Zdrowie

podawanie kroplówki to idealny sposób na kaca

Kroplówka na kaca

Zapewne wielu z Was hucznie świętowało własne urodziny, imieniny bądź podczas weekendu postanowiliście po prostu dobrze się zabawić. Nadmierne spożycie alkoholu wiąże się jednak z przykrymi konsekwencjami jakimi jest tzw. „kac” i towarzyszący mu silny ból głowy. Temat kaca zawsze budzi kpiny i złośliwości ze strony otoczenia, w męskim środowisku, ten kto ma kaca po imprezie firmowej, jest zwykłym mięczakiem. Czy jest jakiś sposób, żeby sobie pomóc, tak aby po imprezie mieć tylko dobre wspomnienia? Oczywiście, że tak! Najnowszym cudownym wynalazkiem w świecie farmacji jest kroplówka na kaca. Jest to zdecydowanie najszybszy i najskuteczniejszy sposób na leczenie kaca. Co więcej dzięki swojemu składowi uzupełnia ona niedobory substancji mineralnych i odżywczych, które występują w naszym organizmie.

Metabolizm alkoholu – czyli o co właściwie chodzi w kacu

Chociaż alkohol od razu po wypiciu zaczyna przenikać przez nabłonek przewodu pokarmowego do naszego organizmu, to najwięcej wchłania się go w żołądku oraz jelitach. Wchłonięty do krwi alkohol etylowy jest rozprowadzany po całym organizmie.

Następnie za sprawą enzymu ADH czyli dehydrogenazy alkoholowej ulega on przemianie w aldehyd octowy, który następnie jest rozkładany do octanu, a ten do dwutlenku węgla i wody. W metabolizmie alkoholu w wątrobie bierze też udział oksydaza cytochromowa (jest to enzym, którego poziom może wzrastać u alkoholików). W procesie metabolizmu alkoholu zachodzącego w wątrobie, w ciągu godziny tylko część alkoholu może ulec przemianie, bez względu na jego ilość we krwi. Tempo tej przemiany zależy w głównej mierze od poziomu enzymów, który jest zdeterminowany genetycznie.

Kroplówka witaminowa na kaca – skład

Kroplówka na kaca jest coraz popularniejsza ze względu na swoją skuteczność, czas działania, dostępność oraz bezpieczeństwo jej stosowania. Podanie kroplówki na kaca wiąże się z wlewem dożylnym. Żeby wykonać taki wlew, musimy skontaktować się z odpowiednio przeszkolonym personelem medycznym. Kroplówkę witaminową możemy podać w warunkach ambulatoryjnych, szpitalnych, a nawet w zaciszu własnego domu.

Podstawowa wersja kroplówki na kaca zawiera elektrolity oraz glukozę, w ulepszonej wersji znajdziemy też witaminy C i B wraz z glutationem neutralizującym toksyny w wątrobie. Podanie dożylne tych substancji powoduje, że organizm szybko się nawadnia, dzięki temu od razu następuje jego ekspresowa regeneracja. Bezpośrednie włączenie witamin, glukozy i składników mineralnych gwarantuje natychmiastową skuteczność oraz przynosi ulgę u pacjenta zatrutego alkoholem.

Efekty kroplówki na kaca

Podanie kroplówki na kaca powoduje, że:

  • mija ból głowy,
  • ustaje nadmierne kołatanie serca,
  • przestają drżeć ręce,
  • znika uczucie suchości w ustach,
  • znika nadmierne pragnienie,
  • poprawia się nastrój i wzrasta energia,
  • zmniejsza się nadmierna reakcja na światło i dźwięki.

Kroplówka na kaca przychodzi z pomocą i przywraca organizmowi odpowiedni poziom nawodnienia oraz przyspiesza procesy oczyszczania krwi z toksyn po przemianie alkoholu etylowego. W domowych warunkach leczenie kaca zajęłoby kilkanaście godzin a nawet cały dzień. A jak wiecie szkoda dnia na walkę ze skutkami etanolu.

Zabieg podania kroplówki – detoks organizmu

Wyspecjalizowany personel oferuje kroplówkę na kaca wraz z dojazdem do klienta. Każda osoba, której zdarzy się wypić za dużo alkoholu i zaobserwuje u siebie złe samopoczucie, suchość w jamie ustnej, kołatanie serca, zimne poty może bez wychodzenia z domu skorzystać z pomocy medyków. Kroplówka na kaca może być podana każdemu, kto zmaga się z negatywnymi skutkami spożycia alkoholu, cena wlewu waha się od kilkuset do kilku tysięcy złotych. Cena usługi zależy od formy i jakości świadczonej usługi oraz składu kroplówki. Najbogatsza wersja zawiera jeszcze leki przeciwwymiotne, uspokajające oraz przeciwbólowe.

Detoks – kroplówka na kaca gdzie kupić

Kroplówkę taką możemy zamówić przez telefon, najczęściej ogłasza się wybrane w danym mieście pogotowie kacowe. Cena usługi zależy też od drogi, którą należy pokonać do potencjalnego klienta i wówczas koszty takiej terapii odpowiednio wzrastają. Zespół medyczny zwykle posiada na swoim posterunku lekarza bądź pielęgniarza, który ocenia stan pacjenta przed podaniem glukozy i elektrolitów we wlewie. Wpisując w wyszukiwarce internetowej ” odtrucie alkoholowe Gdańsk ” z pewnością znajdziecie specjalistę, który będzie w stanie pomóc złagodzić objawy w przypadku zatrucia alkoholowego organizmu.

Glukoza na kaca wraz z zestawem elektrolitów podana dożylnie, może w znacznym stopniu zniwelować negatywne efekty spożywania etanolu, czyli zatrucia organizmu. Substancje zawarte w kroplówce są tak dobrane, aby skutecznie zmusiły organizm do działania ze skutkami kaca. W przypadku cięższych zatruć alkoholem stosowane są dodatkowe substancje oraz leki, aby wzmocnić i szybciej zregenerować organizm. Czas działania kroplówki jest niemalże natychmiastowy, dlatego nie ma co dziwić się, że coraz częściej słyszy się o pogotowiu alkoholowym. A czy wam zdarzyło się skorzystać z takiej kroplówki? Koniecznie nam o tym opowiedzcie.

uśmiechnięta kobieta trzyma główkę czosnku

Najsilniejszy naturalny antybiotyk

Od kilku lat na Świecie panuje trend na wszystko co naturalne, wiele osób narzeka na syntetyczne antybiotyki, które mają wiele działań ubocznych. Takie efekty są szczególnie niebezpieczne u osób starszych oraz cierpiących na wiele schorzeń jednocześnie. Często słyszymy, że pacjent przyjmował dziennie trzy antybiotyki pod rząd albo nawet całą serię, a choroba trwa nadal. Chcemy przekonać Was, że naturalne antybiotyki są skuteczne i lepiej zwalczają choroby. Żeby osiągnąć trwałe efekty leczenia należy koniecznie zmienić swoje dotychczasowe nawyki. A nagrodą jest życie w zdrowiu, szczęściu i poranki pełne energii i witalności. Obciążony, zatruty organizm to uczucie przez cały czas przewlekłego zmęczenia, niska odporność, problemy z koncentracją, apatia, co sprawia że życie staje się uciążliwe przez długi czas. Ale wcale nie musi tak być, na swoje szczęście pracujemy każdego dnia. A nie ma szczęścia bez zgody ze zdrowiem i dobrym samopoczuciem. Chcemy przedstawić Wam przepis na „Nektar witalności”.

Na co działa Nektar witalności?

Połączenie naturalnych składników, w tym czosnku będącego naturalnym najsilniejszym antybiotykiem czyni nasz nektar wyjątkowo skutecznym. Ta mieszanka zdrowia i mocy to źródło, które niszczy bakterie, wirusy i grzyby oraz jest doskonałym lekarstwem na przeziębienie i infekcje. Mieszanka nie tylko leczy, ale w tym przypadku również wzmacnia organizm; dodatkowo oczyszcza krew z toksyn i wpływa na krążenie krwi.

kobieta w jednej dłoni trzyma antybiotyk a w drugiej czosnek

Jako ciekawostkę podpowiemy Wam, że jeśli stosowaliście antybiotykoterapię i czujecie łaknienie na słodycze, to zapewne cierpicie na przerost drożdży Candida. Grzybice to dość częsty efekt uboczny stosowania antybiotyków, który mamy. Wynikają z tego przykre skutki jak zakażenia drożdżakowe pochwy, tycie, częste infekcje układu moczowego oraz przewlekłe uczucie zmęczenia.

Najsilniejszy naturalny antybiotyk – co zawiera nasz Nektar

Pierwszym z nich jest czosnek, najsilniejszy naturalny antybiotyk. Na temat odpowiedniego suszenia czosnku pisaliśmy już w jednym z artykułów i zachęcamy Was do zapoznania się z nim. W tej niewielkiej główce kryje się niemal cała apteka, aminokwasy, flawonoidy, związki saponinowe, cukry, związki śluzowe, liczne witaminy jak (B1, B2, witamina C, PP oraz prowitamina A), sole mineralne (wapnia, magnezu i potasu) oraz rzadkie mikroelementy jak (kobalt, nikiel i chrom). Jednak najcenniejsze w czosnku są olejki eteryczne bogate w siarczki i allicynę. Gdy czosnek pospolity jest rozdrobniony, wydziela się związek o nazwie allicyna, która ma działanie antybiotykowe i przeciwgrzybicze . W czosnku znajdują się naturalne antyoksydanty chroniące organizm przed przedwczesnym starzeniem. Czosnek ma właściwości przeciwzapalne i przeciwwirusowe oraz działa jak antybiotyk.

głowka i ząbki czosnku leża obok cytryny na drewnianej desce do krojenia

Drugi ważny składnik to papryczka chili . 100 g tego południowoamerykańskiego warzywa pokryje w 240 % dzienne zapotrzebowanie naszego organizmu na witaminę C, w 39 % zapotrzebowania na witaminę B6 oraz 32 % na witaminę A. Papryczka chili swój ostry smak zawdzięcza kapsaicynie, która według licznych badań ma działanie przeciwbólowe, antybakteryjne, przeciwcukrzycowe i antynowotworowe. W miąższu papryki znajdziemy też potas, mangan, magnez i żelazo. Zawarta w papryczce chili kapsaicyna obniża poziom cholesterolu i pomaga spalić zbędny tłuszcz, według najnowszych badań może też zabić raka trzustki bez szkody dla zdrowych komórek.

Trzeci ważny składnik to imbir, jego korzenie (kłącze) zawierają węglowodany, witaminę E, A, B1, B2, C i K, kwas foliowy oraz składniki mineralne takie jak żelazo, fosfor, wapń i potas. Kłącze imbiru jest również cennym źródłem olejków eterycznych i żywic (m.in. gingerolu i zinferonu) wykazujących działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne przeciwwirusowe i wykrztuśne. Nektar witalności z imbirem łagodzi kaszel, rozrzedza śluz, hamuje skurcze oskrzeli, działa też przeciwbólowo i przeciwgorączkowo, dlatego zalecane jest picie go przy nieżytach i stanach zapalnych górnych dróg oddechowych.

Przygotowanie naturalnego antybiotyku – przepis

Przygotowanie naturalnego antybiotyku nie jest trudne, a potrafi on zdziałać cuda. Dzięki zastosowaniu takiej mikstury nasz organizm czuje się gotowy do walki z wirusami oraz bakteriami. Warto stosować go również profilaktycznie, żeby zwiększyć siły witalne organizmu. Najważniejsze funkcje, które posiada nasz eliksir pełnią tutaj czosnek oraz chili.

Składniki:

  • 1/4 szklanki drobno posiekanego czosnku,
  • 1/4 szklanki posiekanej cebuli,
  • 700 ml octu jabłkowego,
  • 1/4 szklanki startego imbiru,
  • 2 łyżki chrzanu,
  • 2 papryczki chili,
  • 1 łyżeczka miodu,
  • 2 łyżki kurkumy,
  • ocet jabłkowy,

Sposób przygotowania nektaru witalności:

Aby przygotować nasz naturalny antybiotyk musimy na początku przelać 700 ml octu jabłkowego do miski. Następnie do tej samej miski dodajemy kolejne składniki. Zaczynamy od 1/4 szklanki startego imbiru, drobno posiekanego czosnku, drobno posiekanej cebuli. Kolejno dodajemy 2 łyżki startego korzenia chrzanu, 2 świeże pokrojone papryczki chili, kurkumę oraz jedną łyżeczkę miodu. Wszystkie składniki dokładnie ze sobą mieszamy i blendujemy za pomocą miksera.

Teraz pora przełożyć nasz najsilniejszy naturalny antybiotyk do słoja, w taki sposób, aby nasz nektar witalności wypełniał 2/3 objętości słoika. Resztę możesz dopełnić octem jabłkowym. Teraz pora zakręcić słoik i odstawić go w ciemne miejsce na 2 tygodnie. Codziennie wstrząsaj naszą miksturą, żeby wszystkie składniki dokładnie się wymieszały.

Po dwóch tygodniach całość przecedź przez gazę, nektar witalności przelej do szklanych butelek lub słoików. Możesz przechowywać je teraz w lodówce.

Dawkowanie najlepszego naturalnego antybiotyku:

Kiedy nasz naturalny antybiotyk odstoi w ciemnym miejscu 2 tygodnie możemy zacząć przyjmować nasz nektar witalności. Warto tutaj jednak pamiętać o właściwym dawkowaniu, odpowiednim do przeznaczenia mikstury czy ma ona działać prewencyjnie czy też leczyć nas z silnej infekcji.

Profilaktycznie:

W celu ochrony przed wirusami i bakteriami i żeby wzmocnić nasz układ odpornościowy najlepiej pij jedną łyżeczkę takiego preparatu dwa razy dziennie. Musimy pamiętać, że ważne jest to aby rozcieńczyć nektar witalności – łyżkę rozrobić w kieliszku z letnią wodą.

Leczniczo:

Jeżeli natomiast dopadła nas silna grypa, przeziębienie lub ostra infekcja wówczas możemy pić nasz nektar witalności jak syrop czyli 5-6 razy dziennie po łyżce stołowej rozcieńczonej w kieliszku letniej wody.

Dzieci:

Dzieciom podajemy małą porcję 1 łyżeczkę od herbaty rozcieńczoną w szklance do połowy wypełnioną letnią wodą. Ale uwaga – tonik jest zbyt silny i nie nadaje się dla bardzo małych dzieci. Nie polecane jest podawanie toniku dzieciom poniżej 6 roku życia, ponieważ mają one bardzo cienkie i wrażliwe śluzówki. Dzieciom starszym podajemy lek bardzo ostrożnie.

Jeżeli dziecko lub osoba dorosła reaguje na nektar witalności silnym bólem brzucha, lub biegunką, to prawdopodobnie w jej organizmie są pasożyty. Zdrowa osoba po wypiciu eliksiru czuje się dobrze.

Urolog – do kogo skierować się z problemami urologicznymi?

Urolog jest specjalistą zajmującym się profilaktyką, diagnozowaniem i leczeniem chorób związanych z układem moczowo-płciowym dorosłych mężczyzn i kobiet oraz dzieci. Diagnozuje i leczy wrodzone i nabyte wady prącia, schorzenia jąder i prostaty, choroby nerek i pęcherza moczowego. Jego specjalnością są zwłaszcza schorzenia męskich narządów płciowych. Urolog dziecięcy mający kontakt z młodymi pacjentami powinien posiadać specjalne predyspozycje, dużo taktu i cierpliwości. Dla wielu osób wizyta w gabinecie urologicznym może być wstydliwa, bo dotyczy intymnych obszarów ciała. Warto jednak skorzystać z porady specjalisty, bo sprawna i wczesna interwencja urologa może zahamować rozwój choroby a wielu przypadkach uchroni pacjenta przed interwencją chirurgiczną.

Kiedy udać się do urologa?

Każde zauważone zaburzenie w funkcjonowaniu narządów układu moczowo-płciowego powinno wskazaniem, że należy odwiedzić urologa. Najczęstsze objawy sygnalizujące konieczność konsultacji urologicznej to: 

  • nawracające infekcje dróg moczowych i narządów płciowych,
  • utrzymujące się parcie na mocz,
  • ból podczas oddawania moczu,
  • nietrzymanie moczu,
  • zmiana barwy moczu,
  • zbyt częste lub zbyt rzadkie oddawanie moczu,
  • ból w obrębie podbrzusza,
  • dolnej części pleców lub jąder,
  • świąd pieczenie w okolicy cewki moczowej,
  • wady rozwojowe układu moczowego.

Mężczyźni powinni skonsultować z urologiem zmiany wielkości i bóle jąder, obrzęki i zaczerwienienia penisa. O zaburzeniach w funkcjonowaniu nerek świadczyć tez mogą obrzęki, opuchlizny pojawiające się na nogach, nadgarstkach i powiekach.

Jakie schorzenia leczy i diagnozuje urolog?

Urolog leczy schorzenia układu moczowo-płciowego takie jak: zakażenia i stany zapalne dróg moczowych i narządów płciowych, krwiomocz, białkomocz, skąpomocz, wady moczowodu i pęcherza moczowego, schorzenia narządów płciowych, łagodny przerost prostaty, zaburzenia erekcji, kamicę układu moczowego. Urolog onkolog specjalizuje się w diagnozowaniu nowotworów występujących w układzie moczowo-płciowym. Wizyta u urologa zaczyna się od wywiadu lekarskiego. Następnie urolog bada obszar podbrzusza, okolice kręgosłupa lędźwiowego, krocza i cewki moczowej. Badanie u kobiet i mężczyzn przebiega nieco inaczej ze względu na fakt, że narządy płciowe kobiet nie są jednocześnie częścią układu moczowego jak u mężczyzn. Badanie prostaty odbywa się per rectum, czyli przez odbyt. W badaniach dodatkowych wykorzystuje się narzędzia diagnostyki obrazowe jak: urografia, ultrasonografia, zdjęcia przeglądowe jamy brzusznej a w razie potrzeby badania inwazyjne jak cystoskopia czy badania urodynamiczne.

Gdzie znaleźć urologa we Wrocławiu?

Urolog to specjalista od bardzo delikatnych części ciała więc pacjent ma prawo oczekiwać specjalnych kompetencji zapewniających wysoki standard opieki lekarskiej. Kompetencje kadry medycznej i wyposażenie placówki medycznej w odpowiedniej jakości, nowoczesny sprzęt medyczny powinny zagwarantować odpowiednią jakość świadczonych usług medycznych. We Wrocławiu powyższe warunki spełniają z pewnością gabinety w Centrach Medycznych należących do Grupy Scanmed S.A. We Wrocławiu Gabinety Urologiczne przyjmują pacjentów przy ulicy Parkowej 45 i Krasińskiego 9 – zobacz: Urolog Wrocław

Jaki powinien być cukier po zjedzeniu obiadu

Jeżeli właśnie zjedliście pyszny obiad i zastanawiacie się jaki poziom stężenia glukozy we krwi i jaki cukier po jedzeniu jest prawidłowy to zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem, aby bardziej zgłębić ten temat. Na początku pragniemy wyjaśnić wam, co to jest glikemia poposiłkowa oraz jaki jest prawidłowy poziom cukru we krwi zgodnie z normami WHO. Jeżeli poziom cukru w waszej krwi jest znacznie podwyższony, może to oznaczać rozwijającą się cukrzycę, a u diabetyków oznacza cukrzycę, która jest nieprawidłowo leczona. Z drugiej strony znacznie obniżony poziom cukru we krwi po posiłku może wskazywać na hipoglikemię.

Glikemia poposiłkowa jest to stężenie glukozy we krwi po spożyciu posiłku, jest ono regulowane przez hormony, a główny z nich to insulina. Po spożyciu posiłku dochodzi do rozpadu glukozy i już w czasie 10-15 minut we krwi wzrasta poziom cukru. Około godziny po jedzeniu glikemia osiąga najwyższy poziom, by po 2-3 godzinach glikemia poposiłkowa mogła wrócić do wartości sprzed spożycia pokarmu.

Glikemia poposiłkowa – czyli norma cukru u zdrowego człowieka

Aby prawidłowo oznaczyć glikemię po posiłku, badanie poziomu cukru we krwi musi zostać przeprowadzone około dwóch godzin po jedzeniu. Wówczas norma cukru u zdrowego człowieka wynosi do 140 mg/dl (7,8 mmol/l).

Wartość ta może różnić się w zależności od wieku, płci oraz chorób towarzyszących. Zwykle osoby starsze, otyłe oraz mężczyźni mają podwyższony poziom cukru. Musimy również wiedzieć, że na poziom cukru we krwi wpływa też rodzaj spożywanego pokarmu i niekoniecznie musi on zawierać węglowodany. Rodzaj spożytych produktów, zawartość tłuszczu oraz rodzaj cukru ma istotne znaczenie dla naszego metabolizmu.

Natomiast prawidłowa glikemia na czczo (czyli po 8-14 godzinach po skonsumowaniu ostatniego posiłku) wynosi 70 – 99 mg/dl.

Glikemia poposiłkowa u cukrzyków

Norma cukru po spożyciu posiłku jest inna w przypadku osób chorujących na cukrzycę typu 1 lub 2, wówczas normy prawidłowe u zdrowego człowieka przestają obowiązywać. Jeżeli pacjent cierpi na cukrzycę typu 2 to podstawą zachowania prawidłowej glikemii poposiłkowej jest odpowiednia dieta.

Normy glikemii u diabetyków są wyznaczane jako najbardziej zbliżone do prawidłowych, wówczas glikemia poposiłkowa jest oznaczana 2 godziny po spożyciu pokarmu i nie powinna przekraczać 160 mg/dl (8,6 mmol/l).

Natomiast u osób cierpiących na cukrzycę typu 1 lub na obie jednocześnie (takie przypadki zdarzają się rzadziej) od niedawna według WHO normy cukru we krwi po jedzeniu powinny przyjmować wartość taką, jaka jest u zdrowego człowieka czyli do 140 mg/dl.

kobieta sprawdza prawidłowy poziom cukru we krwi

Prawidłowa norma cukru w ciąży

Prawidłowy poziom glukozy we krwi kobiety ciężarnej jest ważny zarówno dla samej matki, jak i rozwijającego się płodu. Niebezpiecznym zjawiskiem jest cukrzyca ciążowa, wówczas trzustka jest nadmiernie pobudzana do produkcji insuliny u malucha. Może to spowodować większą niż prawidłowa masę urodzeniową dziecka. Zwiększa się również ryzyko niedojrzałości płodu oraz wystąpienia powikłań położniczych, jak przymusowe cesarskie cięcie.

Test obciążenia glukozą w ciąży

W czasie ciąży kobieta poddawana jest wielu badaniom przesiewowym, które mają na celu stwierdzenie nieprawidłowości w metabolizmie glukozy. Doustny test obciążenia glukozą (krzywa cukrowa, test tolerancji glukozy lub krzywa glikemiczna) jest to jedno z podstawowych badań wykonywanym u tych osób, które mają nieprawidłowe stężenie cukru we krwi lub są z grup ryzyka. Krzywa cukrowa jest obowiązkowym badaniem dla ciężarnych kobiet.

Badanie jest bezbolesne, ale czasochłonne gdyż trzeba na nie poświęcić ponad 2 godziny. Przez 3 dni przed wykonaniem testu stosuje się normalną dietę bogatą w węglowodany (przynajmniej 150 g dziennie). Ostatni posiłek należy spożyć na 12 godzin przed testem. Na 24 godziny przed badaniem krzywej cukrowej nie należy pić alkoholu, palić papierosów i podejmować wzmożonej aktywności fizycznej. Ogólny stan zdrowia badanej osoby musi być dobry, bo nawet lekkie osłabienie organizmu może go zafałszować.

Bardzo ważne jest przestrzeganie kilku zasad, aby badanie cukru w teście zostało przeprowadzone we właściwy sposób:

  • ciężarna powinna odżywiać się normalnie (wynik testu wykonanego w trakcie stosowania diety cukrzycowej jest niemiarodajny),
  • testu nie należy wykonywać podczas przeziębienia i ostrych infekcji,
  • ciężarna powinna wypić 75 g glukozy rozpuszczonej w 250 ml wody (bez dodatków) najlepiej w ciągu 5 minut,
  • na kolejne pobrania krwi ciężarna powinna czekać w pozycji siedzącej lub leżącej,
  • aktywność fizyczna czyni wynik testu niemiarodajnym,
  • podczas oczekiwania na kolejne pomiary glukozy nie wolno spożywać posiłków, pić płynów ani palić papierosów.

Często u ciężarnych kobiet po wypiciu glukozy występują nudności,a nawet wymioty. Żeby uniknąć nudności można rozpuścić glukozę w ciepłej wodzie, ale nie zaleca się dodawania soku z cytryny. W przypadku wymiotów można też zalecić czekanie w pozycji leżącej na kolejne pobranie krwi.

Doustny test obciążenia glukozą OGTT – przebieg badania cukru

Rano pacjent udaje się do laboratorium, w którym pierwszy raz pobiera mu się próbkę krwi żylnej, z której oznaczane jest wyjściowe stężenie cukru. Później pacjent otrzymuje 75 g glukozy rozpuszczone w 250 ml wody, które musi wypić w ciągu kilku minut. Drugą próbkę krwi pobiera się z żyły pacjenta po 60 minutach, a trzecią po kolejnej godzinie. Pacjent czekający w przychodni na pobranie krwi nie może jej opuszczać ani forsować organizmu.

Glukoza w ciąży normy – interpretacja wyników

Cukrzycę ciążową rozpoznaje się, jeśli jakikolwiek pomiar w teście OGTT przekracza normę:

  • stężenie glukozy w osoczu na czczo jest równe lub powyżej 92 mg/dl
  • stężenie glukozy po 60 minutach jest  ≥180 mg/dl
  • stężenie glukozy po 120 minutach jest ≥ 153 mg/dl
kobieta w ciąży ma ułożone dłonie w kształcie serca na brzuchu

Stan przedcukrzycowy mogą sugerować wyniki 100-125 mg/dl (5,6-6,9 mmol/l), a po 2 godzinach 140-199 mg/dl (7,8-11 mmol/l).

Jeżeli u ciężarnej kobiety została stwierdzona cukrzyca ciążowa wówczas zalecana jest kontrola poziomu cukru za pomocą glukometru oraz wprowadzenie specjalnej ubogiej w węglowodany diety. Należy dążyć do poziomu cukru, takiego jak u osób zdrowych wówczas minimalizujemy wystąpienie cukrzycy u dziecka.

Normy glikemii w samokontroli glukometrem u kobiet z cukrzycą ciążową:

  • na czczo i przed posiłkami: 70–90 mg/dl;
  • maksymalna glikemia do godziny po posiłku < 140 mg/dl;
  • poziom glukozy w nocy między godziną 2.00 a 4.00: > 70–90 mg/dl.

W przypadku cukrzycy w ciąży głównie zwraca się uwagę jaka jest norma cukru po jedzeniu, ponieważ jest to wskazówka, czy stosowana dieta jest skuteczna.

Poziom cukru we krwi u osób starszych

Na cukrzycę cierpi ok. 30-40% osób po 65. roku życia. Nawet jeżeli w tym wieku nie zmagasz się z tą chorobą, to w wyniku zmian w gospodarce węglowodanowej związanych z procesem starzenia najprawdopodobniej znajdujesz się w grupie ryzyka.

Cukrzyca jest przewlekłą chorobą związana z zaburzeniami produkcji lub działania insuliny wydzielanej przez trzustkę. Wyróżnia się dwa główne typy cukrzycy:

  • cukrzyca typu I (insulinozależna) – diagnozowana głównie u dzieci i ludzi młodych;
  • cukrzyca typu II (insulinoniezależna)– to najczęściej występujący rodzaj cukrzycy u osób starszych. W tym wypadku wysoki poziom cukru we krwi nie wynika z braku insuliny, lecz z jej nieprawidłowego działania;

Nieleczona cukrzyca może prowadzić do poważnych powikłań takich jak uszkodzenia lub niewydolności nerek oraz chorób serca i układu krążenia, a czasem udaru mózgu.

Prawdopodobieństwo zachorowania na cukrzycę najczęściej zwiększają takie czynniki jak:

  • nadwaga oraz otyłość brzuszna,
  • niewłaściwa dieta,
  • brak aktywności fizycznej,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • wysoki poziom cholesterolu.

Doktor Elżbieta Kozek znany diabetolog podkreśla, że hiperglikemia w podeszłym wieku może się objawiać bardzo nietypowo:

  • zaburzeniami osobowości,
  • pogorszeniem pamięci,
  • złym samopoczuciem,
  • nasileniem zaburzeń widzenia,
  • częstszym oddawaniem moczu,
  • nietrzymaniem moczu,
  • nawracającymi infekcjami – zwłaszcza dróg moczowych,
  • zakażeniami grzybiczymi,
  • zaburzeniami snu,
  • pogorszeniem aktywności ruchowej.

Takie dolegliwości występują także w innych schorzeniach, często wiele z nich tłumaczy się naturalnymi procesami starzenia organizmu. Dlatego cukrzyca u osób starszych długo może pozostawać nierozpoznana. Dodatkowo wskutek zaburzeń reologicznych krwi, istnieje spore ryzyko ujawnienia się cukrzycy od razu ostrym powikłaniem – jak udar mózgu czy zawał serca.

Jak widzimy poziom cukru we krwi różni się w zależności od grupy wiekowej, stanu zdrowia, płci oraz stanu fizjologicznego (kobiety ciężarne). Na prawidłowy cukier ma wpływ wiele czynników, ale najważniejsze jest regularne badanie cukru we krwi oraz wiedza, jakie są prawidłowe normy cukru. Stężenia glukozy we krwi mogą wahać się w ciągu doby oraz w zależności od spożytych posiłków i jest to zupełnie normalny proces u osób zdrowych. Warto znać nasze potrzeby na cukier i nie dać się zaskoczyć na mieście nagłymi spadkami cukru w postaci zimnych potów, kołatania serca, osłabienia, a nawet omdleń. Polecamy zatem, żeby każdy z was miał swoją prywatną porcję węglowodanów w postaci batonika czy słodkiej bułki.

Medycyna pracy – gdzie ją wykonać w Warszawie?

Medycyna pracy – charakterystyka.

Medycyna pracy charakteryzuje się badaniem oraz monitorowaniem zdrowia wszystkich pracowników. Zadaniem lekarza medycyny pracy jest rozpoznanie zagrożeń, wynikających z miejsca, a także stanowiska pracy. Zawód ten pozwala na orzeczenie, czy pracownik może wykonywać daną pracę, czy też ma do niej określone przeciwwskazania. Ponadto lekarz medycyny pracy orzeka również o zdolności uczniów i studentów, czy ze względów zdrowotnych mogą wykonywać swój wymarzony zawód. Medycyna pracy polega m.in. na diagnozie oraz leczeniu pracowników. Obejmuje także profilaktykę przed działaniem szkodliwych czynników.

Skierowanie do lekarza medycyny pracy.

Skierowanie do lekarza medycyny pracy wystawia firma, w której pracuje dana osoba, bądź ma zostać w niej zatrudniona. Skierowanie powinno zawierać informacje o stanowisku oraz czynnikach pracy, w jakiej pracuje/będzie pracować dana osoba.

W jakich sytuacjach oraz jak często należy wykonywać badania w lekarza medycyny pracy?

Kodeks pracy zawiera dokładne informacje o tym, jak często oraz kiedy pracownicy powinni być kierowani do lekarza medycyny pracy. Pracodawca ma obowiązek zapłaty swojemu pracownikowi za czas poświęcony na wykonanie badań oraz pokryć koszty jego dojazdu, jeśli badania są przeprowadzane w innym mieście. Badania powinny odbyć się w zwykłych godzinach pracy.

Należy je wykonać w następujących sytuacjach:

  • przed rozpoczęciem nowej pracy,
  • po zmianie stanowiska/zmianie zakresu pracy na stanowisku,
  • przed powrotem do pracy po ponad 30-dniowym zwolnieniu lekarskim,
  • przed rozpoczęciem studiów technicznych lub medycznych,
  • przed upływem ważności poprzedniego zaświadczenia.

Wizyty u lekarza medycyny pracy są zależne od rodzaju wykonywanej pracy i odbywają się średnio co 1-5 lat. Osoby, pracujące wśród głośnych maszyn, powinny stawić się do laryngologa w celu sprawdzenia swojego słuchu. Z kolei nauczyciele chcący sprawdzić swoje struny głosowe są zobowiązani do wizyty u foniatry.

Otrzymanie zaświadczenia lekarskiego.

Pracownicy, którzy otrzymali skierowanie od pracodawcy, u którego nie występują substancje zagrażające zdrowiu lub życiu spędza u lekarza medycyny pracy 15-20 minut. Specjalista, do którego trafi osoba zatrudniona/szukająca pracy, zacznie od wywiadu zdrowotnego w celu zapoznania się ze stanem zdrowia, badanej osoby. Potem zacznie wypytywać o stanowisko pracy swojego pacjenta (zapyta m.in. o występujące warunki pracy, przyjmowane leki, choroby rodzinne oraz o nałogi). Możliwe, że zmierzy ciśnienie oraz przeprowadzi badania laryngologiczne lub okulistyczne. Po zebraniu odpowiednich informacje wystawi orzeczenie bądź skierowanie do innego lekarza, mającego odpowiednią specjalizację. Po otrzymaniu kompletnych zaświadczeń ze wszystkich potrzebnych wizyt lekarskich, lekarz medycyny pracy może wystawić pozwolenie na pracę w danym zawodzie.

Wizyta u prywatnego lekarza medycyny pracy.

Lekarz medycyny może przyjmować również prywatnie. Wówczas koszty poniesionego badania ponosi pracodawca po wcześniejszym podaniu przez jego pracownika numeru NIP, nazwy oraz adresu firmy. Jeżeli interesuje Ciebie badanie jakim jest medycyna pracy (Warszawa), zapraszamy do dalszej części artykułu.

Gdzie wykonać badania do pracy w Warszawie?

Badania do pracy wykonuje się w każdej przychodni, dostępnej na terenie Warszawy. Dostępne są również badania prywatne, a nawet online. Pracownik zostanie przyjęty oczywiście po wcześniejszym ustaleniu terminu oraz godziny przyjęcia. Jedną z najbardziej polecanych placówek w stolicy jest Spółka Lekarska, przy ulicy Grzybowskiej 16/22. Serdecznie zapraszamy.

Badania do pracy na wysokości.

Badania wysokościowe wykonują najczęściej osoby, zatrudniane na stanowisku pracownika budowy. Po odpowiednim skierowaniu (zawierającym m.in. wysokość konkretnej pracy) od swojego pracodawcy mogą przystąpić do tego typu badań. Badania wysokościowe są niezwykle istotne ze względu na niebezpieczeństwo, płynące z wykonywanego zawodu pracownika budowlanego. W ramach badań wysokościowych wykonuje się poziom glukozy we krwi, dlatego osoba, przystępująca do tego rodzaju badań powinna zjeść ostatni posiłek 12 godzin przed planowanym pobraniem krwi. Następnie powinna udać się do trzech specjalistów – neurologa, okulisty oraz laryngologa. Po pozytywnej opinii od wcześniej wymienionych specjalistów, lekarz medycyny pracy wystawia odpowiednie pozwolenie na wykonywanie pracy wysokościowej. Osoba nosząca okulary, niestety nie może pracować na wysokościach, ponieważ mogłoby to zagrozić jej zdrowiu, a nawet życiu. Rozwiązaniem tej sytuacji jest założenie soczewek kontaktowych. Ponadto do pracy na wysokości konieczne jest widzenie obuoczne.

Pesto pietruszkowe

Moda na pesto pietruszkowe dotarła do Polski aż znad morza Śródziemnego. Zastanawiacie się dlaczego akurat stamtąd? Ponieważ ludzie z tego rejonu uwielbiają smaczne, a przede wszystkim zdrowe jedzenie. Pasty z pesto zamawiają z menu na randkach zakochane pary. Studenci kupują je, żeby poczuć odrobinę luksusu pomiędzy jedzeniem kolejnej porcji fast foodów. Przepis na pesto pietruszkowe to tańsza i prostsza do wykonania wersja znanego włoskiego pesto z bazylii.

Przepisy na domowe pyszne pesto z natki pietruszki

Natka pietruszki znajdzie się chyba w każdej kuchni, zmieloną pietruszkę warto łączyć z innymi składnikami, przyprawami aby wzbogacić i zmienić intensywność smaku. Warto na przykład dodać ząbek czosnku bądź soku z cytryny, co zdecydowanie polecam wypróbować. Nasz blog kulinarny promuje dietetyczne i zdrowe przepisy potraw, dzięki którym nasza dieta będzie bogada w odżywcze składniki tak niezbędne do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. Polecam zapoznać się z innymi przepisami na naszj stronie i promować zdrową żywność razem z nami.

Pesto z pietruszki przepis z orzechami nerkowca

Zapraszamy na wypróbowanie pesto z pietruszki z dodatkiem orzechów nerkowca oraz tartego sera parmezan. Zielone pesto będzie idealne do dań z makaronem wieloziarnistym, możesz w ten sposób dotarczymy organizmowi wartości odżywcze.

Składniki:

  • 2 pęczki natki pietruszki,
  • 1 szklanka oleju w tym przypadku oliwy z oliwek,
  • 150g sera parmezan,
  • 100 g orzechów nerkowca (mała paczuszka),
  • 1 płaska, mała łyżeczka soli.

Przygotowanie:

  1. Pęczek pietruszki myjemy pod zimną bieżącą wodą, nadmiar wody otrzepujemy , a następnie delikatnie osuszamy ręcznikiem papierowym.
  2. Odcinamy pietruszkę ok. 2 cm od ogonków, resztę zaś pozostawiamy.
  3. Natkę pietruszki siekamy drobno bardzo ostrym nożem i umieszczamy ją w misce.
  4. Nasz twardy kawałek sera parmezan ucieramy na tarce o drobnych oczkach do miski z pietruszką.
  5. Mieszamy starty ser razem z posiekaną natką pietruszki.
  6. Teraz zajmiemy się orzechami nerkowca. Orzechy umieszczamy w malakserze i mielimy bardzo drobno aż uzyskamy strukturę kaszy manny. Jeżeli nie lubisz orzechów nerkowca możesz użyć pistacji, orzechy włoskie lub laskowe.
  7. Do prawie gotowego pesto dodajemy łyżkę soli i wlewamy oliwę z oliwek. Niewielką ilość oliwy zostawiamy na zalanie gotowego pesto od góry w słoiczkach.
  8. Gotowe pesto bardzo dokładnie mieszamy drewnianą łyżką.
  9. Tak przygotowane pesto możemy już jeść.

Do pesto pietruszkowgo doskonale nadaje się makaron typu penne lub spaghetti, całość możemy polać oliwą z oliwek i dodać pokrojone czerwone pomidorki. Do tego polecam sok ze świeżo wyciskanej pomarańczy i cytryny. Już czujesz się jak na wakacjach? Taki przepis powinniśmy dodać do naszej diety, pesto powinno być przechowywane w lodówce.

Przepis na pesto pietruszkowe z migdałami i czosnkiem

Jeżeli nie przepadasz za orzechami, a stanowczo wolisz migdały i czosnek to wypróbuj naszą drugą propozycję na pyszne pesto pietruszkowe.

Składniki:

  • 3 pęczki pietruszki,
  • 1/2 szklanki migdałów,
  • 1 łyżeczka startej skórki z cytryny,
  • 3 ząbki czosnku,
  • 4 łyżki parmezanu,
  • 1/2 szklanki oliwy z oliwek,
  • do smaku sól oraz pieprz.

Sposób wykonania, przepis:

  1. Pęczek pietruszki należy umyć, a następnie oberwać natki pietruszkowe z łodyżek. Delikatnie osuszamy je ręcznikiem papierowym.
  2. Pietruszkę siekamy ostrym nożem na drobne kawałeczki i dodajemy do blendera.
  3. Migdały lekko prażymy na rozgrzanej patelni aż lekko zbrązowieją i dodajemy je do blendera.
  4. Parmezan ucieram na tarce i dodaję do blendera.
  5. Do prażonych migdałów i posiekanej natki pietruszki dodajemy obrane ząbki czosnku, starty parmezan oraz skórkę z cytryny. Całość blendujemy aż powstanie grudkowata masa.
  6. Do tak powstałej masy dodajemy oliwę z oliwek oraz sól i pieprz do smaku. Całość ponownie rozdrabniamy z użyciem blendera.
  7. Jeżeli pesto wyda się mało słone dodajemy parmezanu, natomiast jeśli wyjdzie nam zbyt suche dodajemy oliwę z oliwek.
Makaron z pesto i pomidorami

Pamiętajmy, że nie wolno zbyt długo miksować pesto, wtedy pietruszka straci swoje cenne właściwości odżywcze. Im krócej je miksujemy tym lepiej! Gotowe pesto najlepiej smakuje z makaronem lub świeżą bagietką, może też stanowić dressing do sałatki ze świeżych warzyw głównie pomidorów, które możemy z wierzchu posypać słonecznikiem lub pestkami dyni.

Jak przechowujemy pesto pietruszkowe?

Przygotowane przez nas pesto starczy do wypełnienia około 5 małych słoiczków po 140 ml każdy. Słoiczki napełniamy przygotowanym przez nas pesto gęsto tak, aby nie powstały w nim pęcherzyki powietrza. W słoiczkach zostawiamy ok. 1,5 cm przestrzeni i następnie wlewamy resztę oliwy. Tak zakonserwowane pesto będzie dłużej świeże.

Gotowe słoiczki z pesto powinniśmy przechowywać w lodówce, możemy je w takim stanie przechowywać około dwa tygodnie. Po otwarciu należy spożyć zawartość w ciągu kilku dni. Gotowe pesto można też mrozić w zamrażarce w woreczkach lub plastikowych pojemniczkach do dań mrożonych. Pesto z natki pietruszki nie nadaje się jednak do przechowywania w spiżarni. Przygotowane przez nas zalane z góry oliwą nadaje się do spożycia przez dwa, a maksymalnie trzy tygodnie.

Dlaczego warto jeść pesto pietruszkowe? Składniki odżywcze pietruszki

Miłośnicy zieleniny nie mogą obejść się bez pietruszki nie tylko ze względu na jej walory smakowe, ale też ze względu na bogactwo zawartych w niej witamin. Pietruszka polecana jest kobietom karmiącym, działa antyseptycznie oraz zawiera bardzo dużą ilość żelaza i witaminy C. W 50 g natki pietruszki znajduje się aż 80 mg witaminy C. Dużą zawartość chlorofilu znajdziemy w liściach pietruszki, mają one właściwości tonizujące czyli oczyszczające organizm człowieka z toksyn. Korzeń pietruszki zawiera natomiast dużą ilość witaminy A. Jak widzimy wartości odżywcze pietruszki przemawiają za jej częstym spożywaniem.

Właściwości lecznicze natki pietruszki:

Zwalczanie anemii

Pesto pietruszkowe zawierające posiekaną natkę pietruszki powinny pokochać osoby cierpiące na anemię, ze względu na idealne połączenie witaminy C i żelaza. Chlorofil zawarty w liściach pietruszki stymuluje wzrost czerwonych komórek krwi (erytrocytów). Poza tym natka pietruszki jest źródłem witaminy K, która bierze udział w procesie krzepnięcia krwi.

Pomoc przy chorobie nerek

Pietruszka działa moczopędnie, wspomaga przesączanie kłębuszkowe wspomagając przy tym ilość wydalanego moczu. Jest to szczególnie przydatne dla osób cierpiących na obrzęki oraz nadciśnienie tętnicze. Natka pietruszki wykazuje też działanie antyseptyczne co wspomaga hamowanie rozwoju bakterii patogennych w pęcherzu moczowym.

Pietruszka przy menstruacji

Dobrze przyswajalne z pietruszki żelazo uzupełnia niedobory powstające podczas menstruacji, dodatkowo związki czynne zawarte w liściach pietruszki rozluźniają mięśnie gładkie macicy, co przynosi ulgę w bólu. Ponadto spożywanie pietruszki wspomaga redukcję obrzęków, które często towarzyszą kobietom w tej fazie cyklu miesięcznego.

Pietruszka dla kobiet w ciąży i karmiących

W czasie ciąży i karmienia piersią wzrasta zapotrzebowanie na łatwo przyswajalne żelazo, jest ono niezbędne w diecie zarówno mamy jak i dziecka. Niezwykle ważne jest jednak przestrzeganie zasady, że wybieramy tylko ekologiczne warzywa i wysokiej jakości.

Pietruszka na odchudzanie

Duża ilość chlorofilu zawarta w liściach pietruszki działa tonizująco oraz oczyszcza organizm z toksyn. Koktajle i pesto z natki pietruszki znalazły też zastosowanie przy redukcji masy ciała, stąd wielu dietetyków opiera swoje przepisy właśnie o pietruszkę.

Mamy nadzieję, że nasze przepisy na pietruszkowe pesto przypadły wam do gustu i zechcecie spróbować odtworzyć je w waszej kuchni. Pesto z pietruszki na pewno jest fit daniem, które możecie spożywać dla zdrowia. Przygotowane pesto dodajcie do makaronu, posypcie je parmezanem oraz pestkami dyni lub słonecznika. Do tego polecamy też szklankę świeżo wyciskanego soku z pomarańczy lub grejpfruta trzymanego wcześniej w lodówce. Po więcej przepisów pełnych smaku, zapraszamy was na nasz blog kulinarny gdzie znajdziecie inne przepisy potraw wcześniej nie przygotowywanych przez was, które z pewnością wzbogacą wasze domowe menu.

Jak przechowywać czosnek

Czosnek od lat stanowi ważny składnik diety każdego człowieka, zapewne wielu z was nie wyobraża sobie bez niego swojej kuchni, o czym świadczą liczne przepisy z jego dodatkiem. Podobnie jak cebula, czosnek wymaga od nas odpowiedniego sposobu przechowywania. Ze względu na swój specyficzny zapach, ale także by pozostał jak najdłużej świeży i posiadał cenne substancje odżywcze. Pierwszy i najważniejszy krok to zakup odpowiedniego produktu. Podchodząc w sklepie do półki z czosnkiem, musimy wybrać ten dość twardy i bez żadnych wgnieceń, które mogłyby świadczyć o tym, że może być on lekko podgniły.

Przechowywanie czosnku – co musisz wiedzieć

Myślę, że wzorem wielu kucharzy decydujemy się na zakup czosnku w pęczkach, ze względów estetycznych (taki pęczek ładnie wygląda) oraz ze względów ekonomicznych (większa ilość na zapas). Czosnek rzeczywiście jest w stanie dość długo wytrzymać, zachowując swój aromat i smak. Jeżeli zastanawiacie się jak długo można przechowywać czosnek — odpowiedź nie jest dość oczywista, ale ten czas to pomiędzy kilka tygodni do nawet dwóch miesięcy. Wszystko zależy jednak od odpowiedniego przygotowania naszego produktu i od warunków, w jakich zamierzamy przechowywać czosnek w naszym domu. Należy przestrzegać kilku prostych reguł, aby korzystanie z właściwości czosnku znacznie przedłużyć oraz czas jego zdatności do spożycia.

Jak przechowywać czosnek – co wolno robić, a co jest absolutnie niedopuszczalne

Co warto zrobić:

  • Czosnek przechowujemy w temperaturze pokojowej,
  • pamiętajmy, żeby przechowywać go w suchym pomieszczeniu,
  • jeżeli czosnek jest tuż po zerwaniu, należy go najpierw wysuszyć,
  • dobry pomysł to przechowywanie czosnku w pudełeczku z dziurkami lub koszyczku, tak aby był stały dostęp powietrza,
  • na przechowywanie wybieramy ciemne miejsca tak, aby uniknąć kiełkowania.

Teraz kilka słów o tym czego nie powinniśmy robić:

  • Przechowywanie czosnku w lodówce sprawia, że szybko traci on swój smak; starajmy się spożyć czosnek niedługo po zakupie,
  • czosnek z lodówki jest wilgotny, narusza to jego twardą konsystencję,
  • pamiętajmy również o tym, że czosnku nie powinniśmy zamrażać; wówczas traci on cenne właściwości oraz swoją teksturę,
  • nie zdejmuj z czosnku osłonki jeżeli nie zamierzasz go zjeść, powoduje to szybsze psucie, a nawet gnicie.

Jak przechowywać czosnek pospolity – sposoby przechowywania czosnku

Czosnek najlepiej będzie nam przechowywać w suchej kuchennej szafce. Dobrym miejscem będzie też zacisze spiżarni lub zacienione miejsce kuchennego blatu, w ten sposób będziemy w stanie uchronić go przed przedwczesnym kiełkowaniem. Czosnek możesz umieścić w koszyczku lub w siatce bądź dziurkowanej torebce, tak aby miał stały dopływ powietrza. Wiele osób popełnia taki błąd, że umieszcza główki czosnku w lodówce, a jak już wiecie, jest to zły pomysł. Zbyt niska temperatura nie działa korzystnie na ząbki czosnku, a dodatkowo wilgoć może powodować szybsze psucie się i pleśnienie.

Do lodówki możesz włożyć jedynie obrany i posiekany czosnek zamknięty dodatkowo w hermetycznym pojemniku; jest to konieczne ze względu na intensywny zapach czosnku, którym przesiąkną nam inne potrawy trzymane przez nas w chłodziarce. Takie zabezpieczenie gwarantuje nam jednak tylko kilka dni świeżości czosnku.

Jak przechowywać czosnek po zbiorze

Jeżeli jesteście pasjonatami uprawiania warzyw w swoim przydomowym ogródku, musicie pamiętać, że zaraz po zbiorach warto czosnek wysuszyć. Jego pęki możemy zawiesić główkami do góry w celu zachowania odpowiedniej twardości podczas suszenia. Tak przygotowany spokojnie będzie w stanie posłużyć nam przez kilka miesięcy. Zebrany przez nas produkt warto też zetrzeć na tarce, następnie umieścić w słoiku i wymieszać z solą. Tak przygotowany słoik możemy umieścić w spiżarni lub chłodnej piwnicy.

Czosnek jak przechowywać już obrane ząbki?

Jeżeli zastanawiacie się, jaka jest najlepsza metoda przechowywania czosnku już obranego, to zaskoczymy was. Wystarczy kilka ząbków czosnku umieścić w słoiku i zalać oliwą. Uzyskamy w ten sposób niezwykle aromatyczny dodatek do wielu dań, jak pizza czy makaron. Do takiego słoika możemy dodać również paprykę, tymianek bądź rozmaryn. Taka smakowa oliwa to zdrowy dodatek do twoich dań.

Jak przechowywać czosnek niedźwiedzi?

Czosnek niedźwiedzi w przeciwieństwie do tradycyjnej wersji nie posiada ząbków, tylko liście, które są jego częścią jadalną. Zaraz po zerwaniu najlepiej będzie przechować je w lodówce, ale nie dłużej niż kilka dni. W ten sposób liście będą mogły zachować zdrowy wygląd oraz wszystkie najcenniejsze składniki odżywcze. Czosnek niedźwiedzi zebrany z łodyżkami możemy przechowywać również przez kilka dni w szklance z wodą.

Jeżeli zastanawiacie się co można przygotować z wykorzystaniem czosnku niedźwiedziego, to polecamy wam pyszną pastę, przepisy na jej wykonanie są różne. My jednak chcemy zaproponować wam najprostszy z wykorzystaniem soli, soku z cytryny i oliwy z oliwek, które blendujemy wraz z liśćmi. Gotową pastę umieszczamy w uprzednio wyparzonych słoikach.

Pamiętaj, że nadmierne spożywanie czosnku nie jest zdrowe, możesz o tym przeczytać w artykule pt.: „Surowy czosnek szkodzi” do którego serdecznie zapraszamy.

Jak rozrzedzić krew

Chętnie w okresie jesieni czy zimy parzymy różnorodne zioła, robiły to też nasze babcie, mamy a nawet prababcie. Zbawienną moc ziół odkryto już dawno temu, jednak nadmiar lub źle dobrane kompozycje ziołowe mogą negatywnie wpływać na nasze samopoczucie, a nawet zdrowie. Przy niektórych mieszankach, jako działanie uboczne, znajdziemy na opakowaniu produktu: efekt rozrzedzenia krwi. Jednak niektórzy pacjenci właśnie tego pożądają pijąc zioła. Przyjrzyjmy się bliżej, jakie lekarstwa rozrzedzające krew i które zioła mogą nam pomóc zmniejszyć krzepliwość krwi.

Co powoduje gęstnienie krwi? Dieta na rozrzedzenie krwi

Na początku, zastanówmy się jakie czynniki wpływają na gęstość naszej krwi i co może ją zwiększać. Jak już zapewne wiecie z lekcji biologii największy wpływ na krzepnięcie ma witamina K, dzięki której w wątrobie wytwarzana jest protrombina inicjująca proces krzepnięcia krwi. Brak witaminy K w naszym organizmie, może prowadzić do wzrostu krwawień, dlatego noworodki tuż po urodzeniu otrzymują domięśniowo jednorazową dawkę tej witaminy.

Skoro już wiemy, że witamina K wpływa na gęstnienie krwi to przyjrzyjmy się bliżej produktom z naszej kuchni, w których ona występuje:

  • brokuły i kiełki brokułów,
  • brukselka,
  • sałata masłowa, rukola,
  • szczypiorek,
  • bazylia suszona i świeża,
  • szpinak,
  • rzeżucha,
  • jarmuż,
  • botwinka,
  • natka pietruszki świeża i suszona,
  • śliwki suszone,
  • kiwi,
  • rabarbar,
  • borówki,
  • awokado,
  • jeżyny.

Lista produktów jest dość długa, a dodatkowo osoby, które przyjmują acenokumarol lub warfarynę nie powinny spożywać żeń-szenia, który zwiększa gęstość krwi poprzez obniżanie stężenia obu z tych leków. Zakazane jest też używanie olejku anyżowego oraz preparatów z dziurawca, gdyż znoszą one działanie terapeutyczne leków przeciwzakrzepowych.

Z naszej diety warto też wyeliminować tłuste, czerwone mięso bogate w homocysteinę (aminokwas, który działa prozakrzepowo). Polecamy ograniczyć: nabiał, smalec, słoninę, przetwory mięsne (salami, pasztet) oraz bogate w tłuszcze trans margaryny, które są wykorzystywane w przemyśle cukierniczym.

Dieta przy zagęszczonej krwi

Dieta stosowana przy lekach przeciwzakrzepowych opiera się głównie na stosowaniu preparatów, które nie będą wchodziły w interakcje z warfaryną oraz acenokumarolem czyli antagonistami witaminy K. Bierze ona udział w procesie krzepnięcia krwi. W naszej diecie warto zawalczyć o jak najmniejszą podaż witaminy K, która zmniejsza skuteczność leczenia powyższymi lekami. Warto również zadbać o niską zawartość witaminy E w posiłkach, okazuje się, że zwiększona podaż witaminy E, powyżej 400 IU, zwiększa ryzyko wystąpienia krwawienia.

Produkty bezpieczne przy lekach na rozrzedzenie krwi to:

  • kukurydza,
  • rzepa,
  • buraki,
  • dynia,
  • rzodkiewka
  • ziemniaki,
  • bakłażan,
  • fasola,
  • papryka czerwona,
  • pomidor,
  • marchew,
  • groszek zielony,
  • mandarynka,
  • pomarańcza,
  • cytryna,
  • arbuz,
  • brzoskwinia,
  • nektarynka,
  • morela,
  • truskawki,
  • maliny,
  • wiśnie.
  • chude mięsa,
  • mleko i przetwory mleczne,
  • jajka.

Powyższe produkty możemy śmiało użyć w kuchni do przygotowania pysznych posiłków nawet jeśli przyjmujemy tabletki na rozrzedzenie krwi. Ale pragniemy wam pokazać również produkty, które zwiększają działanie przeciwzakrzepowe.

Naturalne substancje nasilające działanie leków przeciwzakrzepowych:

  • miłorząb
  • rumianek
  • szałwia
  • cebula
  • czosnek
  • imbir
  • grejpfrut.

Leki przeciwzakrzepowe lista

Leki na rozrzedzenie krwi możemy podzielić na leki dostępne na receptę oraz preparaty bez recepty tzw. OTC (over the counter). Wśród leków na receptę stosowanych w terapii zakrzepów możemy wyróżnić formę tabletek oraz iniekcji. Poniżej przedstawimy kilka przykładów takich leków wraz z nazwami handlowymi.

Leki rozrzedzające krew dostępne na receptę:

  • Leki przeciwpłytkowe np. Aclotin, Areplex, Bewim, Brilique
  • Leki blokujące receptory płytkowe np. Integrilin
  • Leki hamujące wytwarzanie płytek krwi np. Atremia, Anagrelide Zentiva, Grenalvon
  • Leki hamujące aktywność trombiny np. Pradaxa, Clexane, Neoparin
  • Inhibitory czynnika krzepliwości Xa np. Arixtra, Sulovas, Vessel Due F, Xarelto, Eliquis
  • Aktywne białko C np. Xigris
  • Antagoniści witaminy K np. Acenocumarol WZF, Sintrom, Warfin

Leki przeciwzakrzepowe bez recepty:

  • Kwas acetylosalicylowy np. Acard, Acesan, Polocard, Aspirin cardio
  • Heparyna np. żel Heparizen, żel Lioton 1000.

Niektóre z powyższych preparatów z pewnością znacie, ale zapewne większość z nich ma dziwne dla was nazwy. Powyższy podział pozwolił nam ukazać jak duża jest różnorodność wśród leków przeciwzakrzepowych. Najszybsze działanie wykazują leki w postaci iniekcji podawane często pacjentom po operacjach np. kobietom po cesarskim cięciu. Pacjentom: z niestabilną dławicą piersiową, z ostrą zakrzepicą żył głębokich lub po przebytym zawale mięśnia sercowego. Kilka preparatów w postaci iniekcji, na które warto zwrócić uwagę to Clexane, Fragmin oraz Neoparin – zawierają one sole sodowe heparyny drobnocząsteczkowej. Podajemy je wykonując wstrzyknięcia podskórne głównie w okolicę brzucha, jednak można je też podać dożylnie po operacji lub zawale mięśnia sercowego.

Powyższe leki przeciwzakrzepowe zwane również antykoagulantami czy lekami antyagregacyjnymi ( Acard, Polocard, Aspirin Cardio) możesz znaleźć na aptecznych półkach, są one stosowane w leczeniu zakrzepicy. Jest to groźna choroba, która ataktuje pacjentów w różnym wieku, najczęściej koło 60 roku życia. Najgroźniejsza sytuacja ma miejsce wtedy, gdy zakrzep odrywa się od ściany naczynia i wraz z krwią płynie przez serce do tętnicy płucnej. Duży skrzep może spowodować zator w naczyniu, co skutkuje często ostrą niewydolnością układu krążenia a nawet nagłym zgonem. Osoby będące w grupie ryzyka zawału jak palacze papierosów czy osoby z miażdżycą. Powinny one na zlecenie lekarza stosować leki zawierające kwas acetylosalicylowy (ASA) w dawkach 75, 100, 150 czy 300 mg.

Zioła – rozrzedzenie krwi co powoduje

Substancje naturalne, które rozrzedzają krew, a tym samym wydłużają czas krwawienia to: imbir, arcydzięgiel, nasiona lnu, szałwia, rumianek, papaja, ananas i sok z pomidorów. Szczególnie niebezpieczny jest czosnek, który podawany z warfaryną (Warfin) lub acenokumarolem (Sintrom, Acenocumarol WZF) zwiększa stężenie tych leków we krwi, powodując inicjację samoistnych krwawień. Działanie rozrzedzające krew wykazują też olejki i ekstrakty z roślin np. olejek otrzymywany z pączków goździkowca korzennego.

Stosowanie miłorzębu japońskiego zawartego w preparatach takich jak (Bilobil, Ginkofar forte, Bilomag plus) razem z acenokumarolem lub warfaryną wzmaga działanie leków i efektu rozrzedzającego krew. Najnowsze informacje donoszą, że należy również uważać na stosowanie preparatów z kwasami tłuszczowymi omega-3 (Gold Omega 3, Omega 3 Forte) oraz witaminy A i E, które także rozrzedzają krew. Jeśli przyjmujesz substancje jak kwas acetylosalicylowy z zalecenia lekarskiego nawet raz dziennie, musisz też uważać poza wymienionymi preparatami na korę wierzby oraz tawułę.

Punkty na stopie

Ciało człowieka jest niesamowitym współgrającym organizmem, składającym się u dorosłego człowieka z mięśni, kości oraz w 75% z wody. Jednym z jego elementów, niezmiernie ważnych dla nas są stopy. Wiele czasu poświecamy na pielegnację twarzy przy czym niestety zapominamy o stopach. Bez nich nie bylibyśmy w stanie chodzić, ponieważ pełnią rolę poruszającą, stabilizującą oraz dźwigającą ciężar naszego ciała. Niestety, nie poświęcamy im wystarczająco dużo uwagi, a przecież to stopy niosą nas przez życie, w dosłownym tego słowa znaczeniu. Dlatego należy pielęgnować i troszczyć się o nie, gdyż są jedną z najważniejszych części naszego ciała. Zadbajmy o nie każdego dnia, a one odwdzięczą się nam niejednokrotnie.

Dr Edwin Bowers napisał w swoim artykule opublikowanym w 1915 roku w czasopiśmie “Everybodys Magazines” „Aby uśmierzyć ból zęba, ściśnij palec u nogi!”. Pracował on nad teorią strefową razem z Dr Williamem Fitzgeraldem, znanym za inicjatora współczesnej refleksologii. Dr Fitzgerald pisał że przez uciski na wypukłościach ciała, dłoniach, stopach czy też stawach uśmieżał ból, w dodatku choroby ustępowały.

Refleksologia punkty na stopach

Stopy mówią nam wiele o danym człowieku, o jego stylu życia, dolegliwościach i oczywiście stanie zdrowia. Aczkolwiek, możemy zadbać o nie również w inny, bardziej zdrowotny sposób, niż tylko pielęgnacja zewnętrzna stóp. Terapia z medycyny alternatywnej to refleksologia, obejmuje ona twarz, ręce i stopy. Wywodzi się z najstarszych metod lecznictwa, którą znamy z medycyny chińskiej.

Proces ten pokazuje, że punkty na stopach odpowiadające narządom odpowiednio masowane pomogą w schorzeniach i dolegliwościach. Wiedza ta, jest przekazywana z pokolenia na pokolenie i praktykowana w dzisiejszych czasach z bardzo dobrym rezultatem dla leczonych osób. Refleksoterapia jest to sposób aby zadbać o nasze stopy jak i zdrowie, wspomorze nasz układ odpornościowy jeśli zdecydujemy się na kilka zabiegów.

Receptory w stopach

Założycielka Międzynarodowej Szkoły Refleksologii i Terapii Meridianów Inge Douglas, której szkolenia i nauki pobiera wielu terapeutów i refleksologów na świecie. Szkoła znajduje się w Johannesburgu, RPA, ale bardzo popularne są wydane przez nią książki i poradniki medyczne. Według medycyny chińskiej, przez nasz organizm wzdłuż określonych kanałów zwanych meridianami przepływa energia. Tak jak akupunktura stosowana od wieków tak i refleksjo terapia powołują się na założenie, że jeśli zaczyna rozwijać się choroba w organizmie to znaczy, że doszło do zablokowań kanałów energetycznych. Inge Dougans mówiła, że igłami można uspokoić bądź pobudzić części ciała, stawiając je w odpowiednie punkty akupunkturowe. Refleksolog koncentruje się na stopach, dłoniach bądź innych częściach ciała i za pomocą ucisku palcem pomaga stymulować obszary refleksoryczne jak i odcinki meridianów tam umieszczone.

Mapa stopy i jej budowa

Stopa człowieka składa się aż z 26 kości, 33 stawów, jak również 107 więzadeł, w jej obrębie przyczepione jest 20 mięśni. Ponad 7000 nerwów, które mają zakończenia w podeszwie stóp połączone bezpośrednio z mózgiem , który komunikuje się z nimi poprzez przekazywanie do nich impulsów, a następnie przesyła impulsy do reszty ciała.

Wyróżnia się trzy rodzaje stóp :

  • Rzymska – palec I, II, III praktycznie są takiej samej długości, występuje jedynie u 10% populacji.

  • Grecka – inaczej stopa Mortona, II palec jest najdłuższy, występuje u 20% populacji.

  • Egipska – najdłuższy jest paluch, występuje u 70% populacji.

Jednym z problemów, z którymi boryka się część społeczeństwa jest Hallux Valgus tak zwany paluch koślawy. Jest to charakterystyczne boczne wykoślawienie, czyli deformacja palucha, najczęściej dotknięte tą przypadłością są kobiety, ze względu na noszenie między innymi obcisłych butów na obcasie, bądź osoby cierpiące na mocne płaskostopie.

Akupresura punktów na stopie

Akupresura stóp, również znana jako refleksologia bądź refleksoterapia znana jest od tysięcy lat, akupresurę stosowano już w starożytnym Egipcie, Azji i Południowej Ameryce. Akupresura stopy, jest to niekonwencjonalny sposób na walkę z różnymi schorzeniami, poprzez uciskanie odpowiednich punktów na stopie. Punkty są nazywane receptorami bądź refleksami. Praktykujący refleksolodzy bądź masażyści, twierdzą, że jeśli w odpowiedni sposób wykona się masaż stóp oraz uciśnie się receptory odpowiadające za dane schorzenie to pomoże to w samoleczeniu dolegliwości i bólu. Jednak nie ma potwierdzonych badań naukowych na ten temat. Jednakże, masaż jest wykorzystywana jako element wspomagający pracę naszego ciała, po jej wykonaniu mamy uczucie lekkości. Również jest ona stosowana w celu leczenia bólu i innych dolegliwości naszego ciała.

Receptory na stopach jak masować

Punkty na stopach odpowiedzialne za narządy np żołądek, czy też głowa masujemy zaczynając od lewej stopy i śródstopia, nie należy używać żadnych olejków bądź kremów, ale pamiętajmy jednak, aby rozgrzać stopę przed wykonaniem masażu. Wykonujemy uciski kciukiem poszczególnych punktów i przytrzymujemy min 5 sekund. Dobrze jest zacząć masaż od punktów odpowiadających za układ moczowy, aby oczyścić toksyny z krwiobiegu. W kolejnym kroku, należy przejść do strefy głowy, następnie do receptorów m in jelit, żołądka, wątroby, a kończąc na receptorach trzustki. Jeśli na przykład doskwiera nam migrena, warto jest skupić się na konkretnym receptorze, w tym przypadku w strefie głowy. Zapamiętajmy to, że jeśli odczuwamy ból przy uciskaniu danego punktu na stopie, to oznacza, że któryś z naszych organów lub któraś z części naszego ciała może źle pracować, bądź niedomagać. Możemy również, w masowanym miejscu odczuć niewielkie zgrubienie, co poinformuje nas o problemie. Dlatego warto regularnie wykonywać masaże, ponieważ korzystnie wpływają one na nasz organizm. Nie należy spodziewać się cudów po pierwszym krótkim zabiegu, dlatego powinniśmy poświęcić więcej czasu stopom i profilaktycznie je ręcznie masować, używać specjalnych wałeczków, chodzić na bosaka po nie równym terenie np. żwirku lub kamykach nad rzeką, lecz upewnijmy się aby kamienie nie miały ostrych krawędzi aby się nie skaleczyć. W ten sposób jesteśmy w stanie w każdej chwili pobudzić receptory stóp, jest to rewelacyjny automasaż.

Receptory na stopie, punkty na stopie odpowiedzialne za narządy

Niektóre z receptorów zajmują bardzo duży obszar naszej stopy, są nimi np. klatka piersiowa, płuca bądź jelito cienkie. Jednak istnieją miejsca receptorowe, które zajmują bardzo małą powierzchnię, takie punkty jak np. mózg. Kiedy patrzymy na mapę stóp, możemy zauważyć, że większość stref występuje dwukrotnie to znaczy, że receptory te znajdują się na obu stopach, jak również, punkty odpowiadające danym narządom występują na obu stopach symetrycznie, wygklądają tak samo. Masaż stóp i odpowiednich punktów pozwala nam na regenerację i dodanie nam sił i energii oraz poprawę humoru. Najważniejsze jest to, że sami możemy wykonać taki masaż w domu. Aczkolwiek jeśli chcemy, aby wykonał to ktoś kto ma wiedzę na ten temat polecam poszukać osoby wykwalifikowanej w dziedzinie refleksologia stóp bądź akupresura.

Korzyści po wykonywaniu masażu, akupresury bądź refleksologii:

  • poprawia przemianę materii,
  • poprawia pracę układu nerwowego,
  • redukuje obrzęki i usuwa wodę z organizmu,
  • redukuje bóle kręgosłupa i głowy,
  • likwiduje bezsenność,
  • redukuje stres,
  • dodaje energii i sił witalnych,
  • wspomaga odchudzanie,
  • stabilizuje gospodarkę hormonalną.

Przeciwwskazania do wykonania masażu stóp:

  • uszkodzenia stóp, złamania,
  • otwarte rany na stopach,
  • ciąża z powikłaniami,
  • grzybica,
  • obrzęk serca, rozedma płuc,
  • ostre zapalenie wątroby,
  • nowotwór.

Mapa stóp – za co odpowiadają receptory na stopach.

W lewej stopie znajdują się receptory:

  • podwzgórza,
  • przełyku,
  • przysadki,
  • lewego oka,
  • tarczycy,
  • serca,
  • klatki piersiowej,
  • płuc,
  • odźwiernika,
  • lewego ucha,
  • lewego ramienia,
  • grasicy,
  • trzustki,
  • nadnerczy,
  • nerek,
  • okrężnicy poprzecznej,
  • okrężnicy zstępującej,
  • jelita cienkiego,
  • pęcherza moczowego,
  • lewej pachwiny,
  • esicy,
  • zwieracza odbytu.

W prawej stopie znajdują się receptory:

  • podwzgórza,
  • przełyku,
  • przysadki,
  • prawego oka,
  • tarczycy,
  • serca,
  • klatki piersiowej,
  • płuc,
  • odźwiernika,
  • prawego ucha,
  • prawego ramienia,
  • grasicy,
  • trzustki,
  • nadnerczy,
  • nerek,
  • okrężnicy poprzecznej,
  • okrężnicy zstępującej,
  • jelita cienkiego,
  • pęcherza moczowego,
  • prawej pachwiny,
  • wyrostka robaczkowego.

Akupresura na stopie – refleksoterapia

Jak widzimy poszczególne receptory stopy odpowiadają za lokalizację zmian w ciele człowieka, w celu dokładnego sprawdzenia, z którą częścią naszego organizmu mamy problem należy uciskać naprzemiennie prawą i lewą stronę stóp. Wykwalifikowany refleksolog jest w stanie sprawdzić z dużą precyzją położenie oraz charakter zmian, wyczuje on nawet złogi piasku w przewodach moczowych, a nawet torbiele na jajnikach kobiety. Wykonując masaż należy też pamiętać o komforcie osoby masowanej, dostosować ucisk do wieku oraz stanu zdrowia pacjenta. Liczne choroby towarzyszące życiu osób starszych oraz rodzaj skóry zwanej “pergaminową” determinują zwiększone odczuwanie przez nie bólu podczas zabiegu. Podczas masażu ważne jest też miejsce samego zabiegu, doświadczony specjalista zadba o wyciszenie i relaks poprzez włączenie spokojnej muzyki, zapalenie świec oraz pachnących kadzideł. Poza robieniem nastroju, mają one na celu wprowadzenie pacjenta w stan procesu rozpoczęcia uzdrawiania jego organizmu. Dzieje się to dlatego, że refleksologia bądź akupunktura stopy nie skupia się na problemie narządu czy układu, ale traktuje organizm holistycznie. Jako jedną spójną całość obejmującą nie tylko ciało, ale też i ducha.

Kiedy już uświadomimy sobie jak wartościowy może być taki masaż, seans refleksologiczny i głębiej zastanowimy się na ten temat, możemy wyciągnąć wnioski. Oddziałuje ona na wszystkie dolegliwości zarówno te fizyczne jak psychiczne jak stres, depresja czy nadpobudliwość. Najnowsze treści, które możesz znaleźć na podobnych stronach donoszą o leczeniu w ten sposób dzieci cierpiących na ADHD czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej. Jak widzimy w masażu kryje się ogromna tajemnica na temat uzdrawiania całego ludzkiego ciała.

Receptory w stopie

Refleksoterapia może zacząć działać już od pierwszego seansu, możemy poczuć wtedy m in: ciepło, zimno, mrowienie, zawroty głowy, senność, suchość w gardle, zwiększony katar, potliwość, a nawet wzmożony lub słabszy apetyt. Jest to związane z oczyszczaniem się organizmu z toksyn, dlatego istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia takich objawów. Powyższe symptomy nie powinny jednak nas niepokoić, jest to dowód na to, że organizm zareagował na uciskanie punktów, w taki sposób reaguje na masaż. Najlepsze efekty osiągniemy po około 15 zabiegach w serii, najlepiej w miarę możliwości skorzystać z nich kilka razy w tygodniu, aby zachować ciągłość terapii. Pamiętajmy jednak o tym, że nasz organizm musi mieć czas, by uporać się zachodzącymi w nim procesami. Pomiędzy seriami zalecana jest miesięczna przerwa podczas której mamy czas na zaobserwowanie zmian w naszym ciele. Zachęcamy, żebyście przed zabiegami zadbali o stan waszych stóp, usunęli zrogowaciały naskórek i nawilżyli odpowiednio skórę; zwiększy to skuteczność całej terapii. Polecamy skonsultować się z lekarzem jeśli nie jesteśmy pewni czy taki zabieg jest dla nas bezpieczny. A czy wy korzystaliście już z takiego nowoczesnego podejścia do leczenia niektórych chorób?

Maliny właściwości

Malina właściwa (Rubus idaeus L.) – to wieloletni krzew gęsto pokryty drobnymi kolcami chętnie uprawiany na terenie Europy i Azji. Jej owoce złożone są z soczystych, różowoczerwonych, maleńkich pestkowców, których właściwości lecznicze znane są od pokoleń. Bogactwo wartości odżywczych i zdrowotnych zawartych w owocach, liściach i łodygach malin zaskakuje każdego. Sądzę, że każdy z nas próbował zrobić sok z malin na przeziębienie wykazujący działanie napotne, a tym samym przeciwgorączkowe, po który możemy sięgnąć w każdej chwili. Czerwone owoce malin zawierają cenne antocyjany o działaniu wzmacniającym naczynia krwionośne i wspierającym odporność.

Ile kalorii mają maliny?

Wartość energetyczna 100 g malin to zaledwie 52 kcal, zawartość błonnika na poziomie 6,5 g. W takiej porcji sprawia, że doskonale nadają się one osobom będącym na diecie. Przez małą zawartość cukru 11.94 g oraz tłuszczu 0.65 g w 100 g mogą stanowić wspaniały dodatek do wielu zdrowych deserów.

Źródło danych: USDA National Nutrient Database for Standard Reference

Maliny witaminy, wartości odżywcze

W owocach malin zawarte są głównie witaminy (C, E, B1, B2, B6) oraz substancje mineralne jak magnez, potas, wapń oraz żelazo.Występują również związki śluzowe, cukry, pektyny, antocyjany oraz kwasy fenolowy m. in. salicylowy, cytrynowy badź jabłkowy.

Liście malin zawierają głównie sole mineralne (żelaza, wapnia oraz miedzi), liczne garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne. Natomiast w łodygach malin znajdziemy głównie magnez, żelazo, wapń oraz potas; zawierają też witaminę C i E oraz witaminy z grupy B.

Maliny właściwości lecznicze

Maliny na przeziębienie

Jak widzimy takie bogactwo składników odżywczych malin musi przekładać się na konkretne działanie lecznicze. W medycynie ludowej z owoców i liści malin przygotowywano m.in. syrop, napar lub sok o działaniu napotnym i przeciwzapalnym, dodatkowo dzięki zawartości kwasu elagowego działają one antybakteryjnie wspomagając leczenie przeziębień. Przetwory z owoców maliny z dodatkiem kwiatów lipy od dawna wykorzystywane są w celu zwalczania gorączki w przebiegu chorób o podłożu wirusowym lub bakteryjnym. Dzieciom polecany jest głównie syrop z malin dodawany do herbaty. Wysoka zawartość witaminy C w owocach malin wspomaga walkę z przeziębieniem i grypą. Napar z liści malin ma także działanie wspomagające odporność oraz pomaga przy uporczywym kaszlu rozrzedzając zalegającą w oskrzelach wydzielinę.

Maliny polecane kobietom w ciąży

Warto jeszcze wspomnień o dość niezwykłych właściwościach malin znanych w medycynie ludowe; napary z liści i owoców tej rośliny stosowane są przez kobiety w celu złagodzenia kurczliwości macicy, co znacznie zmniejsza obfitość i bolesność menstruacji.  Napar z liści malin niesamowicie wpływa w czasie ciąży na macicę.

W początkowych tygodniach tonizuje rozciągający się mięsień oraz działa rozkurczowo podobnie jak znane nam lek z apteki: No-spa, Buscopan, Scopolan albo Spastyna Max. Napój z malin polecany jest też kobietom w ciąży do picia przez dwa ostatnie trymestr, ze względu na dużą zawartość żelaza, kwasu askorbinowego oraz magnezu. Ponadto w połączeniu ze świeżym imbirem wykazuje on też właściwości zmniejszające poranne mdłości.

Maliny na odchudzanie

Wspaniały smak, który mają owoce maliny przekłada się też na ich właściwości zdrowotne. Jak już wspomnieliśmy na początku 100g malin zawiera tylko 52 kcal i duże ilości błonnika, który reguluje przemianę materii. Spożycie takiej ilości owoców wzmaga uczucie sytości oraz pozwala na namnażanie się dobrych bakterii jelitowych w przewodzie pokarmowym. Owoce maliny zawierają keton malinowy, czyli naturalny polifenol roślinny wpływający na aktywność noradrenaliny. To za jego pośrednictwem nasz organizm zaczyna spalać tłuszcz, noradrenalina stymuluje układ nerwowy zwiększając szybkość przepływu krwi. Taki sygnał pobudza organizm do walki z nadwagą. Nic więc dziwnego, że dietetycy wprowadzili do jadłospisu osób otyłych liczne dietetyczne desery i dania z malin. Na naszym blogu możesz zasięgnąć więcej informacji o zdrowych przepisach.

Maliny właściwości przeciwnowotworowe

Owoce malin reagują na nasz organizm antynowotworowo, co wynika z przeprowadzonych badań naukowych na zwierzętach. Swoją aktywność zawdzięcza on zawartości kwasu ferulowego oraz beta-sitosterolu, co sprzyja hamowaniu komórek guza łagodnego oraz złośliwego. W oparciu o dane naukowe na temat właściwości owocu maliny możemy stwierdzić, że to związki polifenolowe hamują powstawanie wolnych rodników, które sposób niekorzystny utleniają się w organizmie uszkadzając białka, lipidy, błony komórkowe a nawet materiał genetyczny.

Maliny owoce a medycyna

Jak widzicie maliny wpływają w znacznym stopniu na nasze zdrowie, podsumujmy zatem ich najważniejsze właściwości lecznicze:

  • maliny obniżają podwyższoną temperaturę przez działanie napotne,
  • wykazują działanie przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne,
  • łagodzą dolegliwości bólowe w czasie menstruacji,
  • obniżają ciśnienie krwi i wzmacniają mięsień sercowy,
  • dzięki zawartości żelaza wspomagają leczenie anemii,
  • wzmacniają układ odpornościowy i działają przeciwzapalnie,
  • maliny wpływają korzystnie na stan skóry, włosów i paznokci,
  • regulują przemianę materii, pobudzając organizm do spalania tłuszczu,
  • wykazują łagodne działanie przeciwnowotworowe zmniejszając ilość wolnych rodników.

Dlaczego warto sięgnąć po owoce malin?

Mamy nadzieję, że przekonaliśmy Was do stosowania tych owoców w codziennej diecie. Na ich korzyść przemawia również dostępność przez cały rok, niska cena oraz łatwość przygotowania posiłków z ich użyciem. Są one bogatym źródłem polifenoli, które działają leczniczo i profilaktycznie przy chorobach układu krążenia (miażdżycy) oraz nowotworach. Obserwujemy wciąż wzrost zainteresowania wśród dietetyków oraz farmaceutów z powodu właściwości jakie ma ten owoc na nasze zdrowie. Na półkach aptek możemy znaleźć np syrop Prenalen o działaniu przeciwgorączkowym, napotnym oraz przeciwzapalnym stosowany pomocniczo przy przeziębieniach u kobiet w ciąży. Owoce tej rośliny wchodzą również w skład syropów dla dzieci np Rubitalu stosowanego w zapaleniu gardła, krtani i stanach zapalnych dróg oddechowych. Są też składnikami herbatek na przeziębienie np Gripovity, która zawiera suszony koncentrat malinowy i z owoców czarnej porzeczki, ekstrakt z owoców czarnego bzu i kwiatów hibiskusa.

Jeżeli jesteście ciekawi, co jeszcze dobrego dla naszego zdrowia mogą zrobić przetwory z malin i nie tylko, czekajcie z niecierpliwością na kolejne artykuły na naszej stronie. Dieta dla wielu z nas jest istotnym tematem w naszym stylu życia więc zachęcamy do jej promowania.