Zdrowie

Co pić przy nadkwasocie żołądka

Nadkwasota żołądka to nieprzyjemna dolegliwość w przewodzie pokarmowym, która przyczynia się do powstania takich objawów, jak ból żołądka i zgaga. Za główną przyczynę nadkwaśności żołądka jest niewłaściwy sposób odżywiania. Dlatego też leczenie tego zaburzenia rozpoczyna się od zmiany nawyków żywieniowych. W przeciwdziałaniu tej dolegliwości niejednokrotnie stosuje się zioła oraz różnego typu środki farmakologiczne.

Nadkwasota żołądka

Nieprawidłowa dieta, picie alkoholu, stres i palenie papierosów to główne przyczyny wystąpienia nadkwasoty żołądka. Powodem tej doleglowość jest wzrost zawartości kwasu solnego w soku żołądkowym. W sytuacji, w której śluz wyścielający warstwę wewnętrzną żołądka nie spełnia odpowiednio swojej funkcji ochronnej i jest uszkadzany — co charakteryzuje chorobę wrzodową żołądka lub refluks — wtedy pacjent skarży się na nieprzyjemne dolegliwości w obrębie przewodu pokarmowego.

Nadkwasota żołądka objawy

Nadkwasotę żołądka cechują takie symptomy, jak:

  • Zgaga jest to uczucie ciągłego i palącego bólu w przełyku, który jest bezpośrednią konsekwencją cofania się w górę układu pokarmowego zakwaszonej treści pokarmowej;
  • problemy żołądkowe — silny ból brzucha, powstały na skutek podrażnienia błony śluzowej;
  • uczucie permanentnego zmęczenia i rozdrażnienia;
  • uczucie pełności, biegunki, nudności oraz zaparcia;
  • ostry ból w okolicy zamostkowej, w skrajnych przypadkach niewłaściwie utożsamiany z dolegliwościami sercowymi.

Przyczyny nadkwasoty żołądka

Przyczyny pojawienia się nadkwasoty mogą być różne, jednak w głównej mierze za tą dolegliwość odpowiada środowisko oraz nawyki żywieniowe. Pokarmy, które każdego dnia dostają się do naszego przewodu pokarmowego, mają niebagatelny wpływ na nasz organizm i nasze zdrowie. Tak więc nieodpowiednie potrawy w znaczny sposób mogą obciążyć żołądek, doprowadzając do wielu niemiłych dolegliwości. Głównym czynnikiem mogącym przyczynić się do schorzenia, jakim jest przewlekły nadkwaśny nieżyt żołądka, są produkty ciężkostrawne, jak również ostre i bardzo kwaśne. W dodatku, nadkwasocie sprzyjają takie nawyki żywieniowe, jak:

  • Przejadanie się,
  • picie herbaty lub kawy na czczo,
  • nieregularne spożywanie posiłków,
  • nadużywanie papierosów i alkoholu,
  • nadmierne spożywanie tłustych potraw i słodyczy,
  • zażywanie niektórych leków (aspiryny lub sterydów),
  • życie w ciągłym stresie.

Co hamuje wydzielanie kwasu żołądkowego

Lepiej podjąć odpowiednią profilaktykę od razu, niż później zmagać się z chorobą i podejmować niejednokrotnie kosztowne leczenie. Ograniczenie wydzielania soku żołądkowego należy rozpocząć poprzez rezygnację z picia napojów zawierających kofeinę, jak herbata, kawa czy cola. Mogą one podrażniać śluzówkę przełyku oraz rozluźniać mięsień o nazwie zwieracz przełyku. Podobną reakcję powodują napoje gazowane i z kartonów — dwutlenek węgla może rozciągnąć żołądek, a to w konsekwencji sprawia, że zwieracz przełyku działa podobnie jak po spożyciu zbyt obfitego posiłku. Na co dzień, należy również w sytuacji, w której nasila się zgaga, np. jak schylanie po jedzeniu czy kładzenie się na plecach, zrezygnować z noszenia ciasnych pasków po spożyciu sporego posiłku.

Nadkwasota żołądka dieta

Przeważnie w przypadku schorzeń związanych z układem pokarmowym, pozbycie się dokuczliwych objawów możliwe jest poprzez wprowadzenie odpowiedniej diety, która ma na celu wyeliminowanie produktów pogłębiających problem. W dodatku nowy plan żywieniowy wprowadza w życie nowe zasady odnoszące się do spożywania posiłków. Osoby borykające się z nadkwasotą żołądka powinny:

  • Jeść spokojnie małe posiłki z większą częstotliwością,
  • unikać smażonych potraw,
  • usunąć z diety dania tłuszczowo-węglowodanowe,
  • unikać produktów bogatych w błonnik,
  • pić dużo niegazowanej wody,
  • zrezygnować z picia alkoholu i palenia papierosów.

Co pić przy nadkwasocie żołądka

Niemal jedynym obojętnym płynem jest woda — przegotowana z czajnika lub niegazowana mineralna. Warto zadbać, aby w składzie konkretnej wody znajdowała się większa ilość wodorotlenków o zasadowym pH. Dieta przy nadkwasocie żołądka cechuje się ograniczeniem substancji pobudzających, jak kawa czy pepsi. Pozytywne działanie w przypadku tej dolegliwości mają również niektóre zioła, jak lipa czy prawoślaz lekarski. Co więcej, ze względu na swoją skuteczność coraz popularniejsze są domowe sposoby na refluks.

Ocet jabłkowy na nadkwasotę

Kwasy żołądkowe, które produkowane są w nadmiarze, mogą zostać ograniczone również dzięki systematycznemu przyjmowaniu octu jabłkowego. Zaleca się łyżkę tego niesamowitego produktu zalać szklanką wody i wypić na czczo.

Migdały a nadkwaśność

Migdały wspierają neutralizowanie kwasów żołądkowych, które powodują refluks żołądkowo-przełykowy. Ważne jest, aby przegryzać je powoli w momencie odczucia pieczenia.

Mleko na zgagę

W przypadku nadkwasoty wiele osób decyduje się na wypicie szklanki mleka. Produkt ten także przyczynia się do ograniczenia wydzielania soków żołądkowych.

Miód na nadkwasotę

Zaleca się również stosować miód na refluks żołądka. Dzięki swoim wszechstronnym właściwościom leczniczym pomaga i zapewni prawidłowe wydzielanie soku żołądkowego.

Zioła na nadkwasotę żołądka

Przy problemach żołądkowych możemy sięgnąć po zioła na nadkwasotę żołądka, które wykazują działanie objawowe. Oznacza to, że ich główną funkcją jest wyciszenie symptomów choroby. Przynoszą one doraźną ulgę przy wielu symptomach, jak również mogą wykazywać długofalowe efekty.

Czego nie pić przy nadkwasocie żołądka

W porównaniu tego co można pić przy nadkwasocie żołądka, o wiele dłuższa jest lista tych produktów, które u pacjentów cierpiących na tę dolegliwość są niedozwolone lub niewskazane. Są nimi:

  • sok pomidorowy,
  • soki cytrusowe,
  • herbata,
  • alkohol,
  • kawa,
  • cola,
  • mięta.

Drętwienie rąk w nocy jak leczyć?

Drętwienie rąk jest nieprzyjemne, wywołuje dyskomfort, jednak zwykle szybko ustępuje i nie pozostawia po sobie śladu. Często występuje w nocy, rzadziej w ciągu dnia. Bywa jednak, że ta przypadłość nawraca, bądź utrzymuje się przez dłuższy czas. W takiej sytuacji może to stanowić objaw poważnego schorzenia, zmiany patologicznej w organizmie. Gdy występuje drętwienie kończyn, czy samo drętwienie kończyn górnych (lewej ręki, bądź prawej ręki), ich osłabienie, istnieje konieczność konsultacji z lekarzem. Mogą to być przyczyny choroby, konsekwencje wypadku, czy skutki zdrowotne związane z wykonywaną pracą. Również kobiety w ciąży powinny zwrócić uwagę na tę dolegliwość, drętwienie rąk w nocy może być przyczyną wymuszonej pozycji ciała.

Cierpnięcie rąk

Cierpnięcie rąk, zwane też drętwieniem, może dotyczyć palców oraz powierzchni dłoni. Dzieje się tak za sprawą ograniczonego przepływu impulsów nerwowych, pochodzących z rdzenia kręgowego w kierunku ręki. Przyczyny, mogące wywołać drętwienie rąk (tzw. parestezje), będą należały zarówno do grupy mechanicznych, jak i termiczno – chemicznych.

Drętwienie rąk przyczyny

Przyczyn drętwienia rąk w nocy może być wiele, najczęściej stanowią skutek nieprawidłowej pozycji ciała, chociażby ułożenia podczas snu. Dzieje się tak, gdy opieramy się na ręku lub na dłoni własnym ciężarem i wywołujemy wówczas ucisk nerwu. Po usunięciu obciążenia z kończyny może wystąpić charakterystyczne, przemijające stosunkowo szybko, drętwienie, mrowienie. To pozwala odróżnić nocne drętwienie rąk od dziennego. Jeżeli częstotliwość występującego mrowienia kończyny, zarówno dłoni, nóg, także stóp w czasie snu się zwiększa, wskazana jest wizyta u lekarza. Nie należy tego w żadnym razie bagatelizować, objawy drętwienia rąk mogą okazać się zwiastunem poważnej choroby.

Choroby powodujące drętwienie rąk

Schorzeń, mogących wywołać drętwienie rąk, może być wiele. Będą to m.in. uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, obwodowego układu nerwowego (nerwów obwodowych), neuropatie, uszkodzenie odcinka szyjnego (kręgosłupa szyjnego), pleców, wywołującego szczególnie drętwienie kończyn górnych i ich mrowienie, czy też zapalenie stawów rąk i nóg. Chorobami najczęściej wywołującymi parestezje może być wystąpienie zespołu cieśni nadgarstka (najczęściej drętwienie prawej ręki), rwy barkowej, zbyt dużego obciążenia stresem, stwardnienia rozsianego (schorzenia dotykającego nerwów). Drętwienie rąk może być jednym z symptomów zapowiadających udar mózgu, czy występującego guza mózgu. W przypadku kobiet w ciąży również często pojawia się cierpnięcie rąk, zaburzenia czucia szczególnie w czasie snu. Nocne drętwienie jest jednym z częstszych objawów cieśni nadgarstka i odnosi się palca wskazującego, palca środkowego, połowy palca serdecznego i kciuka.

Objawy drętwienia rąk

W pierwszych etapach, rozwijającej się choroby, drętwienie rąk pojawia się nocą, wówczas pomocne i skuteczne jest pocieranie ręki. Zaniedbanie schorzenia może doprowadzić do występowania objawów podczas dnia, w czasie pracy o zwiększonym wysiłku, jak i przy komputerze. W efekcie może dojść do ogólnego osłabienia siły dłoni oraz zaniku mięśni kciuka. Drętwienie rąk, jak wspomniano wyżej, może być objawem stwardnienia rozsianego, będąc efektem powstania zmian zwyrodnieniowych w mózgu, oraz rdzeniu kręgowym, występującego zaburzenia przewodnictwa, zmian zwyrodnieniowych.

Drętwienie palców u rąk w nocy

Drętwieniu palców rąk przypisuje się zwykle schorzeniom o podłożu neurologicznym (może być np. spowodowane poprzez stwardnienie rozsiane). Dotyczy tkanek miękkich i jest spowodowane przeciążeniem, lub naciskiem na obwodowy układ nerwowy. Dolegliwości te tyczą się najczęściej prawej ręki, są nimi: łokieć tenisisty, przykurcz Volkmanna, nadgarstek golfisty oraz zespół cieśni nadgarstka.

Prócz wymienionych schorzeń, drętwienie palców w nocy może powstać na skutek m.in. urazu kości, stawów (zapalenie stawów), zaburzeń naturalnej krzywizny kręgosłupa, chorób układu krążenia (procesów chorobowych krwi), czy zmian reumatoidalnych. Wywołać je mogą także zwichnięcia, skręcenia. Trzeba wówczas zastosować specjalistyczne leczenie.

Drętwienie rąk jak leczyć tę dolegliwość

Jednakowo jak rozpoznanie, leczenie drętwienia rąk jest uzależnione od zdiagnozowanej choroby, przyczyny jej powstania. U osób, np. z zespołem cieśni nadgarstka, najczęściej stosuje się leki, których celem jest zredukowanie stanu zapalnego i obrzęku. Wykorzystuje się również dodatkowo szynę zakładaną na noc, natomiast przy rwie barkowej podaje się leki przeciwzapalne. Gdy pacjent boryka się z zaawansowaną postacią choroby lekarz może zalecić zastrzyki nadtwardówkowe. Natomiast w przypadku tężyczki należy odbudować prawidłowy balans elektrolitowy. Nie można zapomnieć o fizjoterapii.

Co pomaga na drętwienie rąk

Bardzo dobrymi sposobami na drętwiejące i cierpnące, lub mrowiejące ręce jest działanie pobudzające mięśnie nadgarstka. Do skutecznych ćwiczeń zaliczamy rozciąganie mięśni przedniej części klatki piersiowej oraz nadgarstka. Jeżeli ćwiczenia nie znoszą uczucia drętwienia rąk, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, gdyż mogą to się okazać objawy zaburzenia funkcji organizmu.

Domowe leczenie drętwienia rąk

Wśród domowych sposobów niwelujących zaburzenia czucia różnych partii ciała, szczególnie rąk i nóg, należy wymienić napary ziołowe, szczególnie z kory dębu, jak i z selera. Można stosować ocet jabłkowy, kozieradkę, miód połączony z cynamonem, skuteczne bywają wówczas okłady. Efekty przynoszą przerwy robione podczas pracy, rozluźnianie mięśni. Nie wskazane jest poddawanie palców rąk, działaniu niskiej temperatury, gdyż objawy w postaci bólu mogą się nasilić.

Jakie witaminy na drętwienie rąk

Drętwienie i mrowienie rąk, jak już wspomniano, może mieć wiele przyczyn, jedną z nich jest również niedobór witaminy B6. Często jej brak wiąże się z niedoborami innych witamin z tej grupy. Można oczywiście zażywać suplementy diety, ale także wiele produktów spożywczych, które są w nią bogate, chociażby pochodne pszenicy, mięso indyka, wątroba wieprzowa oraz wołowa, niektóre ryby (np. makrela), soja, ziemniaki, fasola. Witaminę B6 znajdziemy także w bananach, kiwi, truskawkach. Mają ją warzywa, jak i jaja. Proces wchłaniania witaminy B6 utrudnia nadużywanie alkoholu, trzeba go zatem unikać.

Ćwiczenia na mrowienie dłoni

Drętwienie dłoni może być leczone w bardzo prosty sposób, mianowicie za pomocą odpowiedniej aktywności fizycznej. Ćwiczenia można wykonywać z samego rana, zaraz po obudzeniu, dzięki czemu uczucie drętwienia dłoni oraz ból się obniżą. Najprostszym ćwiczeniem jest trzęsienie rękoma i dłońmi. Wystarczy energicznie potrząsnąć, żeby uzyskać uczucie ulgi. Innym sposobem jest składanie dłoni w pięść i rozkładanie jej. Wystarczy chwilowe zaciśnięcie pięści, po czym rozłożenie, z jednoczesnym skierowaniem palcy ku górze. Kolejna metoda to zaciskanie dłoni na niewielkiej, gumowej piłce. Wystarczy 10 powtórzeń, każde po 5 sekund, aby ból złagodniał i przestały występować zaburzenia w postaci mrowienia, niewyraźnego czucia. To taka swoista, domowa rehabilitacja.

Drętwienie rąk leczenie naturalne

Jak zatem można się pozbyć drętwienia rąk naturalnymi sposobami? Jednym z naturalnych leków, stosowanych w przypadku drętwienia rąk, będzie napar z kory wierzby. Do jego przygotowania wystarczy:

  • 1 łyżeczka kory wierzby,
  • 1 szklanka wody.

Aby przygotować napar na drętwienie rąk, trzeba zagotować wodę i wrzucić do niej korę wierzby i pozostawić pod przykryciem na 10 minut. Po odcedzeniu pić jedną porcję najlepiej po śniadaniu.

Kolejnym naturalnym sposobem leczenia, gdy występuje drętwienie rąk w nocy i nie tylko, jest używanie nasion selera. Postępować należy jak w przypadku kory wierzby. Można pić 2 albo 3 szklanki naparu dziennie.

Innym sposobem jest stosowanie kąpieli z octu jabłkowego oraz soli. Potrzeba połączyć z sobą:

  • 2 łyżki octu jabłkowego,
  • 1 łyżkę soli,
  • 2 szklanki wody.

Sól z octem należy zalać podgrzaną wodą i wymieszać. Żeby uzyskać lepszy efekt, podczas kąpieli powtarzanej 3 razy w tygodniu, powinno się zaciskać i rozluźniać dłonie.

Dobrze sprawdzą się nasiona kozieradki. Wystarczy 1 łyżeczkę zalać 1 szklanką gorącej wody. Po ostudzeniu pić rano i wieczorem. Najlepszy efekt uzyskuje się po terapii dwumiesięcznej.

Można również wykorzystać miód i cynamon. Wystarczy połączyć 1 łyżkę miodu z pół łyżeczki cynamonu, powstałą po połączeniu pastę można łączyć z wodą i pić codziennie rano, przed posiłkiem. Powyższe naturalne sposoby leczenia zmniejszą objawy, lub nawet je wyeliminują.

Co brać na drętwienie rąk

Prócz wspomnianych powyżej witamin z grupy B, szczególnie witamin B6, B12, wskazane jest zażywanie kwasu foliowego. Pomocne będzie również przyjmowanie magnezu, pozytywnie wpływającego na stan mięśni, zapobiegając ich skurczom, co często bywa przyczyną drętwienia i mrowienia, niekoniecznie stanowiąc objaw chorób.

Maść na drętwienie rąk

Najlepszą maścią, jaką można zastosować w sytuacji drętwienia rąk, jest taka, która zawiera wyciąg z kasztanowca. Redukuje opuchliznę, poprawia krążenie, redukuje uczucie cierpnięcia. Stosując maści, czujemy ulgę w bólu, a jednocześnie nie obciążamy układu pokarmowego.

Reasumując, aby zniwelować drętwienie rąk w nocy, a w konsekwencji problemy zdrowotne, należy dbać o sprawność fizyczną, stosować naturalne sposoby leczenia, może warto pomyśleć o zmianie pozycji ciała podczas snu, wybraniu innego ułożenia. W razie powtarzających się, czy nasilających problemów, niezwłocznie trzeba udać się do lekarza, po leczenie specjalistyczne, gdyż może być to objaw wielu chorób, a przyczynę będzie stanowić jakaś nieprawidłowość zachodząca w organizmie.

Opuchlizna nóg domowe sposoby

Opuchnięte kostki są dość powszechną dolegliwością, która może przytrafić się zarówno seniorom, jak i osobom młodszym — kobietom w ciąży, osobom często podróżującym lub mającym siedzący tryb życia. Puchnięcie kostek może mieć błahy powód — wtedy warto zastosować sprawdzone domowe sposoby. W przypadku, gdy okażą się one nieskuteczne, powinniśmy skonsultować się z lekarzem, gdyż przyczyna może być o wiele poważniejsza.

Puchnięcie nóg — przyczyny

Przyczyn obrzęków nóg jest dość sporo. Nie wszystkie są konsekwencją zaistnienia nieprawidłowości w funkcjonowaniu organizmu. Nie zawsze są też objawem stanów chorobowych w obrębie obrzękniętego miejsca. Wielokrotnie tworzą się w efekcie przeciążeń lub urazów kończyn. Zdarza się, iż są konsekwencją niedostosowanego do potrzeb ubioru lub stosowania nieodpowiedniej diety. Do innych przyczyn opuchniętych stóp można zaliczyć:

  • Zaburzona praca gruczołu tarczowego,
  • problemy reumatoidalne,
  • spożywanie dużych ilości alkoholu,
  • długotrwałe podróże z opuszczonymi nogami,
  • upały,
  • choroby nerek,
  • zespół napięcia przedmiesiączkowego,
  • niewydolność układu krążenia,
  • przyjmowanie pigułek antykoncepcyjnych,
  • efekt działania niepożądanych leków.

Bez względu na przyczynę, zatrzymywanie wody w kończynach dolnych zawsze stanowi duży dyskomfort. W zależności od intensywności dolegliwości obrzęki mogą utrudniać poruszanie się oraz wykonywanie czynności dnia codziennego.

Jak pozbyć się opuchlizny na stopie po urazie

Jednym z najlepszych, a zarazem najprostszych sposobów na spuchnięte kostki po urazie, jest trzymanie ich powyżej linii ciała w górze. Systematyczne wykonywanie tego ćwiczenia to szybkie rozwiązanie problemu. Trzymając nogi w górze, usprawniony zostaje obieg krwi w kierunku serca, co przyczynia się do lepszej pracy pompy mięśniowej. Niejednokrotnie lekarze rekomendują, aby po ciężkim dniu położyć się właśnie w ten sposób. Na noc można także podłożyć jakiś rogal lub poduszkę pod opuchniętą stopę.

Co robić gdy puchnie noga

Jest wiele sposobów na to jak radzić sobie z puchnącymi nogami. Najczęściej spotykanymi i najbardziej rekomendowanymi są:

  • Odpowiednie nawadnianie się;
  • stosowanie okładów z miąższu aloesu lub roztworu wody z solą;
  • moczenie stóp w gorącej wodzie z miętą;
  • założenie rajstop uciskowych;
  • wdrożenie do planu dnia odpowiedniej ilości aktywności fizycznej;
  • stosowanie okładów z liści z kapusty lub z ze startych ziemniaków;
  • itd.

Co na opuchliznę nóg

Najczęstszym sposobem na opuchnięte nogi jest stosowanie żeli, maści oraz specjalnych suplementów diety. Pierwsze dwa stosowane są zewnętrznie, bezpośrednio na obrzęknięte miejsce, a ich największą zaletą jest obkurczanie naczyń. Stają się one bardziej elastyczne, szczelniejsze oraz zmniejszają ilość wody przepuszczanej na zewnątrz. Rekomendowane są maści zawierające sól dietyloamoninową, wyciąg z kasztanowca lub preparaty zwalczające stany zapalne żył. Pomocne są również środki z dużą zawartością rutyny, ponieważ uszczelniają naczynia, poprawiają krążenie, jak również redukują krzepliwość krwi.

Suplementy diety na opuchnięte nogi

Suplementy diety na opuchnięte nogi to coś, po co sięga niejedna kobieta przed zbliżającym się okresem. Najlepiej zacząć to robić już tydzień przed spodziewaną miesiączką. To właśnie w tym czasie ma miejsce zmiana gospodarki hormonalnej oraz zwiększenie się ilości estrogenów. To te dwa czynniki sprawiają, że puchną nogi i utrudniony jest odpływ krwi i wody. Odczuwają to szczególnie panie w okresie menopauzy, kiedy to mają miejsce spore zmiany w organizmie. Warto wtedy zaopatrzyć się w suplementy zawierające pokrzywę, zieloną kawę, perz, które przeciwdziałają powstawaniu obrzęków poprzez wspomaganie odprowadzania wody z organizmu. W aptekach można również spotkać preparaty o działaniu dwufazowym, do łykania w każdym etapie cyklu miesiączkowego.

Domowe sposoby na obrzęki nóg

W przypadkach, w których obrzęki pojawiają się rzadko i nie są powiązane z niewydolnością narządów, można spróbować zwalczyć je domowymi sposobami. Najprostszym rozwiązaniem jest namoczenie opuchniętych stóp w roztworze wody i soli kuchennej. Taka mieszanina rozszerzy naczynia krwionośne i usprawni przepływ krwi w obrzękniętym obszarze. W efekcie opuchlizna dużo szybciej zniknie. Po takim kilkunastominutowym zabiegu zaleca się położyć z nogami uniesionymi powyżej linii ciała. W ten sposób przyspieszone krążenie krwi pomoże w odprowadzeniu nadmiaru płynów, a ciężkie nogi przestaną być codziennością. Zamiast soli można także wykorzystać ocet jabłkowy bądź stosowanie niektórych ziół np. mniszka lekarskiego, żurawina, imbir, liście pokrzywy, ponieważ działają moczopędnie. Możemy również sięgnąć po gotowe mieszanki w postaci herbatek moczopędnych.

Okłady na opuchliznę

Nadmiar soli w diecie, może przyczynić się do zwiększenia częstotliwości występowania obrzęków kończyn dolnych. Jednak nie każdy wie, że sama sól to również doskonały sposób na opuchnięte nogi. Jest to jednak możliwe tylko przy właściwym zastosowaniu. W tym celu należy sporządzić roztwór z jednego litra ciepłej wody i 2,5 g soli (1/2 łyżeczki). Nasączone taką miksturą waciki higieniczne trzeba umieścić na obrzęk i odczekać, aż przestanie być ciepły. Należy jednak pamiętać, iż taki zabieg nie powinien trwać dłużej niż 30 minut. Poza okładami solnymi w podobny sposób można zastosować okłady z użyciem octu jabłkowego lub kąpieli z odpowiednich dobranych ziół.

Ocet na opuchliznę

Doskonałym sposobem na pozbycie się opuchniętego miejsca jest moczenie nóg w wodzie z octem. Aby otrzymać zamierzony efekt, należy pamiętać, iż pożądane właściwości wykazuje wyłącznie ocet jabłkowy. Jest on produktem, który działa jak lekarstwo na opuchnięte nogi. Zaleca się po ciężkim dniu napełnić miskę zimną wodą i dodać do niej szklankę octu. W takim roztworze należy zanurzyć stopy i moczyć przez 10-15 minut. Ważne, aby po skończeniu zabiegu dokładnie osuszyć skórę. Takie moczenie pozwala pozbyć się nieprzyjemnego zapachu stóp po całym dniu. Co więcej, ocet jabłkowy zarówno poprawia usuwanie nadmiaru wody, jak i również zawiera potas, który pozytywnie wpływa na pracę nerek. Tak więc dobrym sposobem na obrzęki kostek jest również picie dwa razy dziennie łyżki octu z wodą.

Zioła na opuchnięte kostki

Zioła to sprawdzony domowy sposób na opuchnięte stopy, zwłaszcza w formie naparów. Godnymi uwagi w przypadku opuchniętych kostek jest użycie pokrzywy, skrzypu i mniszka lekarskiego. To naturalne diuretyki, a więc rośliny działające na organizm odwadniająco i moczopędnie. Dwie szklanki naparu ze świeżych lub suszonych ziół każdego dnia sprawią, że ciężkość nóg odejdzie w zapomnienie. Warto pamiętać, iż ziołowe napary to kwestia, którą należy uprzedzić konsultacją lekarską, gdyż niewłaściwe ich spożywanie może bardziej zaszkodzić niż pomóc. Szczególną ostrożność powinny zachować osoby zmagające się z problemami z nerkami, ponieważ może się zdarzyć, iż nie będą one w stanie poradzić sobie z nadmiarem płynów. W takim przypadku najlepszym sposobem jest jedzenie świeżej natki pietruszki, której po prostu nie da się przedawkować.

Olej z ostropestu właściwości

Ostropest plamisty to roślina znana od wieków. Niegdyś nie zwracano na nią szczególnej uwagi, a wręcz traktowano jak chwast. Był to jednak duży błąd, gdyż ostropest to zioło bogate w cenne właściwości, które zawdzięcza sylimarynie. Sylimaryna jest to związek o działaniu przeciwzapalnym jak również antyoksydacyjnym. Nasiona ostropestu, z których tłoczony jest olej, posiadają zatem zastosowanie zdrowotne. Jak  więc stosować olej z ostropestu i na co on tak właściwie działa?

Olej z ostropestu właściwości

Olej tłoczony z nasion ostropestu plamistego charakteryzuje się wysoką zawartością cennych bioaktywnych składników m.in. kwas linolowego i kwas oleinowy, fosfolipidów, steroli, białka, magnezu, cynku, selenu, manganu i błonnika. Jednak to nie wszystko. Na szczególną uwagę zasługuje zawarta w nim sylimaryna o właściwościach przeciwutleniających. Posiada ona właściwości rozkurczowe, ochrania wątrobę przed szkodliwymi związkami takimi jak trucizny.

Zastosowanie oleju z ostropestu:

Właściwości oleju z ostropestu sprawiają, że jest on wykorzystywany zewnętrznie w kosmetyce jak i wewnętrznie przy leczeniu czy zapobieganiu chorobom.

Olej z ostropestu plamistego w leczeniu skóry

Co tak właściwie dają nam te wszystkie składniki znajdujące się w oleju z ostropestu? Niefiltrowany olej z ostropestu ma silne działanie przeciwzapalne, regeneracyjne i odkażające, dzięki czemu ma znakomite działanie suchą skórę i na jej stany zapalne tj. oparzenia i stany alergiczne.

Olej z ostropestu na twarz

Substancje zawarte w ostropeście mają silne działanie odkażające, przeciwzapalne, przeciwgrzybicze i przeciwbakteryjne, w związku z czym łagodzi wszelkie zmiany skórne. Olej z ostropestu polecany jest dla osób walczących z cerą suchą, wrażliwą, zwiotczałą i z przebarwieniami, a także tą z trądzikiem, egzemą, a nawet z łuszczycą.

Olej z ostropestu bogaty jest w antyoksydanty, które działają nie tylko przeciwzmarszczkowo, ale także wspomagają produkcję kolagenu, dzięki czemu skóra zyskuje naturalną jędrność i sprężystość.

Jak stosować z olej z ostropestu?

Produkt należy stosować wewnętrznie, przyjmując jedną łyżeczkę zimnego oleju dziennie. Jeśli jednak nie odpowiada Wam jego niecodzienny smak, jest na to rozwiązanie. Pielęgnacja ostropestem powinna odbywać się na oczyszczonej skórze, na którą wklepuje się odrobinę oleju, który pozostawia się do wchłonięcia. Naturalny olej ostropestu stanowić może także dodatek do drogeryjnych kremów i balsamów.

Olej z ostropestu a marskość wątroby

Ostropest plamisty to także suplement diety wspierający prawidłową pracę wątrobę. Zioła na wątrobę i trzustkę stosowane są od wieków jako produkty wspomagające i chroniące wątrobę. Wspiera jej komórki w walce z uszkodzeniami. Szybka regeneracja wątroby to także jeden z plusów stosowania oleju z nasion ostropestu plamistego. Produkt to naturalny środek polecany przy chorobach wątroby, czyli osobom cierpiącym na marskość wątroby, zaburzenia pracy dróg żółciowych, kamicę żółciową, niealkoholowe stłuszczenie wątroby, alkoholowe stłuszczenie wątroby, a nawet przy zatruciu muchomorem sromotnikowym.

Stosowanie oleju z ostropestu przy cukrzycy

Olej wpływa korzystnie na zachowanie prawidłowej gospodarki insulinowej, dzięki czemu okazać się może pomocny w leczeniu cukrzycy typu drugiego.

Olej z ostropestu plamistego a miażdżyca

Gospodarka sercowo-naczyniona także może skorzystać na jego spożywaniu. Olej ostropestowy działa przeciwzakrzepowo, wzmacniając tym samym ściany naczyń krwionośnych. Podwyższony poziom cholesterolu w organizmie może okazać się bardzo groźny dla naszego zdrowia. Zioła na obniżenie cholesterolu potrafią nas skutecznie przed tym chronić. Ze względu na właściwości oleju do obniżania jego poziomu, polecany jest dla osób borykających się z miażdżycą.

Olej z ostropestu na odchudzanie

Ostropest plamisty na odchudzanie działa także perfekcyjnie. Jest polecany przez farmaceutów jako dodatek do zbilansowanej diety i aktywności fizycznej, gdyż skutecznie wpływa na procesy trawienne i uczucie sytości, dzięki czemu unikamy podjadania między posiłkami, a nasz organizm jest w stanie walczyć ze szkodliwymi toksynami.

Olej z ostropestu na włosy

Każda włosomaniaczka wie, jak ważne jest stosowanie oleju na włosy. Wspiera to nie tylko włos, ale także zapewnia im zdrowy wygląd. Olej z ostropestu na włosy także działa zniewalająco. Przyjmowanie oleju dostarcza do organizmu kwas linolowy, który odpowiedzialny jest za wzmocnienie włosów. W ten sposób stają się one sprężyste i grubsze. Do uzyskania takiego efektu olej powinno wcierać się w nasadę włosów dwa lub trzy razy w tygodniu. Nakładany na ich końce ochrania, nadaje blask, a także jest w stanie wspomóc regenerację rozdwojonych końcówek.

Jak stosować olej z ostropestu- na czczo

Olej z ostropestu nadaje się jedynie do stosowania na zimno. Dodawany do gotowania lub smażenia traci swoje zasoby sylimaryny oraz kwasów tłuszczowych Omega-6 i Omega-9. Poleca się picie prosto z łyżeczki raz dziennie na pusty żołądek. Olej z ostropestu to także świetny dodatek do wszelkiego rodzaju koktajli, owsianek czy sałatek.

Dawkowanie oleju z ostropestu

Olej z ostropestu spożywać można w dwóch formach. Pierwszą z nich jest stosowanie doustne. W tej sytuacji nie zaleca się przekraczanie dawki 2 łyżeczek dziennie. Drugą formą jest dodatek do potraw w postaci sosów i dressingów.

Badania kliniczne wykluczają skutki uboczne ostropestu, jednak przekroczenie zalecanej dawki powodować może dolegliwości tj. biegunka, bóle głowy, wymioty, bóle brzucha i świąd.

Olej z ostropestu przeciwskazania

Gdy decydujemy się na kurację olejem z ostropestu, powinniśmy jednak pamiętać o kilku przeciwskazaniach. Ole z ostropestu plamistego może obniżać skuteczność niektórych leków, dlatego powinniśmy odczekać ok. 2 godziny od przyjęcia leku i dopiero go zastosować.

Nie powstały nigdy badania odnoszące się do przyjmowania oleju z ostropestu plamistego przez kobiety w ciąży lub karmiące piersią, wobec czego spożywanie oleju powinno być skonsultowane z lekarzem. Kolejną sytuacją, w której powinniśmy skonsultować się lekarzem, tym razem jednak pediatrą, jest sytuacja, w której planujemy podać olej dzieciom poniżej 12 roku życia, gdyż nie jest to dla nich wskazane. Przyjmowanie leków psychotropowych, leków antykoncepcyjnych i przeciwzakrzepowych jest przeciwskazaniem do zażywania oleju z ostropestu.

Brzydki zapach moczu

Mocz oddawany jest średnio od czterech do sześciu razy w ciągu dnia, co sprawia, że łatwo i szybko można spostrzec wszelkie nieprawidłowości w jego zapachu lub barwie. Nagłych zmian moczu nie można ignorować, ponieważ objaw ten może sugerować wystąpienie jednej z chorób układu moczowego.

Co oznacza dziwny zapach moczu

W przypadkach, w których mocz pachnie dziwnie, można przypisać ten objaw takim chorobom, jak:

Co więcej, brzydka woń moczu, może być spowodowana spożyciem produktów spożywczych zawierających dużą ilość czosnku, szparagów czy orientalnych przypraw.

Nieprzyjemny zapach moczu — przyczyny

Mocz, produkowany w nerkach, przypisywany jest do grupy podstawowych wydzielin organizmu. Zmiany we właściwościach fizykochemicznych moczu mogą wskazywać na zmaganie się z wieloma różnymi chorobami. Analiza podstawowych cech moczu to badanie, które jako jedno z pierwszych wykonywały już osoby zajmujące się medycyną w starożytności. U zdrowego człowieka mocz nie powinien posiadać żadnej woni lub może również charakteryzować się lekko kwaśnym, charakterystycznym zapachem.

Intensywny, o nieprzyjemnej woni mocz może wskazywać na chorobę, jak również być wykładnikiem przyjmowanych pokarmów i stosowanych leków. Do zmiany woni moczu najczęściej przyczynia się spożycie takich produktów jak m.in. czosnek, szparagi czy orientalne przyprawy. Kilkudniowa zmiana zapachu moczu może ustać samoistnie. Jednak w przypadku, gdy dziwny zapach moczu trwa dłużej niż kilka dni, należy skonsultować to z lekarzem. Intensywny zapach moczu może również sugerować odwodnienie. W tym przypadku będzie on bardziej skondensowany, ponieważ w ten sposób organizm stara się zaoszczędzić traconą przez organizm wodę.

Rodzaje dziwnego zapachu moczu

Przeważnie długo utrzymujący się nieprzyjemny zapach moczu sugeruje zaistnienie zaburzeń metabolicznych lub stanów zapalnych układu moczowego.

Rybi zapach moczu

Rybi odór moczu może wykazywać trimetyloaminurię, a więc zespół odoru rybnego. To zaburzenie metaboliczne występuje bardzo rzadko i przyczynia się do wystąpienia niedoboru FMO3 – enzymu uczestniczącego w przekształcaniu trimetyloaminy. Jest to enzym występujący przede wszystkim w rybach.

Słodki zapach moczu

Słodki zapach moczu może mieć dwie różne przyczyny — wszystko zależy od rodzaju woni słodkości. Gdy jest to zapach owoców, może świadczyć o hiperglikemii, a więc o zbyt wysokim poziomie cukru we krwi. Za woń, która przypomina dojrzałe owoce, odpowiada wysokie stężenie cukru w moczu. Natomiast w przypadku, gdy mocz cechuje zapach syropu klonowego lub przypalonego cukru, może to być oznaką choroby syropu klonowego (MUSD). Jest to genetycznie uwarunkowana choroba genetyczna układu nerwowego, w której w organizmie gromadzone są m.in. we krwi i moczu niektóre aminokwasy oraz alfa-ketokwasy.

Ostry zapach moczu

Ostra woń moczu przypominająca lekko kwaskową woń jabłek to zapach acetonu, który świadczy o cukrzycowej kwasicy ketonowej. W moczu występują ciała ketonowe, których głównym reprezentantem jest właśnie aceton. Wywołują rzadkie zaburzenie metaboliczne tzw. kwasicę metaboliczną, a więc stan zachwiania równowagi kwasowo-zasadowej organizmu.

Zapach amoniaku w moczu

Charakterystyczny zapach amoniaku może sugerować zaistnienie infekcji dróg moczanowych i dolegliwości nerkowe. Odczyn moczu z kwaśnego pH na zasadowe ulega zmianie, w przypadku zakażeń bakteryjnych zmianie ulega. Natomiast z alkalicznego moczu wytrącony zostaje fosforan magnezowo-amonowy, odpowiadający za specyficzny zapach amoniaku.

Intensywny zapach moczu — profilaktyka

W momencie zauważenie u siebie niecodziennego zapachu moczu nie należy wpadać w panikę. Większość takich przypadków jest spowodowana zastosowaniem zmian w planie żywieniowym. Mogą one być powiązane z np. mniejszą tolerancją na produkty żywieniowe zawierające np. spore stężenie siarki. Jednak w przypadku, gdy taki stan utrzymuje się przez wiele dni, najlepszym rozwiązaniem jest badanie moczu. To jedno z głównych badań diagnostycznych, które mimo swojej prostoty określa, czy dane narządy funkcjonują prawidłowo, zwłaszcza nerki.

Takie badanie w wirówce, pozwala lekarzowi stwierdzić czy wśród składników morfotycznych osadu znajdują się np. erytrocyty, czy leukocyty. Badanie moczu z dużą dokładnością wykrywa także niebezpieczne grzyby, bakterie i śluz.

Śmierdzący mocz u dziecka

Wystąpienie śmierdzącej woni moczu u dziecka, która utrzymuje się przez dłuższy czas, nie należy lekceważyć. W przypadku, w którym przypomina ona zapach stęchlizny, może świadczyć o wystąpieniu schorzeń trzustki lub wątroby. Co więcej, gdy mocz posiada mysi zapach — może wykazywać chorobę o nazwie fenyloketonuria. To genetyczna choroba metaboliczna, która polega na kumulowaniu się w organizmie w nadmiarze jednego z egzogennych aminokwasów — fenyloalaniny. Zbyt duże stężenie tego aminokwasu we krwi przyczynia się do stopniowego uszkadzania układu nerwowego. Tak więc w momencie zauważenia, że śmierdzący zapach moczu u dziecka utrzymuje się przez dłuższy czas, konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem w celu postawienia diagnozy i podjęcia odpowiedniego leczenia.

Co zrobić w przypadku nieprzyjemnego zapachu moczu

W przypadku gdy nieprzyjemna woń moczu utrzymuje się przez dłuższy czas, konieczna jest konsultacja lekarska. Specjalista zleci wykonanie odpowiednich badań, dokona diagnozy i podejmie odpowiednie leczenie, które jest ściśle związane z przyczyną zmian w charakterystyce moczu.

Infekcje bakteryjne przeważnie wymagają doustnej antybiotykoterapii, która powinna być zgodna z wynikami posiewu. W przypadku podejrzenia kwasicy ketonowej lub cukrzycy niezbędne jest wdrożenie leczenia wyrównującego zaistniałe zaburzenia.

Choroby genetyczne leczone są jedynie przez odpowiednich specjalistów-przeważnie niezbędne jest wprowadzenie planu żywieniowego eliminującego groźne dla życia aminokwasy, co przeciwdziała rozwojowi poważnych powikłań w układzie nerwowym.

Gdy świeży mocz stał się czymś okazjonalnym i nie jest spowodowany wyżej wymienionymi czynnikami, można spróbować zrezygnować z przyjmowania danego rodzaju pokarmu lub przyzwyczaić się do tego zapachu.

Psychiatra — kiedy i dlaczego warto wybrać się na wizytę?

W dzisiejszych czasach chodzenie na terapię czy to do psychoterapeuty, czy też do psychiatry nie jest już takim tematem tabu, jakim było przed laty. Ludzie otwierają się na to doświadczenie, ponieważ zdają sobie sprawę z tego, że faktycznie może im pomóc w różnych aspektach życia. Niestety często chcąc umówić się na wizytę na NFZ, brak wolnych terminów jest główną przeszkodą. Z kolei wyszukiwanie lekarzy może nie być takie proste, szczególnie teraz podczas pandemii.

Dlaczego warto pójść do psychiatry lub psychoterapeuty?

Poradnia zdrowia psychicznego to miejsce, do którego warto się wybrać praktycznie z każdego względu. Nie ma czegoś takiego, jak „za mały problem”. Jeżeli masz jakikolwiek problem i czujesz, że sobie z nim nie radzisz, to zdecydowanie możesz zapisać się na wizytę prywatną lub na NFZ do psychiatry, lub psychoterapeuty. Specjaliści naprawdę będą w stanie ci pomóc z twoim problemem. 

Kiedy warto wybrać się do psychiatry bądź psychoterapeuty?

A kiedy najlepiej jest się wybrać do psychiatry? Wyszukaj wolny termin wtedy, gdy czujesz, że sobie z czymś nie radzisz, lub gdy coś cię blokuje. Znalezienie właściwej wizyty może zająć ci trochę czasu, dlatego warto jak najszybciej się za to zabrać. Niezależnie czy chcesz pójść na pierwszą wizytę, czy też na wizytę kontrolną NFZ. A więc nie czekaj ani na, to gdy problemy ci się nawarstwią, ani na to, że sam sobie z nimi poradzisz — lepiej faktycznie pozwolić sobie jak najszybciej pomóc. 

Jak zapisać się na wizytę u psychiatry bądź psychoterapeuty?

Wizytę prywatną zarezerwuj przez internet lub telefonicznie. Dzięki temu nie będziesz musiał wychodzić z domu i narażać się na niepotrzebny kontakt z wirusem. Jest to również doskonały sposób dla tych, którzy są zapracowani i nie mają dużo czasu na chodzenie po różnych przychodniach. Na szczęście w obecnych czasach coraz łatwiej można ze wszystkiego korzystać czy to telefonicznie, czy też za pomocą stron internetowych. 

Jak przemóc się przed wizytą u psychiatry – znaleźć dogodny termin wizyty prywatnej

To zrozumiałe, że możesz mieć wątpliwości przed swoją pierwszą wizytą u psychiatry czy też psychoterapeuty. W końcu jeszcze niedawno chodzenie do takich specjalistów było uważane za temat tabu, o którym nie należy mówić. Na szczęście obecnie się to zmienia i coraz więcej osób mówi otwarcie o tym, że szuka pomocy właśnie u psychiatry, psychoterapeuty czy psychologa. Aby zmniejszyć nieco swój stres, postaraj się znaleźć dla siebie dogodny termin wizyty u specjalisty, który ma dobre opinie i którego przychodnia znajduje się niedaleko twojego miejsca zamieszkania. 

Psychiatra Wrocław Psie Pole – gdzie znaleźć profesjonalistę dla siebie?

Dobry psychiatra Wrocław psie pole jest do znalezienia nie tylko stacjonarnie, ale również przez internet. Wykorzystując możliwości internetu, jesteś w stanie zamówić wizytę dla siebie, w dogodnym terminie nie wychodząc z domu, a nawet będąc w pracy. Możesz także zdecydować, się zadzwonić do przychodni i zamówić wizytę telefonicznie. Na szczęście współczesna technika pozwala na wygodne umawianie wizyt do każdego rodzaju lekarza, co może ci pomóc w przezwyciężeniu swoich wątpliwości, które możesz mieć.

Ostropest plamisty odchudzanie

Ostropest plamisty jest rośliną z rodziny astrowatych, która od wieków wykorzystywana jest w medycynie naturalnej. Wynika to z wyjątkowych właściwości, którymi się charakteryzuje. Łagodzenie różnorakich dolegliwości to dla niego nie problem. Od niedawna jednak ostropest zyskuje nowe zastosowanie. Roślina zyskuje popularność jako skuteczny środek na zbędne kilogramy. Co zatem powinniśmy o nim wiedzieć?

Ostropest plamisty działanie odchudzające

Ostropest plamisty na odchudzanie to nie wszystko. Sięgając po ten specyfik, pamiętajmy, że to jedynie dodatek, wspomagający dietę i aktywność fizyczną. Ostropest plamisty bogaty jest we właściwości oddziaływające na cały organizm. Wiedza ta była znana już nawet w starożytności. Ziele wpływa pozytywnie na nasz układ trawienny i nie tylko. Jakie działanie ma więc ta wyjątkowa roślina?

Wspieranie procesów trawiennych

Główną przyczyną nadwagi są toksyny oraz szkodliwe produkty powstające w procesie przemiany materii. Za ich sprawą organizm gromadzi zbyt dużą ilość tkanki tłuszczowej, która nie jest przemieniana na energię. Ostropest plamisty wykazuje zdolności wspierające procesy trawienne, które skutecznie walczą z niechcianymi gośćmi, a także przyspiesza metabolizm.

Wspomaganie pracy wątroby

Ostropest plamisty to także suplement diety wspierający wątrobę, która najbardziej cierpi podczas zmiany nawyków żywieniowych. Sztuczne dodatki do żywności spożywane w nadmiarze wpływają na fakt, iż trawienie przebiega wolniej, a w organizmie odkłada się zbyt duża ilość tkanki tłuszczowej. Roślina usprawnia trawienie i pracę wątroby, która jest w stanie poradzić sobie z nią.

Łagodzenie dolegliwości żołądkowych

Gdy przechodzimy na dietę odchudzającą, bardzo często towarzyszą nam zmiany nawyków żywieniowych. Nasz organizm odbiera każdą zmianę, w związku z czym pojawiać się mogą nieprzyjemne dolegliwości związane z układem pokarmowym, tj. nudności, biegunka, gazy, czy wzdęcia. Ekstrakt z ostropestu plamistego skutecznie łagodzi te dolegliwości przy jednoczesnej poprawie samopoczucia.

Eliminacja wolnych rodników

Obecność wolnych rodników w organizmie dla wielu osób jest naturalna, jednak mało kto wie, że prowadzić ona może do wielu chorób tj. cukrzyca, choroby serca i otyłość. Przeciwutleniające właściwości sylimaryny pomagają wyeliminować, znaczącą ilość wolnych rodników z naszego organizmu. Chcąc znaleźć suplement diety, który będzie w nią bogaty warto wziąć pod uwagę ostropest plamisty.

Łagodzenie stanów zapalnych

Zmiana diety wiązać się może nie tylko z dolegliwościami układu pokarmowego, ale także zmianami skórnymi. W tym czasie nasza skóra potrzebuje nawilżenia. Ostropest plamisty łagodzi stany zapalne, a także pomaga utrzymać właściwe nawilżenie warstw skóry, do których ciężko dotrzeć. Z jego pomocą nie tylko poprawimy wygląd naszej cery, ale także dodamy skórze elastyczności, która może okazać się zbawienna podczas zrzucania kilogramów. Dzięki jej właściwością możemy zahamować także procesy starzenia.

Utrzymuje prawidłowy poziom cukru we krwi

Utrzymywanie prawidłowego poziomu cukru we krwi jest bardzo ważne, szczególnie w sytuacji, w której chcemy zrzucić kilka zbędnych kilogramów. Zapobiega to wielu chorobom, a także wpływa na nasze samopoczucie i zdrowie. Ostropest plamisty to roślina, która wykazuje zdolności do regulowania ilości glukozy we krwi, dlatego jest zalecany osobą zmagającym się z cukrzycą typu drugiego oraz innymi chorobami metabolicznymi. Za jego sprawą także nasza dieta będzie skuteczniejsza. Prawidłowa gospodarka insulinowa wpływa także na uczucie sytości, dzięki czemu nie mamy napadów głodu. To właśnie one sprawiają, że nasza dieta jest mniej skuteczna. Za sprawą ostropestu jesteśmy w stanie uniknąć zdradliwego podjadania między posiłkami.

Wpływa na układ krwionośny

Prawidłowa praca serca związana jest z przepływem krwi. Kiedy przepływ krwi narażony jest na drobne uchylenia? Podczas aktywności fizycznej, która jest nieodłącznym elementem odchudzania. Ostropest plamisty usprawnia krążenie krwi, dzięki czemu ruch nie będzie powodował senności i wyczerpania, a jedynie doda nam energii i motywacji do działania.

Zawarta w nim sylimaryna wzmacnia także ściany naczyń krwionośnych, zapobiegając zakrzepom i krwotokom.

Działa moczopędnie

Główną przyczyną tego, że odchudzanie idzie opornie, jest byt duża ilość wody w naszym organizmie. Ostropest działając moczopędnie, usprawnia pozbywanie się jej nadmiaru. Walka z cellulitem i opuchlizną jest o wiele bardziej efektywna, a pierwsze efekty zrzucania dodatkowych kilogramów będą bardzo szybko widoczne.

Ostropest plamisty pozytywnie wpływa na funkcjonowanie układu moczowego za sprawą właściwości moczopędnych, wspierając tym samym funkcjonowanie pęcherza moczowego i nerek. Suplementy diety zawierające ostropest zapobiega stanom zapalnym oraz kamicy nerkowej.

Ostropest plamisty — jak stosować?

Preparaty na bazie ostropestu plamistego pomagają osiągnąć jak najlepsze efekty podczas odchudzania. Jak stosować ostropest plamisty, aby osiągnąć wymarzone rezultaty?

Przy wyborze suplementów diety z ostropestem plamistym kierować powinniśmy się przede wszystkim jakością produktu. Preparat powinien być przede wszystkim naturalny i z zaufanego źródła.

Do wyboru mamy jednakowo ostropest plamisty mielony, który może okazać się ciekawym dodatkiem do dań, a także całe nasiona. Ta druga opcja jest dużo lepszym rozwiązaniem, gdyż cenne kwasy tłuszczowe szybko się utleniają podczas rozdrabniania.

Ostropest plamisty dawkowanie

Dawkowanie ostropestu plamistego zależne jest od wybranego preparatu. Najważniejsze jest, aby przed zażywaniem danego suplementu diety przeczytać uważnie ulotkę, na której umieszczone są zalecenia producenta. Jest to kluczowy element w dążeniu do idealnej sylwetki. Zazwyczaj zaleca się od 1 do 3 sztuk preparatu dziennie.

Nigdy nie powinno się przekraczać zalecanej dawki. Zbyt duża ilość przyjmowanego suplementu nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, a wręcz przeciwnie- może przynieść jedynie szkody dla organizmu, które mogą zahamować proces odchudzania. Jeśli odczuwasz dolegliwości ze strony układu pokarmowego takie jak biegunka, mdłości, ból brzucha, zawroty głowy lub wymioty może oznaczać to, że przyjąłeś zbyt dużą ilość suplementu z ostropestem. Takich objawów nie należy bagatelizować i warto zaczerpnąć porady medycznej.

Kiedy spożywać ostropest przed czy po posiłku?

Roślinę spożywać można w różnych formach. Począwszy od tabletek, poprzez herbatki, aż po olej z ostropestu, który wspomaga regenerację wątroby. Jak więc go dawkować, aby otrzymać oczekiwane rezultaty? Zaleca się picie naparu złożonego z 2-3 łyżeczek zioła cztery razy dziennie, a olej z połowy łyżeczki trzy razy dziennie. Obie formy przyjmowania zioła powinny odbywać się około godziny przed posiłkiem.

Należy pamiętać jednak, aby stosować ostropest regularnie. Nie możemy oczekiwać rezultatów po pierwszym dniu. Pierwsze efekty zauważymy dopiero po 2-3 miesiącach kuracji.

Skutki uboczne ostropestu plamistego

Ostropest plamisty tak jak inne zioła na wątrobę i trzustkę wchodzić mogę w reakcję z wieloma lekami, dlatego przed podjęciem decyzji o zażywaniu go należy skonsultować się z lekarzem, który odpowie na wszystkie nurtujące pytania.

Pamiętajmy jednak, że różnego rodzaju zioła, niezależnie czy są to zwykłe zioła na obniżenie cholesterolu, czy też te wspomagające odchudzanie mogą wywoływać skutki uboczne. To czy wystąpią one u danej osoby, jest to kwestia indywidualna, gdyż tolerancja na składniki w nich zawarte u każdego człowieka jest różna. Do najczęściej występujących skutków ubocznych stosowania ostropestu plamistego zaliczyć możemy:

  • Bóle brzucha,
  • biegunka,
  • mdłości,
  • bóle głowy,
  • alergiczne zmiany skórne.

Kiedy nie powinniśmy stosować ostropestu plamistego? Kuracji ostropestem plamistym nie powinny podejmować się osoby cierpiące z powodu wydzielania żółci w zbyt dużej ilości, kobiety w ciąży lub karmiące piersią, a także stosujące antykoncepcję w formie tabletek. Rośliny nie należy łączyć z lekami psychotropowymi.

Ostropest plamisty na odchudzanie

Ostropest plamisty to roślina, która ma wiele cennych właściwości. Szybka regeneracja wątroby, łagodzenie dolegliwości układu pokarmowego, regulacja gospodarki insulinowej, czy też łagodzenie stanów zapalnych to tylko kilka z korzyści, jakie może nieść za sobą kuracja tym ziołem.

To o czym nie możemy jednak zapomnieć, to fakt, iż ostropest plamisty na odchudzanie działa zjawiskowo. Nie ma oczywiście nic za darmo. W zdrowym zrzucaniu kilogramów nie może zabraknąć zbilansowanej diety i aktywności fizycznej. Stosowanie ostropestu plamistego jedynie wspomaga proces odchudzania, a także pomoże walce z efektem jojo i eliminacją toksyn, czy też wolnych rodników z organizmu. Pamiętajmy, że odchudzanie nie musi być ciężką pracą. Najważniejsze jest, aby dawało nam to satysfakcję i dobre samopoczucie.

Pocenie się wokół szyi podczas snu

Pocenie się wokół szyi w trakcie snu może mieć różne przyczyny. Pocenie nocne jest swego rodzaju sygnałem, który daje nam informację, co dzieje się w danym momencie z organizmem i nie należy go ignorować. Zwykle kiedy nocne poty pojawiają się regularnie, mogą oznaczać stan chorobowy, którego nie należy bagatelizować, ponieważ mogą być nawet wczesnym objawem niektórych nowotworów.

Dlaczego się pocimy

Pot odpowiada za termoregulację całego organizmu- pomaga utrzymać stałą temperaturę ciała oraz odpowiednie pH skóry. Podczas pocenia organizm pozbywa się szkodliwych substancji, takich jak kwas moczowy czy amoniak. Nadmierna potliwość najczęściej dotyczy sytuacji związanej ze zbyt wysoką temperaturą otoczenia. Organizm wydzielając pot, ochładza się. Pocimy się również podczas intensywnego wysiłku fizycznego.

Nadmierna potliwość w nocy

Nadmierna potliwość głowy w nocy, zwana hiperhydrolizą, może być związana z warunkami termicznymi, jakie panują w sypialni lub stanem chorobowym. Zwłaszcza podczas niepokojąco dużej potliwości należy udać się do lekarza rodzinnego, który pomoże znaleźć przyczynę takiego stanu i wdrożyć odpowiednie leczenie. Konsultacji lekarskiej wymagają przede wszystkim przypadki, w których pocenie nocne powoduje uczucie ciągłego zmęczenia lub występują również inne objawy jak gorączka, osłabienie czy swędzenie skóry.

Pocenie się podczas snu

Zbyt wysoka wilgotność lub temperatura powietrza w pomieszczeniu, w którym śpimy, może powodować nocne pocenie. Dodatkowo źle dobrana odzież do spania może powodować pogłębienie się problemu. Nocne pocenie się może mieć charakter przejściowy i wynikać trwającej wewnątrz organizmu infekcji. A także skutkiem przyjmowania niektórych leków takich jak antydepresanty -szczególnie trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne czy leki na nadciśnienie.

Nocne poty mogą pojawić się również w efekcie spożycia alkoholu lub niektórych ziół. Mogą być również wynikiem stresu. Większą potliwość podczas snu zauważają również kobiety w ciąży lub w okresie menopauzy.

Na nadmierną potliwość często cierpią osoby, które nałogowo palą papierosy. Zawarta w nich nikotyna wzmaga produkcję acetylocholiny, która odpowiada za wzrost ciśnienia oraz temperatury ciała, a w konsekwencji uaktywnia gruczoły potowe. Pomimo że pocenie się jest zjawiskiem naturalnym i powszechnym, istnieją niecodzienne infekcje wywołujące nadmierne pocenie. W niektórych przypadkach przyczyną pocenia nocnego może być choroba, niekiedy nawet bardzo poważna.

Dlaczego dziecko bardzo poci się w nocy

Nocne pocenie się u dzieci najczęściej jest spowodowane tym, że jest mu zwyczajnie za ciepło. Nocne poty u dzieci mogą pojawić się również u dzieci w stanie silnych emocji, związanych z sytuacją, która wydarzyła się w ciągu dnia lub towarzyszy im lęk separacyjny. Nadmierne pocenie się u dzieci z nadwagą może przyczynić się do niedoborów witaminy D3, czego objawem jest pocenie się głowy w czasie zasypiania.

Inne choroby, którym może towarzyszyć nadmierna potliwość dziecka w nocy to:

  • Gruźlica,
  • infekcje różnego pochodzenia,
  • gruźlica,
  • przerost migdałków,
  • borelioza,
  • choroby nowotworowe,
  • senny bezdech,
  • alergia,
  • niewydolność serca,
  • niedokrwistość,
  • nadczynność tarczycy,
  • hipoglikemia
  • mukowiscydoza.

Nadmierne pocenie się w okolicach szyi i osłabienie

Nadmierne pocenie się w okolicach szyi i twarzy oraz nadmierna potliwość głowy, mogą mieć wiele przyczyn. Należą do nich m.in. podłoże genetyczne, nadwaga, zaburzenia układu nerwowego, stres, zmiany hormonalne, choroby serca czy cukrzyca. Pojawiające się nagle zlewne poty i towarzyszące temu osłabienie, najczęściej jest objawem gorączki. Gorączka towarzyszy infekcjom i mobilizuje organizm do walki z chorobą.

Nocne poty – przyczyny

Nocne pocenie może być całkowicie naturalną reakcją organizmu. Mogą być również objawem wielu chorób takich jak:

  • Gruźlica,
  • chłoniaki,
  • nowotwór,
  • białaczka,
  • AIDS,
  • niedoczynność tarczycy,
  • cukrzyca,
  • hipoglikemia nocna,
  • refluks,
  • obturacyjny bezdech senny,
  • zespół przewlekłego zmęczenia,
  • zakażenia pasożytami,
  • zaburzenia lękowe,
  • nerwica.

Bezdech senny a nocne poty

Przyczyną nadmiernego pocenia się w nocy może być bezdech senny. Bezdech senny powoduje nadciśnienie, problemy z pracą serca oraz poziomem cukru. Jeśli podczas chrapania występują długie przerwy pomiędzy kolejnymi chrapnięciami, należy udać się do lekarza, aby zdiagnozować przyczyny bezdechu i podjąć odpowiednie leczenie.

Nadczynność tarczycy przyczyną nocnych potów

Nocne poty mogą być objawem problemów gospodarki hormonalnej. Nocne poty w niedoczynności tarczycy często występują w parze z kołataniem serca oraz drżeniem rąk. W przypadku przypuszczenia niedoczynności tarczycy robi się badanie poziomu TSH oraz hormonów tarczycy. Jeśli wyniki badań wskażą niedoczynność tarczycy, lekarz może zalecić odpowiednie leki, hamujące nadaktywność tarczycy. W niektórych przypadkach niezbędny jest jednak zabieg usunięcia części gruczołu.

Objaw raka — nocne poty

Nadmierne pocenie się w nocy może być skutkiem niektórych nowotworów w tym chłoniaka. W przypadku tej choroby nocne pocenie występuje w parze z gorączką oraz utratą masy ciała. Jeśli zauważymy u siebie takie objawy, należy niezwłocznie udać się do lekarza.

Co zrobić w przypadku nadmiernego pocenia

Nadmierne pocenie się jest dolegliwością bardzo wstydliwą i powodującą duży dyskomfort w trakcie snu. Istnieje wiele sposobów na walkę z tą dolegliwością. Wszystkie działania najlepiej poprzedzić wizytą u lekarza, aby wykluczyć przyczyny chorobowe. W przypadku, kiedy nadmierne pocenie się w nocy spowodowane jest problemami o podłożu psychologicznym, warto udać się do lekarza psychologa.

W niektórych przypadkach nadmiernego pocenia się w nocy mogą pomóc zabiegi wykonywane w gabinetach kosmetycznych takie jak botoks, który hamuje nadmierną pracę gruczołów potowych. Można zastosować również jonoforezę oraz lipolizę laserową.

Nadmierną potliwość mogą pomoc zahamować nie tylko leki przepisane przez lekarza lub te dostępne bez recepty, ale również domowe sposoby.

Domowe sposoby na walkę z nadmiernym poceniem

Warto zadbać o odpowiednie warunki w sypialni w przypadku nadmiernego pocenia się poprzez regularnie wietrzenie pomieszczenia, w którym śpimy. Ważną kwestią jest również właściwy dobór materiałów, z których wykonana jest nasza odzież nocna oraz pościel. Najlepiej, żeby były wykonane z naturalnych materiałów, umożliwiających odpowiednią termoregulację. Niezwykle ważna jest odpowiednia higiena osobista przed snem oraz używanie antyperspirantów.

Pomocne w problemie nadmiernej potliwości mogą okazać się zioła. Zaleca się zażywanie kąpieli w naparach z ziół takich jak: melisa, szałwia, pokrzywa czy kora dębu. Napar można również stosować doustnie. Warto jednak podkreślić, że stosowanie ziół należy uzgodnić z lekarzem, ponieważ zażyte w zbyt dużych ilościach mogą bardziej zaszkodzić niż pomóc.

Czy biegunka odchudza

Biegunka to stan, w którym oddawane treści jelitowe mają postać papkowatą lub wodnistą i oddawany jest częściej niż trzy razy dziennie. Jest to szereg symptomów, który pojawia się podczas zaburzeń pracy przewodu pokarmowego. Biegunka może mieć podłoże wielu schorzeń, jednak najczęstszą przyczyną są zakażenia wirusowe i bakteryjne lub zmiana diety. Czy dieta na biegunkę to coś zdrowego? Czy może kończy się efektem jojo?

Przyczyny biegunki

Za najczęstszą przyczynę zaburzenia uznaję się zakażenia wirusowe, bakteryjne, a także toksyny wyprodukowane przez bakterie. Biegunka może być także spowodowana przyjmowaniem niektórych leków, zatrucia pokarmowego, czy dużą ilością stresu jak i przez spożywanie kawy bądź alkoholu. Występuje w przebiegu niektórych chorób, jak np. nadczynności tarczycy, w nieswoistych zapalnych chorobach jelit, nietolerancji laktozy, chorobie trzewnej, niewydolności zewnątrzwydzielniczej trzustki czy alergii pokarmowej.

Objawy biegunki

W przypadku biegunki głównymi symptomami tego schorzenia jest oddawanie co najmniej trzech wodnistych lub luźnych stolców na dobę. Tak więc nie jest to jednorazowy incydent, który wielokrotnie uznaje się przeczyszczenie. Zdarza się, że takiemu stanowi towarzyszą bóle brzucha, tymczasowe chudnięcie, wymioty oraz nudności. W zależności od czasu jej trwania można wyróżnić:

  • Typ ostry — trwa więcej niż 14 dni,
  • typ przetrwały — trwa 14-30 dni,
  • typ przewlekły — trwa powyżej 30 dni.

Zupełnie inaczej klaruje się sytuacja, w której biegunkę mają niemowlęta i małe dzieci. U nich w czasie biegunki zauważa się o wiele większą niż zazwyczaj liczbę stolców, przybierają one formę półpłynną lub wodnistą, a nawet mogą zawierać śluz lub krew. Światowa Organizacja Zdrowia oznajmia, iż biegunkę u niemowląt diagnozuje się dopiero wtedy, gdy karmione dziecko oddaje przynajmniej trzy wodniste stolce w ciągu doby.

Jakie produkty powodują biegunkę?

Rekomenduje się, aby dieta opierała się o posiłki warzywne, lekkostrawne, jak również kisiele stosowane jako zamiennik tłustych dań. Należy zrezygnować w planie żywieniowym z ostrych przypraw — wpłynie to pozytywnie na nasz metabolizm. Organizm nie potrzebuje produktów, które będą dla niego dodatkowym obciążeniem. Do głównych produktów przyczyniających się do biegunki zaliczane są:

  • Tłuste wędliny;
  • ostre przyprawy;
  • ocet jabłkowy;
  • produkty mleczne;
  • jabłka, figi, śliwki, rodzynki;
  • smażona skóra mięs;
  • suplementy z błonnikiem;
  • pomidory dojrzewające w folii;
  • pieczywa pełnoziarniste;
  • alkohol i kofeina;
  • słodycze pełne sztucznych dodatków.

Biegunka a utrata wagi

Nie wszystkie diety mają pozytywny wpływ na nasze zdrowie. W związku z powyższym przed rozpoczęciem jakiejkolwiek warto skonsultować tę decyzję z lekarzem. Biegunka oraz diety mające na celu jej wywołanie mogą w konsekwencji spowodować więcej szkód niż korzyści. Tego typu jadłospisy nie przyczyniają się do trwałego ubytku wagi — po powrocie do wcześniejszych nawyków żywieniowych następuje efekt jo-jo, co nie jest zdrowe.

Co zjeść, żeby mieć rozwolnienie

Aby wywołać rozwolnienie, w diecie należy umieścić produkty, które:

  • Zawierają dużą ilość błonnika;
  • są bogate w gluten;
  • zawierają ostre przyprawy;
  • są wysokoprocentowe;
  • zawierają dużą ilość kofeiny.

Jak wywołać biegunkę

Najlepszym sposobem, aby wywołać biegunkę, w bezpieczny dla organizmu sposób, jest zastosowanie ziół na przeczyszczenie. Naturalne preparaty, które świetnie działają na zaparcia i powodują przeczyszczenie to na przykład liście pokrzywy. Zioło to, rośnie niemal wszędzie a jego lecznicze działanie znane jest już od starożytności. Wywary lecznicze o działaniu przeczyszczającym można również zaparzyć z takich ziół jak malwa, lukrecja, opuncja czy werbena. Tak więc, zamiast stosować produkty, które wywołają to zaburzenie z niekoniecznie pozytywnym wpływem na organizm, lepiej postawić na zioła na przeczyszczenie.

Czy biegunka jest niebezpieczna

Gdy zmagamy się z biegunką bardzo ważne, jest odpowiednie nawodnienie. Zdarza się, iż zwykła woda może okazać się niewystarczająca. Wtedy należy skorzystać z preparatów do picia z elektrolitami. W przypadku ileostomii powinniśmy zasięgnąć porady lekarza, gdyż są przypadki, w których może obowiązywać tzw. restrykcja płynowa. Pamiętaj, że zbyt duża ilość płynów może paradoksalnie powodować odwodnienie tych chorych, co jest niebezpieczne dla organizmu. W przypadku silnego rozwolnienia warto zastanowić się co jeść podczas biegunki, aby szybko pozbyć się dolegliwości.

Zajady — jak leczyć szybko

Zajady to przypadłość związana z błonami śluzowymi jamy ustnej o podłożu grzybiczym i bakteryjnym. Zajady pojawiają się jako pęknięcia w kącikach ust, wywołujące pieczenie i zaczerwienienie. Uważamy je jako niegroźne problemy, które bardzo często bagatelizujemy, jednak zapominamy o tym, że ich leczenie jest kluczowe, gdyż jego brak może nieść za sobą poważne konsekwencje. Z pewnością domowe sposoby na leczenie zajadów mogą okazać się zbawieniem.

Przyczyny powstawania zajadów

Zajady ściśle związane są ze zmianami występującymi w śluzówkach jamy ustnej. Jak wyglądają zajady? Charakterystycznym elementem ich występowania są pęknięcia i bolące nadżerki występujące w kącikach ust. Nieleczone zajady przeistoczyć się mogą w blizny. Ich obecność wywoływana jest przez grzyby oraz infekcje bakteryjne. Dlaczego tak się dzieje?

Zajady — brak witaminy

Z zajadami bardzo często borykają się osoby na diecie odchudzającej oraz przemęczone. Wynika to z niedoboru witamin z grupy B, szczególnie witaminy B2 i witaminy C. Brak tych witamin prowadzi to spadku odporności, przy którym łatwo o wszelkiego rodzaju infekcje. Nasz organizm nie ma siły walczyć z bakteriami i grzybami, w związku z czym w kącikach ust powstają zajady. Aby uzupełnić odpowiednią ilość witamin w organizmie, powinniśmy sięgnąć po suplementy diety, które pomogą nam w walce z zajadami.

Dlaczego jeszcze zajady powstają

Najczęstszą przyczyną zajadów są niedobory witamin i spadek odporności, jednak to nie wszystko. Do innych przyczyn powstawania zajadów zaliczamy także:

  • Antybiotykoterapię,
  • drażnienie śluzówek jamy ustnej, np. poprzez aparaty ortodontyczne,
  • otyłość,
  • zakażenia,
  • spękane usta.

Domowe sposoby na zajady

W leczeniu zajadów mogą okazać się pomocne domowe sposoby. W przypadku przestrzeganiu odpowiednich zasad jesteśmy w stanie, wyleczyć bolesne zajady stosując domowe sposoby leczenia. Pierwszą z nich jest eliminacja niektórych elementów z diety tj. kawa, alkohol i pikantne potrawy. Wypukują one z organizmu niezbędne składniki mineralne, a ostre przyprawy podrażniają kąciki ust. Jednak to nie wszystko. Podczas kuracji zajadów powinniśmy także ograniczyć spożywanie słodkości, które stanowią pożywkę dla drobnoustrojów wywołujących owrzodzenia kącików ust.

Jak leczyć zajady?

Leczenie zmian kątów ust powinno odbywać się objawowo, stosując maść lub krem, a także przyczynowo. Zajady bardzo często są skutkiem nieregularnej aktywności fizycznej i jeżeli wdrożymy do naszego życia odrobinę sportu, problem zniknie. Jeśli jednak ten temat nas nie dotyczy, być może niedobór witamin jest tutaj podłożem. Odpowiednia suplementacja może okazać się kluczowa. Jak zatem skutecznie walczyć zapaleniem kątów ust?

Miód na zajady

Zarówno miód, jak i propolis ma działanie przeciwzapalne, a także ułatwia gojenie ran i zajadów. Specyfik może okazać się zbawienny, a przy tym jest niezwykle smaczny. W tym celu należy wymieszać łyżeczkę miodu z kilkoma kroplami tranu, a następnie posmarować miksturą usta. Taki okład powinien leżeć na ustach minimum 15 minut. W aptekach znajdziemy także maści z propolisem, które dadzą takie samo działanie jak miód. Badania wykazują, że 76% osób zmagających się z zajadami skutecznie pozbyło się ich podczas leczenia propolisem.

Czosnek na zajady

Czosnek ma właściwości przeciwgrzybicze i antybakteryjne. Podczas leczenia zajadów stosować go można na dwa różne sposoby. Pierwszym z nich jest okład. Czosnek należy rozetrzeć i nałożyć w kącikach ust. Opatrunek należy trzymać ok. 15 minut. Drugą z opcji jest spożywanie czosnku. Nie chodzi tu jednak o zajadanie się nim na surowo. Dodawać go można w większej ilości do potraw. Pamiętajmy jednak, że co za dużo to niezdrowo. Czosnek w zbyt dużej ilość powodować może dodatkowe podrażnienie, więcej na ten temat przeczytasz w artykule pt. surowy czosnek szkodzi.

Pasta do zębów na zajady

Nakładanie pasty do zębów na zmienione choroowo miejsce może wydawać się niemądre, jednak wręcz przeciwnie. Pasta do zębów nałożona na zajady może pomóc w ukojeniu bólu oraz swędzenia. Należy jednak pamiętać, aby nie pozostawiać jej zbyt długo na skórze, gdyż powstanie twarda skorupa, którą ciężko będzie zdjąć, a tym samym podrażnić zajad, powodując ból.

Nabiał na leczenie zajadów

Leczenie zajadów nie opiera się jedynie na kojeniu bólu i pieczenia. Jeśli chcemy skutecznie pozbyć się zajadów drażniących kąciki ust, powinniśmy sięgnąć po przetwory mleczne, szczególnie kwaśne mleko, kefiry i jogurty. Produkty z kwasem mlekowym i żywymi kulturami bakterii są pomocne podczas odbudowy flory bakteryjnej.

Aloes i ogórek na kąciki ust

Aloes ostatnimi czasy zyskuje popularność jako środek na wszystko. Nie jest to nic dziwnego, gdyż doskonale regeneruje skórę. W walce z kątowym zapaleniem warg także nie mogło go zabraknąć. Sok z liści aloesu działa odkażająco, a także kojąco. Takie samo działanie ma także zwykły ogórek. Warzywo jest tanie i łatwodostępne, a dzięki swoim właściwościom kojącym nałożone na zaognione miejsce przynosi niesamowitą ulgę, a także zapobiega namnażaniu się bakterii.

Co na zajady u dziecka?

Zajady nie są tylko problemem dotykającym dorosłych. Pojawić się mogą nawet u niemowląt i małych dzieci. Gdy widzimy, że u naszych dzieci zaczynają pojawiać się zajady, powinniśmy jak najszybciej zadbać o jego dietę i wdrożyć produkty zawierające witaminy. Warto także zaopatrzyć się w maść z witaminą A, propolisem lub tranem, które ukoją swędzenie, a maluszek nie będzie próbował drapać zaognionego miejsca. Przykładanie plastrów ogórka na zmiany chorobowe także działa kojąco. Jeśli domowe sposoby nie pomagają lub problem nawraca, należy udać się jak najszybciej do lekarza — pediatry, który dokona właściwego rozpoznania i dobierze farmakologię.

Przyczyny powstawania zajadów w ciąży

Ciąża to bardzo ważny moment w życiu każdej kobiety. W tym czasie robimy wszystko, aby nasz maluszek dobrze się rozwijał i urodził się zdrowy. Pojawiające się zmiany w ciąży najczęściej są wynikiem niedoborów żelaza i witamin. Leczenie farmakologiczne nie jest wskazane w tym przypadku. Po co zatem sięgnąć, aby uchronić się przed zajadami? Pyłek pszczeli w ciąży, może okazać się zbawienny. Jest on prawdziwą kopalnią aminokwasów i biopierwiastków, szczególnie żelaza. Dwie łyżeczki pyłku należy zalać wodą lub jogurtem i odstawić na dwie godziny i wypić. Do mieszanki można dodać także miodu, który osłodzi nam smak.

Zajady a opryszczka

Bardzo często trudno gojące się zajady mylone są z opryszczką wargową. W rzeczywistości przypadłości różnią się od siebie. Opryszka przede wszystkim, przeciwnie do zajadów wywoływana jest przez wirus Herpes labialis. Opryszczka cechuje się pęcherzykami wypełnionymi płynem surowiczym, które zlokalizowane są na granicy skóry i błon śluzowych w okolicy ust. Opryszka objawia się pieczeniem i napiętą skórą.

Utrzymujące się zajady przez długi czas w kącikach ust

Jeżeli zajady utrzymują się przez długi czas, problem nawraca, a domowe sposoby na zajady zawodzą, może okazać się niezbędna konsultacja lekarska. Zazwyczaj problem spowodowany jest innymi czynnikami, z którymi bez odpowiedniej farmakologii nie jesteśmy w stanie sobie poradzić. Lekarz w celu ustalenia przyczyn powstawania zajadów powinien zlecić badania tj. wymaz lub badania krwi. Na ich podstawie dobierze odpowiednie leczenie. Pamiętajmy, że wizyta u lekarza jest nieunikniona w przypadku nawracających zajadów, gdyż nieleczone mogą doprowadzić do poważniejszych problemów tj. stan zapalny błony śluzowej, których nie wyleczymy za pomocą domowych metod.