Szkodliwe substancje

Od ilu lat można pić energetyki

Popularność napojów energetycznych wśród młodzieży stale rośnie. Na rynek co chwila wchodzą nowe marki energetyków, często promowane przez uwielbianych celebrytów. Jednak czy picie napojów energetyzujących jest bezpieczne dla najmłodszych? Chociaż w Polsce nie obowiązują żadne ograniczenia w sprzedaży napojów energetycznych, dzieci powinny ich unikać.

Skutki picia energetyków przez dzieci

Rodzice zaczynają zwracać coraz większą uwagę na szkodliwość, jaką niosą ze sobą tak zwane energy-drinki. Przeciętna puszka napoju przekracza zalecaną dla dziecka dzienną dawkę kofeiny. Jeden energetyk to ekwiwalent wypicia filiżanki mocnej kawy. O ile każdy rodzic poważnie by się zastanowił czy jego dziecko może wypić kawę, to na energetyki często nie zwraca się uwagi. Nadmiar kofeiny prowadzi do wzrostu ciśnienia, bólu głowy, trudności z koncentracją i problemów z zaśnięciem.

Od ilu lat można kupić energetyki

Obecne prawo w Polsce nie stawia żadnych ograniczeń w zakupie energetyków oprócz zakazu ich sprzedaży w sklepikach szkolnych. Niezależnie od wieku można kupić napój energetyczny w zwykłym sklepie. Niektórzy sprzedawcy decydują się odmówienia sprzedaży energetyka dzieciom, jednak to działanie jest niezgodne z prawem.

Od ilu lat można pić monstera

Niektóre kraje europejskie, jak Wielka Brytania wprowadziły ograniczenia w sprzedaży napojów energetycznych, umożliwiając ich zakup dopiero po 16 roku życia. W innych państwach energy-drinki dostępne są wyłącznie w aptekach. Specjaliści zauważają, że kofeina przyjmowana w dużych ilościach może mieć szkodliwy wpływ na zdrowie nastolatków. Również w Polsce coraz częściej pojawia się ten temat, wciąż jednak brak prawnych regulacji i ograniczeń.

Napoje energetyczne dostarczają kofeinę do organizmu niemal tak samo skutecznie jak kawa. Wypicie puszki takiego produktu jest równoznaczne z wychyleniem filiżanki bardzo mocnej kawy. Już tyle wystarczy, żeby znacząco przekroczyć dopuszczalny dzienny limit kofeiny dla dziecka. Biorąc pod uwagę, że młodzi ludzie nie zdają sobie sprawy ze szkodliwości energetyków i piją je jak zwykłe napoje gazowane, skutki takiego postępowania mogą być bardzo szkodliwe.

Najmocniejsze energetyki

Najpopularniejsze marki napojów energetycznych mają zwykle podobny skład. Zarówno w przypadku Red Bulla, Tigera, jak i Monstera, kofeina występuje przeciętnie w ilości około 30 mg na 100 mililitrów napoju. Napój może czasem zawierać dodatkową substancję pobudzającą, jak np. tauryna, która może wzmacniać odporność na wysiłek.

Po jakim czasie działa energetyk

Czas, po jakim napój energetyczny zaczyna wpływać, na organizm zależy od wielu różnych czynników. Istotne jest stężenie substancji pobudzającej, tempo wypicia płynu jak i szybkość metabolizmu. Najczęściej w ciągu kilkudziesięciu minut efekty spożycia energetyka, stają się odczuwalne, ale niekiedy może upłynąć więcej czasu. Warto o tym pamiętać, jeśli chcesz właściwie dawkować spożycie produktu i uniknąć nadmiernego dawkowania substancji pobudzającej.

Ile działa energetyk

Długość działania napojów energetyzujących również jest zależna od ilości i uwarunkowań organizmu. Osoby o większej masie ciała i szybszym metabolizmie mogą znacznie krócej odczuwać efekty wywołane przez kofeinę. Pobudzenie i wyostrzenie koncentracji ustępują miejsca spadkowi energii oraz poczuciu zmęczenia. To niejednokrotnie prowadzi do chęci wypicia kolejnego napoju, zwłaszcza u młodych ludzi, nieświadomych działania tego mechanizmu. To niestety prosta droga do uzależnienia.

Energetyki dla dzieci

Picie napojów energetyzujących jest coraz bardziej popularne wśród dzieci i nastolatków. To efekt mody, napędzanej coraz to nowymi markami wchodzącymi na rynek. Takie napoje w zachęcająco kolorowych puszkach, są reklamowane i polecane przez celebrytów, którzy pomijają informacje o niekorzystnych skutkach picia energy drinków dla zdrowia. Dziecko nie powinno pić więcej niż kilka łyków tego produktu w ciągu dnia, a najlepiej jeżeli całkowicie z niego zrezygnuje.

Skład energetyka

Przeciętny napój energetyczny oprócz substancji pobudzających, zawiera ogromną ilość cukru i konserwantów. Wiele osób pije te napoje jak wodę, nie zdając sobie sprawy z ich szkodliwości. Pamiętaj, że zawsze możesz sprawdzić skład produktu zamieszczony na puszce, żeby upewnić się, jakie może być jego działanie na twój organizm.

Co to jest tauryna w energetyku

Nie tylko kofeina używana jest jako substancja pobudzająca w napojach. Swoje zastosowanie znalazła również tauryna, która przyjmowana we właściwych ilościach może służyć jako sposób na zwiększenie odporności na wysiłek. Dla osób chodzących na siłownie zdecydowanie lepszym wyjściem jest jednak przemyślana suplementacja, a nie napoje energetyczne, które przez silny efekt moczopędny jedynie odwodnią organizm.

Czy energetyki szkodzą

Zdaniem specjalistów picie napojów energetyzujących, zwłaszcza w dużych ilościach, przynosi wiele szkód dla zdrowia, szczególnie u osób na wczesnym etapie życia. Wypijanie kilku puszek dziennie może nie tylko obciążyć organizm, ale nawet doprowadzić do rozwinięcia się cukrzycy typu 2. Skład energetyków sprawia, że zdecydowanie nie powinny ich pić kobiety w ciąży.

Wpływ energetyków na organizm

Najnowsze badania dowodzą, że picie napojów energetycznych wpływa na znaczące pogorszenie jakości snu, umiejętność podtrzymania koncentracji, a także stan serca i wątroby. Szczególnie najmłodsze grupy wiekowe powinny ich unikać. Ich rozwijające się organizmy mogą doznać trwałego uszczerbku wywołanego przez nadmiernie dostarczaną kofeinę.

Napoje energetyczne skutki uboczne u dzieci

Nadmiar kofeiny grozi rozmaitymi zaburzeniami w funkcjonowaniu organizmu. To między innymi bóle głowy, przyspieszenie rytmu serca, niekontrolowany wzrost ciśnienia, utrzymujące się problemy ze skupieniem i koncentracją. Regularne przyjmowanie dużych dawek tej substancji prowadzi do długofalowych problemów ze snem, a co za tym idzie zapaści ogólnego stanu zdrowia.

Picie napojów energetyzujących przez dzieci

Brak ograniczeń w sprzedaży energy drinków osobom niepełnoletnim sprawia, że dzieci i młodzież coraz częściej po nie sięgają, narażając swoje zdrowie i samopoczucie. Warto przeprowadzić szczerą rozmowę z dzieckiem na ten temat. Zamiast jedynie zakazywać, lepiej wyjaśnić czym naprawdę są tego typu napoje i z jakim ryzykiem wiąże się ich spożywanie.

Uzależnienie od papierosów — jak się od niego uwolnić?

Kto choć raz próbował rzucić palenie, ten wie, że nie jest to łatwa sprawa. Mimo wielu postanowień i chęci zerwania z nałogiem, czasem nasza silna wola okazuje się niewystarczająca. Ciężko jest zwłaszcza wtedy, kiedy nałóg towarzyszy nam przez wiele lat. Warto jednak chociażby ze względów zdrowotnych uporać się z nim. Czy istnieje łatwy sposób na rzucenie palenia? Na rynku dostępne są preparaty, które mogą okazać się w tym pomocne.

Dlaczego palenie papierosów jest szkodliwe?

Moda na palenie papierosów już dawno minęła, a osoby, które jej uległy teraz szukają sposobu na zaprzestanie tej praktyki. Dym tytoniowy zawiera kilka tysięcy związków chemicznych, w tym także tych o działaniu rakotwórczym. Rak płuc oraz pęcherza moczowego, to jedne z najczęściej występujących u palaczy nowotworów. Nowotwory to jednak niejedyny problem, na jaki narażeni są palacze tytoniu, w tej grupie osób znacznie częściej występują także inne choroby jak:

  • rozedma płuc,
  • przewlekłe zapalenie oskrzeli,
  • choroba niedokrwienna serca,
  • zawał mięśnia sercowego,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • tętniak aorty.

Do palenia tytoniu powinni zniechęcić się również ci, którzy nie tylko chcą zachować zdrowie, ale także młody wygląd. U palaczy szybciej pojawiają się zmarszczki, pogarsza się ich stan skóry, zęby przybierają żółty odcień. 

Jak rzucić palenie? Nikotynowa terapia zastępcza

Z pomocą osobom, które chcą pozbyć się nałogu, przychodzi nikotynowa terapia zastępcza. Jest to farmakologiczna metoda leczenia uzależniania od nikotyny. Polega na podawaniu nikotyny w coraz to mniejszych dawkach i dłuższych odstępach czasowych. W ramach nikotynowej terapii zastępczej w niektórych sklepach medycznych i aptekach, takich jak Apteka Galen dostępne są tabletki na rzucenie palenia lub plastry na rzucenie palenia zawierające nikotynę, jako leki bez recepty. Dodatkowo można skorzystać także z gum do żucia z nikotyną. Niewątpliwie zaletą tej metody jest fakt, że korzystając z tabletek, plastrów, czy też gum, nie dostarczamy do naszego organizmu szkodliwych związków zawartych w dymie tytoniowym, a jedynie czystą nikotynę. To właśnie toksyczne związki dymu papierosowego są największym zagrożeniem dla osób palących, dużo większym niż sama nikotyna.

Co zamiast nikotyny? Inne leki na rzucenie palenia

Oprócz nikotynowej terapii zastępczej, na rynku dostępne są także preparaty zawierające cytyzynę. Związek ten występuje naturalnie w przyrodzie w roślinie złotokap zwyczajny (Laburnum anagyroides).

Cytyzyna podobnie jak nikotyna, wiąże się z receptorami nikotynowymi w naszym organizmie. Substancja wykazuje więc działanie analogiczne do nikotyny, dlatego też może być zastosowana jako jej zamiennik, aby złagodzić głód nikotynowy. Leki na rzucenie palenia z cytyzyną dostępne są bez recepty. Czas pełnej kuracji wynosi zazwyczaj 25 dni.  

Zarówno w przypadku nikotynowej terapii zastępczej jak i tabletek z cytyzyną, konieczna jest również silna wola pacjenta, bez której żadna kuracja nie będzie miała powodzenia. 

Metody pomocnicze: psychoterapia w walce z nałogiem

Coraz częściej osoby uzależnione od palenia papierosów sięgają nie tylko po leki, które mają pomóc w rzuceniu palenia, ale także po inne formy pomocy. Psychoterapia poznawczo-behawioralna to jedna z metod, która może pomóc w walce z nałogiem. Podczas terapii pacjent wraz z terapeutą poszukują indywidualnych przyczyn powstania nałogu. Ćwiczenia wykonywane podczas zajęć, regularne obserwowanie zachowań osoby uzależnionej oraz analiza jej myśli, pozwalają na zmianę podejścia względem nawyku palenia papierosów.

Terapia uzależnienia od nikotyny często ma charakter grupowy. Wsparcie innych osób, które również walczą z uzależnieniem, jest bardzo ważnym elementem. Dodatkowo uczestnicy takiej terapii dowiadują się, jakie są negatywne skutki palenia dla ich zdrowia, a więc ważna jest także edukacja zdrowotna. 

Podsumowując, co jest dobre na rzucenie palenia? Kluczowa jest z pewnością silna wola i chęć zerwania z nałogiem. Leki dostępne na rynku oraz psychoterapia mogą jednak ułatwić tę jakże trudną walkę.

Metale ciężkie w organizmie

Zatrucie metalami ciężkimi może wywołać bardzo wiele szkodliwych dla zdrowia skutków. Substancje takie jak kadm, ołów, rtęć czy arsen, mogą wywoływać złe samopoczucie, duszności i bóle głowy, a w dużym stężeniu mogą powadzić nawet do śmierci. Na działanie toksycznych metali wystawieni są przede wszystkim pracownicy przemysłu. Zanieczyszczenia mogą trafiać również do środowiska i żywności, narażając nas wszystkich na zatrucia metalami ciężkimi. Warto wiedzieć jak tego unikać i co robić w przypadku zatrucia.

Wpływ metali ciężkich na organizm człowieka

Metalami ciężkimi nazywa się powszechnie pierwiastki używane w produkcji przemysłowej, której odznaczają się negatywnym wpływem na ludzki organizm i środowisko naturalne. To cała gama substancji o różnym zastosowaniu:

  • Metale – rtęć, kadm, nikiel, cynk, bizmut;
  • Półmetale – tellur, arsen;
  • Niemetale – selen.

Podstawowe niebezpieczeństwo metali ciężkich wynika z ich kumulowania się w naszym organizmie. Toksyny nie mają drogi ujścia, zbierają się w narządach wewnętrznych, a gdy ich stężenie przekroczy dawkę progową, zaczynają wywoływać niekorzystne skutki zdrowotne.

Zatrucie metalami ciężkimi objawy

Metale ciężkie występują w naturze w małym stężeniu. Dlatego w grupie ryzyka znajdują się przede wszystkim osoby, które narażone są na kontakt z toksynami w czasie pracy. Dotyczy to przede wszystkim pracowników przemysłu chemicznego, celulozowo-papierniczego, fabryk nawozów sztucznych i środków ochrony roślin, rafinerii, hut i koksowni. Osoby pracujące w tego typu miejscach powinny regularnie badać się pod kątem zatrucia metalami ciężkimi.

W zależności od sposobu ekspozycji na zanieczyszczenia, metale ciężkie, mogą wywołać natychmiastowe ostre zatrucia lub stany przewlekłe. Jednorazowe wystawienie na dużą ilość toksyn takich jak ołów, rtęć albo kadm może wywołać nudności, wymioty, bóle głowy albo nieprzyjemny posmak w ustach. W przypadku zatrucia przewlekłego trujące cząsteczki kumulują się w organizmie, prowadząc do objawów takich jak zmiany skórne, wypadanie zębów oraz włosów, nieprawidłowości w układzie nerwowym czy upośledzenie koncentracji.

Usuwanie metali ciężkich z organizmu

Cząsteczki metali ciężkich odkładające się w organizmie człowieka oznaczają ryzyko wielu dolegliwości, a w krańcowych przypadkach mogą prowadzić nawet do śmierci. Okazuje się, że nie tylko pracownicy przemysłu powinni zwracać uwagę na niepokojące objawy zatrucia. Toksyczne związki przedostają się do środowiska i atmosfery, przez co jest możliwe, że przyjmujemy je w żywności.

Skażona gleba, albo uprawa prowadzona zbyt blisko drogi o dużym natężeniu ruchu zwiększa ryzyko zawartości niebezpiecznych dla zdrowia pierwiastków w warzywach i owocach. Dotyczy to zwłaszcza warzyw korzeniowych takich jak ziemniaki, które mogą zakażać się metalami ciężkimi prosto z gleby. Znacznie bezpieczniejsze są warzywa takie jak kapusta, gdzie zewnętrzne liście chronią wnętrze przed szkodliwymi zanieczyszczeniami.

Jak usunąć metale ciężkie z organizmu

Podstawowym sposobem leczenia w sytuacji zatrucia metalami ciężkimi jest chelatacja. To zabieg polegający na podaniu kroplówki zawierającej aminokwas EDTA. Zadaniem tej substancji jest wychwycenie i związanie ze sobą toksycznych związków krążących po organizmie, a następnie skierowanie ich w stronę układu wydalniczego. Tego typu kuracja jest mocno obciążająca dla organizmu i może być wykonywana wyłącznie przez lekarza.

Metale ciężkie, zwłaszcza w przypadku niewielkich lub przewlekłych zatruć można usuwać również innymi metodami. Popularnym rozwiązaniem jest stosowanie chlorelli. To jednokomórkowy, bogaty w chlorofil glon, który jest w stanie związać i wydalić metale ciężkie z organizmu. Regularne stosowanie tabletek z chlorellą pozwala w ciągu kilku tygodni znacząco oczyścić mózg i nerki z odkładających się tam szkodliwych substancji.

Usuwanie metali ciężkich z mózgu

Inną substancją polecaną na zbyt wysoki poziom metalu w ciele jest kwas alfa-liponowy. To przeciwutleniacz, który zarządza pracą innych pokrewnych związków o działaniu antyoksydacyjnym jak witamina C czy glutation. Zwiększona ilość kwasu alfa-lipinowego w organizmie jest w stanie zregenerować uszkodzone struktury lipidów i protein, oraz związać toksyczne związki. Z jego pomocą możliwie jest wyeliminowanie zatrucia rtęcią i zmniejszenie poziomu żelaza w mózgu.

Jak oczyścić organizm z metali ciężkich

Przewlekłe zatrucie metalami ciężkimi występuje najczęściej w przypadku stałej ekspozycji na toksyczne pierwiastki. To może być efekt przebywania w pobliżu starych przedmiotów produkowanych przed wprowadzeniem stosownych regulacji. Dawniej produkowane żarówki, termometry, sprzęty kuchenne, czy nawet produkty farby ścienne zawierały związki takie jak ołów, rtęć, kadm albo arsen.

Pierwszym krokiem dla oczyszczenia organizmu powinno być usunięcie ze swojego otoczenia wszystkich źródeł szkodliwych związków. Toksyczność może płynąć również z sąsiedniej infrastruktury. Fabryki, kopalnie, a nawet autostrady znajdujące się niedaleko naszego miejsca zamieszkania mogą wprowadzać do organizmu ogromną ilość trujących pierwiastków.

Odtruwanie dziecka z metali ciężkich

Toksyczne metale ciężkie mają katastrofalny wpływ na rozwój młodego człowieka. Dzieci wystawione na działanie szkodliwych pierwiastków mogą cierpieć na trwałe uszkodzenie zdrowia, a nawet upośledzenie. Wobec stwierdzenia niepokojących objawów takich jak nudności, bóle głowy, problemy z koncentracją, trudności w nauce, kłopoty z zasypianiem, należy jak najszybciej zareagować i przeprowadzić badania na stężenie rtęci, kadmu i ołowiu w organizmie dziecka.

Badanie na metale ciężkie u dzieci

Jest wiele różnych sposobów diagnostyki nadmiernego stężenia metali ciężkich w organizmie. Stosuje się między innymi analizę pierwiastkową włosa. To sposób badania bardzo często wykorzystywany u dzieci ze względu na łatwość pozyskania materiału. Analiza włosa to również najbardziej wiarygodny test, ze względu na niskie ryzyko zaburzenia wyników przez czynniki zewnętrzne. Badając skład włosa, można odczytać stopień zawartości kilkunastu różnych toksycznych pierwiastków.

Innymi często stosowanymi badaniami są analiza krwi i moczu. Niestety tego typu diagnostyka najczęściej nie daje jednoznacznych wyników. Stan obu tych płynów może być zachwiany czynnikami hormonalnymi, dlatego stwierdzona zawartość pierwiastków może się różnić od rzeczywistej.

Metale ciężkie w organizmie objawy

Zatrucie metalami ciężkimi może mieć katastrofalny wpływ na nasze zdrowie. Poszczególne pierwiastki takie jak kadm, arsen, czy ołów wywołują rozmaite schorzenia organizmu. Ich nadmiar osłabia układ oddechowy, prowadząc do duszności. Toksyny wywołują uszkodzenia układu nerwowego, co odczuwamy przez bóle głowy, bezsenność i kłopoty z koncentracją.

Toksyczne metale gromadzą się w wątrobie i nerkach. Wiele z nich powoduje stałe dolegliwości tych organów, a nawet raka. Z powodu szkodliwego pierwiastka mogą cierpieć płuca, masz zniszczoną skórę i dolegliwości układu pokarmowego. Wiele osób odczuwa skutki zatrucia toksynami przez wiele lat, zanim zdecydują się na odpowiednie badania.

Jak pozbyć się rtęci z organizmu

Zatrucie rtęcią może mieć bardzo nieprzyjemne skutki, od krwawych wymiotów po nawet trwałe uszkodzenie mózgu. Więcej piszemy o tym na naszej stronie w artykule czy rtęć z termometru może zabić. Dowiesz się tam, w jaki sposób zabezpieczyć rozlaną rtęć i w jaki sposób uchronić się ekspozycją na szkodliwe rtęciowe opary. Zatrucia tym pierwiastkiem dotyczą najczęściej dzieci, które przypadkowo rozbijają stary termometr.

Metale ciężkie w wodzie

W wyniku niewłaściwego składowania odpadów i awarii w zakładach przemysłowych toksyny regularnie przedostają się do wody. Jeżeli trujące pierwiastki trafią do wód gruntowych, możemy je potem przyjąć w postaci pożywienia lub wody pitnej. Jest też możliwość, że toksyny przedostaną się do zbiorników wodnych, zatruwając środowisko dla zwierząt.

Zatrucia metalami ciężkimi w rybach

Ryby bardzo często są zatrute metalami ciężkimi, które dostały się do ich akwenów wraz z odpadami przemysłowymi. Zjadając niektóre ryby, możemy wprowadzić do swojego organizmu szkodliwe związki. Najbardziej toksyczne gatunki ryb to miecznik, marlin i tuńczyk. Spożywając je, warto mieć pewność czy producent zadbał o wszystkie niezbędne badania i analizy.

Jak pozbyć się ołowiu z organizmu

Toksyny i zanieczyszczenia można skutecznie usunąć z organizmu dzięki zastosowaniu naturalnego detoksu. Jeżeli chcesz się dowiedzieć, w jaki sposób wykorzystać dietę i zdrowy tryb życia do pozbycia się szkodliwych pierwiastków przeczytaj nasz artykuł: po czym poznać, że organizm się oczyszcza. Piszemy tam o różnych sposobach na detoksykację i jej korzystnych skutkach dla samopoczucia.

Zioła usuwające metale ciężkie

Bardzo wiele osób zmagających się z objawami zatrucia metalami ciężkimi decyduje się na wykorzystanie działania naturalnych środków. Zioła na oczyszczenie organizmu z toksyn takie jak pokrzywa czy ostropest plamisty są w stanie bardzo szybko i łagodnie przywrócić równowagę organizmu.

Metale ciężkie mogą przenikać do organizmu z różnych źródeł i w rozmaitym stężeniu. Efekty zatrucia toksycznymi pierwiastkami mogą być niezwykle szkodliwe dla zdrowia. Bóle głowy, nudności i zmiany skórne powinny być sygnałem do przeprowadzenia badań na zawartość metali ciężkich. Szybkie wykrycie problemu pozwoli na uniknięcie poważnych skutków.

Czy rtęć z termometru może zabić

Często słyszymy o możliwości zatrucia rtęcią. Wiele osób obawia się takiej sytuacji, zwłaszcza w przypadku dzieci, które mogłyby przypadkowo rozbić termometr i narazić się na dramatyczne skutki. Chociaż opary rtęci są rzeczywiście szkodliwe dla zdrowia i mogą wywoływać niebezpieczne objawy, to ilość tego pierwiastka zawarta w termometrze jest zbyt mała, żeby móc doprowadzić do śmierci.

Co to jest rtęć?

Rtęć to pierwiastek, który znalazł zastosowanie między innymi w produkcji rozmaitych przyrządów mierniczych. To jedyny metal, który występuje w stanie ciekłym. Pod wpływem temperatury powiększa swoją objętość, dlatego przez długi czas stosowano rtęć do produkcji termometrów. Ze względu na jej toksyczność i szkodliwość dla środowiska od 2009 roku zakazano produkcji i sprzedaży przyrządów rtęciowych.

Przez swoją toksyczność rtęć zaliczana jest do metali ciężkich. To szkodliwe dla zdrowia pierwiastki używane najczęściej w przemyśle, które mogą przedostawać się również do środowiska i żywności. Na naszej stronie znajdziesz artykuł o tym, jakie szkody mogą wyrządzić metale ciężkie w organizmie. Dzięki niemu dowiesz się z niego, komu grozi zatrucie, jakie są jego objawy zależnie od stężenia pierwiastka i w jaki sposób można oczyścić się z nadmiernej ilości metali ciężkich.

Rozbity termometr rtęciowy

W warunkach domowych zatrucia rtęcią są najczęściej skutkiem rozbicia termometru. Ze względu na to, że już od ponad dziesięciu lat tego typu urządzenia nie są produkowane, te sytuacje są coraz rzadsze. Jednak w naszych domach wciąż znajduje się mnóstwo starego sprzętu, który może stanowić zagrożenie gdy zostanie uszkodzony. Rtęć w temperaturze pokojowej jest cieczą, dlatego po rozbiciu termometru szkodliwy pierwiastek może rozlać się po pokoju.

Wdychanie pary rtęci

Nie należy się jednak przesadnie obawiać dotknięcia kuleczek rtęci. Chociaż może to skutkować delikatnymi objawami, samo dotknięcie, a nawet ewentualnie połknięcie drobinek rtęci nie powoduje katastrofalnych skutków. Największym zagrożeniem jest wdychanie pary rtęci. Pierwiastek w stanie lotnym ma bardzo duże działanie toksyczne i przedostając się do płuc, niestety może wyrządzić duże szkody w organizmie.

Objawy zatrucia rtęcią

Wdychając opary rtęci, narażamy się na sporą ilość dolegliwości. To przede wszystkim niewydolność oddechowa, bóle głowy i wymioty, często z domieszką krwi. W przypadku długotrwałego wystawienia na działanie toksycznego pierwiastka mogą wystąpić stany zapalne, problemy z koncentracją, a nawet trwałe uszkodzenia mózgu. Dlatego to tak ważne, żeby odpowiednio zabezpieczyć rozbity termometr rtęciowy.

Czy ilość rtęci w termometrze jest szkodliwa

Przeciętny termometr do pomiaru temperatury ciała zawiera jedynie niewielką porcję rtęci. Nie należy jednak bagatelizować sytuacji, jeżeli dojdzie do uszkodzenia i wydostania się substancji na zewnątrz. Ważne, żeby działać szybko. Im dłużej rozlana rtęć znajduje się w pomieszczeniu, tym więcej jej oparów przedostaje się do naszych płuc i układu oddechowego. Trzeba jak najszybciej zadbać o posprzątanie zanieczyszczenia.

Rtęć z termometru

Według ekspertów ze straży pożarnej wystarczy 1 gram rtęci, żeby zatruć powietrze w niewielkim pokoju. W ciągu kilku minut od zbicia termometru rtęć paruje i roznosi się po pomieszczeniu. Jeżeli rozbijemy termometr, powinniśmy zacząć od otwarcia okna i przewietrzenia. Opóźnimy w ten sposób przedostawanie się szkodliwych oparów do płuc.

Trzeba jak najszybciej posprzątać rozlaną rtęć, żeby uniknąć rozniesienia jej po całym domu. Do zbierania rtęci nie zaleca się używania miotły, ani odkurzacza, które mogą rozpylić drobinki płynnego metalu w powietrzu. W celu zebrania rtęci najlepiej jest używać kawałka tektury, którym zgarniemy wszystko w jedno miejsce.

Jak sprzątać rtęć

Zebranej rtęci w żadnym wypadku nie należy wyrzucać do zwykłego kosza na śmieci. Drobinki rtęciowe trzeba umieścić w szczelnie zakręconym szklanym słoiku wypełnionym zimną wodą i oddać go do punktu zbierania odpadów. Podczas pracy z rtęcią należy mieć założone rękawiczki, żeby uniknąć kontaktu metalu ze skórą.

Pozostałe na podłodze ślady rtęciowe można wyczyścić, wykorzystując siarkę. Posypanie nią miejsca zdarzenia i zostawienie na kilka godzin poskutkuje powstanie nieszkodliwego siarczku rtęci, który można normalnie odkurzyć. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości z usuwaniem toksycznych odpadów należy skonsultować się ze strażą pożarną.

Co zagraża osobom, które mają styczność z rtęcią

Wdychanie parującej rtęci w najgorszym niestety wypadku może powodować nawet trwałe uszkodzenie mózgu. Szczególnie narażone na szkodliwe działanie pierwiastka są dzieci. Chociaż zarówno dotknięcie, jak i nawet połknięcie drobinek rtęci nie grozi śmiercią, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem w celu zastosowania środków, które pozwolą usunąć toksyny z organizmu.

Żeby uchronić nasze zdrowie przed szkodliwym działaniem rtęci, powinniśmy wymienić wszystkie stare termometry. Nowoczesne urządzenia pomiarowe stosują substancje, które są całkowicie neutralne i bezpieczne dla organizmu. Termometry rtęciowe najlepiej jest zwracać do specjalnych punktów, lub aptek, które zajmą się ich utylizacją.

Zatrucie rtęcią jak sprawdzić

Rtęć jest najbardziej niebezpieczna w postaci gazowej. Dlatego bardzo często możemy nawet nie mieć pojęcia, że zatruwają nas związki tego toksycznego pierwiastka. Jeżeli tylko odczuwamy niepokojące objawy jak bóle i zawroty głowy, czy nudności, których nie możemy powiązać z żadnymi innymi przyczynami, warto przeprowadzić badania na obecność metali ciężkich. Do diagnostyki najczęściej wykorzystuje się analizę pierwiastkową włosa, a także badania krwi i moczu.

Leczenie zatrucia rtęcią

Dolegliwości powstałe w wyniku zatrucia rtęcią można skutecznie niwelować za pomocą produktów naturalnych. Wykorzystując zioła na oczyszczenie organizmu z toksyn, można wyeliminować efekty podtrucia rtęcią. Rośliny takie jak czystek lekarski, mają nie tylko właściwości oczyszczające, ale również wzmacniają odporność i wspierają działanie wątroby.

Na naszej stronie możesz znaleźć tekst o tym jak poznać, że organizm się oczyszcza. Piszemy tam o naturalnych sposobach na detoks, produktach przyspieszających pozbywanie się toksycznych związków i wymieniamy oznaki, które mogą podpowiedzieć czy udało się wydalić z organizmu szkodliwe pierwiastki.

Soda oczyszczona skutki uboczne

Od zarania dziejów wiedziano o właściwościach zdrowotnych sody oczyszczonej. Soda oczyszczona nie tylko sprawdza się w kosmetyce, kąpieli, czy też podczas sprzątania — zastosowań jest mnóstwo i zalecana jest także w celach leczniczych. Niekiedy wystarczy łyżeczka sody dodana do wody, aby uzyskać pożądane przez nas efekty. Jakie są właściwości sody oczyszczonej?

Soda oczyszczona — właściwości

Biorąc pod uwagę, że wodorowęglan sodu jest produktem lekko żrącym, sprawdza się na różnorodne sposoby. Można korzystać z niej podczas sprzątania, gdy chcemy usunąć zabrudzenie. Świetnie sprawdza się w wypiekach, dzięki czemu można jej używać zamiast proszku do pieczenia, bowiem posiada właściwości fermentujące i spulchniające. Jeśli chodzi o właściwości sody oczyszczonej, nie można zapomnieć o tym, iż ma odczyn zasadowy, dzięki czemu swe zastosowanie znajdzie w neutralizacji kwasów i zapachów.

Występuje ona w osadach wód słodkich, lecz nie tylko! Znaleźć ją można także w wodach gruntowych i różnorodnych złożach mineralnych. Jest to substancja, która swe działanie znajdzie w leczeniu Twojego zdrowia, w kosmetyce, a nawet sprawdzi się do czyszczenia różnorakich powierzchni. Terapia sodą oczyszczoną sprawdzi się także w przypadku wystąpienia infekcji intymnych. Możesz dodać kilka łyżeczek sody oczyszczonej do kąpieli, bowiem zmniejszy to ból i występujące podrażnienia skóry. Kąpiel należy brać w ciepłej, lecz nie gorącej wodzie! Stosuje się ją także w celu leczenia infekcji gardła, lecz nie tylko! Jednym ze sposobów leczenia nerek, jest soda oczyszczona.

Czy soda oczyszczona jest zdrowa?

Zastosowanie sody oczyszczonej może być różnorakie, jednakże ma ona zbawienny wpływ na Twój organizm ze względu na swe lecznicze właściwości. Biorąc pod uwagę, iż naturalnie neutralizuje kwasy i posiada właściwości bakteriobójcze, jest to składnik, którego nie może zabraknąć w Twoim domu. Oczywiście najlepiej robić to pod okiem lekarza i przyjmować sodę oczyszczoną zgodnie z jego zaleceniami. Mimo że stosowana jest jako środek do czyszczenia, bądź produkt do wspomagania pielęgnacji, można stosować ją doustnie, bowiem wpływ sody na organizm jest pożyteczny i skuteczny!

Mimo że picie sody oczyszczonej jest możliwe i uznawane za bezpieczne, istnieją przesłanki, które są przeciwwskazaniami do tejże czynności. Kobiety w ciąży powinny zrezygnować ze stosowania sody, bowiem soda wykazuje działanie, które wpływa na zatrzymywanie wody w organizmie. Do skutków ubocznych można zaliczyć także nudności, wymioty i biegunkę, jeśli przesadzasz z ilościami spożywanego roztworu.

Soda oczyszczona zastosowanie

Soda oczyszczona znajdzie swe zastosowanie w prawie każdej dziedzinie życia. Można jej używać do codziennej pielęgnacji jamy ustnej, bowiem ze względu na zawartość składników mineralnych, wpływa na wybielenie zębów. W przypadku picia sody oczyszczonej świetnie sprawdzi się jako neutralizator kwasów dla błony śluzowej żołądka, a co za tym idzie — wspomaga pracę Twojego układu pokarmowego. Zmniejsza także skurcze żołądka. Soda oczyszczona nie tylko znajduje swe zastosowanie w kuchni, bowiem działa także na skórę w przypadku ugryzień przez owady.

Czy soda oczyszczona szkodzi na żołądek?

O tym, że wodorowęglan sodu posiada właściwości lecznicze, przekonano się wieki temu. Biorąc pod uwagę, iż soda oczyszczona neutralizuje kwasy, wykorzystywana jest jako sposób pozbycia się zgagi, bowiem łagodzi dolegliwości z nią związane. Nie można zapomnieć jednak, iż roztwór ten może wywołać zaburzenia trawienia i nie tylko! Mimo że jest składnikiem, który można znaleźć w ludzkim organizmie — w ślinie, nie powinno się przesadzać z jej ilością w codziennym menu, bowiem prowadzi to do nieprzyjemnych dolegliwości i może powodować inne schorzenia. Często występuje biegunka, bądź wymioty, dlatego spożywanie powinno odbywać się w sposób bezpieczny dla Twojego organizmu. Soda oczyszczona, choć wpływa na kwas żołądkowy, nie może być stosowana zbyt często.

Soda oczyszczona — właściwości bakteriobójcze

Zastosowanie sody oczyszczonej jest wielopłaszczyznowe. Mając na uwadze, iż działa bakteriobójczo, należy ją stosować w przypadku wystąpienia na ciele zadrapań i krwi. Przyjmowanie sody zaleca się także na problemy skórne. Jeśli pojawi Ci się zastrzał i należy się go pozbyć, możesz użyć do wodorowęglanu sodu, czyli sody oczyszczonej. Jest to jeden ze sposobów na poradzenie sobie z problemem w zaciszu domowym. Łyżeczkę sody wystarczy rozpuścić w wodzie, a następnie trzeba zwilżyć wacik kosmetyczny, który potem trzeba nałożyć na zastrzał. Pamiętaj, iż każdą ranę powinno się najpierw oczyścić! Soda oczyszczona znajdzie swe zastosowanie także w leczeniu aft jamy ustnej!

PH sody oczyszczonej

Soda oczyszczona wpływa również na poziom pH. Biorąc pod uwagę jej obecność w organizmie, ma za zadanie ona utrzymywać optymalną wartość. Stosowanie łyżeczki sody, którą rozpuścisz w wodzie, pomaga nie tylko na żołądek, lecz także na cały Twój organizm. Należy pamiętać jednak, iż jest to związek chemiczny o działaniu lekko żrącym, który dodaje się także do prania lub kąpieli. Nie powinno przesadzać się z dostarczaniem wodorowęglanu sodu, ponieważ powoduje to nieprzyjemne dolegliwości, a także może wywołać różnorodne schorzenia.

Jak pić sodę oczyszczoną?

Soda oczyszczona do picia — tak, jest to możliwe i całkowicie bezpieczne, o ile zachowasz przy tym umiar i będziesz w stałym kontakcie z lekarzem. Nie należy bać się tego roztworu, bowiem przynieść może to zbawienne skutki zarówno dla Twojego ciała, jak i organizmu. Do szklanki wody należy dodać 1/4 łyżeczki sody i pić nie dłużej niż 2 tygodnie. Wprowadzenie do diety tego roztworu nie tylko wpłynie na odchudzanie, lecz także na pracę Twojego żołądka. Kwas, którego jest nadmiar w żołądku, zostanie zneutralizowany przez sodę oczyszczoną.

Picie sody oczyszczonej odchudzanie

U osób, które zmagają się z nadwagą, poleca się terapię sodą oczyszczoną. Oprócz stosowania leków wspomagających odchudzanie poleca się picie sody rozpuszczonej w wodzie z odrobiną cytryny. Nie należy tracić przy tym głowy, bowiem jest to proces, który nie może trwać zbyt długo! Ilości sody, którą rozpuścisz w szklance wody, nie powinny przekraczać jednej łyżeczki na dobę. Wpłynie to nie tylko na Twoją sylwetkę, lecz także na kwas z żołądka, który zostanie zneutralizowany. Jest to mikstura, która jest odpowiednia dla zdrowia i pomaga pozbyć się nie tylko nadprogramowych kilogramów. Wykazuje także działania, które w ciągu kilku minut od spożycia, pomogą Ci pozbyć się nudności i symptomów, które odczuwasz w żołądku. Stosowanie sody rozpuszczonej

Picie sody oczyszczonej-skutki uboczne

Choć soda oczyszczona stosowana jest na różnorakie choroby i przypadłości, nie należy przesadzać z jej używaniem. Mimo tego, że znajdzie swe miejsce w kuchni zamiast proszku do pieczenia, neutralizuje działanie kwasu żołądkowego. Można jej używać na podrażnienia skóry, czy też do płukania gardła i nosa, a nawet stosować do prania, jest to proszek i środek, który wykazuje działanie żrące. Skutki uboczne mogą być tragiczne, a odczują to najbardziej osoby, którym inne choroby dokuczają na co dzień.

Terapia sodą oczyszczoną

Najczęściej polecaną metodą stosowaną jako terapię sodą oczyszczoną jest metoda, w której do szklanki z wodą dodasz odrobinę sody i sok z cytryny. Jeśli szukasz sposobu na podrażnioną skórę, powinieneś zrezygnować z cytrusów. Należy jednak pamiętać, iż każde leczenie może mieć różne skutki uboczne, a w szczególności jeśli do środka organizmu dostarczasz związek chemiczny uznawany za lekko żrący.

Soda oczyszczona skutki uboczne

Soda oczyszczona to uniwersalny środek, który w swojej postaci może działać bakteriobójczo, neutralizować kwasy i zapachy, być idealnym peelingiem do ust. Nadaje się także do tego, aby płukać nią gardło i nos, wybiela zęby i jest środkiem, który ułatwia odchudzanie. Niemniej jednak, u niektórych osób mogą wystąpić skutki niepożądane, jeśli przesadza się ze spożywaną ilością sody, nawet jeśli uprzednio miesza się ją z wodą. Nadmierne stosowanie środka może wpłynąć negatywnie na wydzielanie kwasu żołądkowego, a także powodować biegunkę i wymioty.

Stosowanie sody oczyszczonej przy problemach z układem trawiennym

Soda na refluks

Mniej popularne zastosowania niekiedy sprawdzają się najlepiej! Soda świetnie wpływa na dolegliwości związane z refluksem. Wystarczy zastosować sok przygotowany na sodzie i wodzie, który nie wymaga większej ilości produktów, aby pomóc Ci w walce z chorobą. Leki nie zawsze przynoszą upragnioną ulgę, dlatego niekiedy lepiej użyć znanych i wypróbowanych środków, które wspomogą pracę wątroby, żołądka, jak i całego Twojego układu pokarmowego.

Soda na zgagę

Wodorowęglan sodu znajdzie zastosowanie nie tylko w kuchni! Wspomaga także pracę Twojego organizmu i polecany jest dla osób, które posiadają uszkodzenia błony śluzowej żołądka. Jest to metoda, która przynosi ulgę i wspomaga leczenie farmakologiczne. Osoby chore mają zalecane od specjalistów spożywanie sody rano, najlepiej na czczo, bądź podczas występujących dolegliwości. Należy wypić szklankę wody, którą należy wymieszać z 1 łyżeczką sody. Nie jest wskazane, aby spożywać ten roztwór zbyt często, ponieważ nie wspomoże terapii, wręcz przeciwnie — zaszkodzi jej.

Surowy czosnek szkodzi

Czosnek to popularna roślina używana w kuchniach całego świata. Znany jest korzystnego działania na organizm. Dzięki zawartym substancjom i właściwościom znany jest jako naturalny antybiotyk. Hamuje rozmnażanie bakterii i dlatego stosuje się go w celu zwalczania infekcji. Jednak tak samo jak z lekami, czy żywnością, zbyt duże jego spożycie może nam niestety nawet zaszkodzić. Czosnek (Allium) pochodzi z rodziny amarylkowatych. Jest znany jako aromatyczna przyprawa o charakterystyczny, ostrym smaku w kuchniach całego świata. Liczne analizy potwierdziły jego korzystny wpływ na zdrowie i przez wielu jest uznawany jako naturalny antybiotyk. Tak jak w przypadku leków, witamin, nadmierne spożycie czosnku, zwłaszcza surowego wiąże się z pewnymi skutkami ubocznymi.

Czy surowy czosnek szkodzi?

Czosnek to powszechnie stosowny środek spożywczy i aromatyczny. Dodawany do potraw prawdopodobnie nie przyniesie skutków ubocznych. Jednak zbyt duża ilość spożywania czosnku surowego może mieć negatywne skutki dla organizmu. Czosnek zawiera allicynę, składnik aktywny, nadający mu charakterystyczny smak i aromat oraz witaminy. W aptekach dostaniemy leki z wyciągiem z tej rośliny, reklamowane tym, że nie dają charakterystycznego zapachu oraz smaku. Zawierają one minimalne ilości allicyny, albo nie zawierają jej wcale. Taki produkt jest mało wartościowy, gdyż to właśnie allicyna odpowiada za szereg korzystnych funkcji czosnku.

Olejki eteryczne znajdujące się w czosnku są odpowiedzialne za jego intensywny zapach

Przyjmowany doustnie (surowy czosnek lub w postaci tabletek) jest stosowany w medycynie ludowej jako prawdopodobnie skuteczna pomoc w leczeniu nadciśnienia krwi, choroby wieńcowej, nowotworów (raka, żołądka, okrężnicy), łagodzeniu i leczeniu ukąszeń kleszczy, komarów, a nawet węży. Czosnek nakładany na skórę może także przynieść korzyści w leczeniu grzybiczych infekcji skórnych, takich jak m.in.: liszaj obrączkowy, grzybica stóp czy pachwin. Czosnek jest używany także do normowania poziomu cholesterolu, czy poprawy krążenia w nogach. Jednak jego najczęstszym zastosowaniem jest leczenie przeziębienia czy grypy.

Jeżeli jesteś uczulony na czosnek, nie przyjmuj go – nawet w tabletkach. Kobiety ciężarne oraz karmiące piersią powinny doradzić się lekarza, czy spożywanie suplementów czosnkowych jest dla nich i dla dziecka bezpieczne.

Czosnek może wpływać na krzepnięcie krwi i zwiększyć ryzyko krwawienia. Jeżeli jesteś przed operacją lub wyrwaniem zęba, czy zabiegiem medycznym, nie powinieneś jeść go 2 tygodnie przed planowanym zabiegiem.

Czosnek – skutki uboczne

Poznaj możliwe skutki uboczne, które mogą wystąpić podczas nadmiernego stosowania surowego czosnku w zbyt dużej ilości.

Wpływa na wątrobę

Nadmierne spożycie tej rośliny może wpływać na wątrobę. Czosnek działa przeciwutleniająco, jednak nadmierne jego spożycie może prowadzić do toksyczności wątroby. Jak wynika z przeprowadzonych badań na zwierzętach, czosnek w dużych dawkach (0,5 g na 1 kg masy ciała) może wpływać niekorzystnie na zdrowie wątroby. Dawką bezpieczną jest natomiast 0,1-0,2 g czosnku na 1 kg masy.

Czosnek może powodować nieprzyjemny zapach

Wpływ na jakość wydychanego powietrza, a także zapach ciała to jeden z najczęściej wymienianych negatywnych skutków ubocznych stosowania tej przyprawy. Wykazano, że charakterystyczny zapach utrzymuje się w ustach długo po szczotkowaniu zębów. Dlatego jeżeli masz ważne spotkanie, czy idziesz do pracy, lepiej go unikaj. Możesz te objawy trochę zniwelować, jedząc miętówki lub używając odświeżacza do ust.

Prowadzi do problemów żołądkowych

Przeprowadzono badania na produktach czosnkowych w otoczce dojelitowej. Powodowały one zaczerwienienie błony śluzowej żołądka. Dlatego należy zachować ostrożność przed użyciem surowego czosnku, ponieważ działa on niekorzystnie na błonę żołądka.

Badania wykazały, że nadmierne spożywanie surowego czosnku może prowadzić do powstawania nadmiaru gazów oraz biegunki. Nadmiar surowego czosnku, zwłaszcza spożywanego na pusty żołądek może przyczyniać się do wystąpienia wymiotów, zgagi i nudności. Wpływa na powstanie choroby refleksowej przełyku.

Już 1 ząbek czosnku może obniżyć ciśnienie

Badania potwierdziły, że czosnek obniża ciśnienie. Dlatego, jeżeli bierzesz leki na nadciśnienie, może prowadzić to do niedociśnienia. Osoby biorące takie leki, powinny uważać, aby nie przedawkować czosnku.

Nasila krwawienie

Regularne jedzenie czosnku może obniżyć ciśnienie krwi

Czosnek może zwiększyć ryzyko krwawienia. Dlatego jeśli przyjmujesz leki rozrzedzające krew, czosnek nie jest dobrym wyborem. Dotyczy to szczególnie surowej formy. Jeśli masz planowany zabieg wiążący się z możliwością wystąpienia krwawienia, ogranicz jego spożycie. Czosnek ma właściwości przeciwpłytkowe i może nasilać krwawienie podczas operacji. Kobiety miesiączkujące również powinny przy okresie odstawić czosnek, gdyż miesiączka będzie dłuższa i bardziej obfita.

Działania niepożądane stosowania surowego czosnku

Oprócz wyżej wymienionych działań niepożądanych mogących wystąpić przy nadmiernych jego stosowaniu można jeszcze wymienić:

  • Ból głowy,
  • migrena,
  • zawroty głowy,
  • nadmierne pocenie,
  • problemy ze wzrokiem (nawet do całkowitej jego utraty),
  • utrata apetytu,
  • pęcherzycę (choroba autoimmunologiczna),
  • ból brzucha i zaparcia,
  • może powodować wysypkę.

Jedzenie czosnku na noc

Ze względu na jego aromat, warto jeść czosnek na noc. Ząbek czosnku można rozgnieść i posmarować nim wędlinę na kanapce lub pokroić go w plasterki. Można przygotować również sos czosnkowy. Organizm również mocno regeneruje się przez noc, dlatego działanie czosnku będzie korzystniejsze. Jednak nie jedz go na pusty żołądek.

Ile możesz zjeść czosnku dziennie?

Już jeden ząbek dziennie może wpłynąć na poprawę Twojego zdrowia, dzięki szeregom właściwości, jakie posiada. Codziennie spożywany czosnek w odpowiednim ilościach nie wywoła skutków ubocznych. Jeśli nie wiesz, ile powinieneś zjeść ząbków czosnku dziennie, możesz go jeść 2-3 razy w tygodniu. Jeśli przyjmujesz suplementy diety z czosnkiem, stosuj się do zawartych na opakowaniu dawek i wytycznych.

Czy jedzenie czosnku jest szkodliwe?

Właściwości, jakie posiada ta roślina, wynikają z zawartych w niej witamin, minerałów i składników roślinnych. Mogą one wchodzić w interakcję z lekami, które stale bierzemy w związku z różnymi chorobami. Osoby przewlekłe chore powinny skorzystać z porady lekarza w związku z przyjmowaniem produktów czosnkowych (tabletki, surowa forma). Takie osoby powinny go spożywać z umiarem i według ściśle wyznaczonych dawek.

Czosnek, naturalny antybiotyk może wchodzić w interakcję z takimi lekami:

  • Acetaminofen,
  • cyklosporyna,
  • leki antykoncepcyjne,
  • teofilina,
  • warfaryna,
  • leki na HIV,
  • leki przeciwzakrzepowe,
  • NLPZ – aspiryna, ibuprofen.

Przedawkowanie czosnku

Czosnek jest korzystny dla naszego zdrowia, jednak zbyt duża ilość jest szkodliwa dla niektórych osób. Maksymalnie zaleca się 2 ząbki czosnku dziennie i to jedynie u osób, u których po jego spożyciu nie występują niepożądane objawy czy dolegliwości. Jeśli przyjmujesz czosnkowe suplementy diety, wszystkie potrzebne informacje znajdziesz na opakowaniu. W razie wątpliwości skorzystaj z porady lekarza. Przedawkowanie prowadzi do wyżej wymienionych dolegliwości, dlatego należy go spożywać z głową. Mimo że pomaga on na wiele różnych chorób, pamiętaj, że nadmierne dawki szybciej cię nie wyleczą, a jedynie mogą zaszkodzić.

Jak przechowywać czosnek?

Czosnek powinien być prawidłowo przechowywany, aby nie utracił właściwości leczniczych. Najlepiej trzymać go w temperaturze pokojowej, w suchym miejscu, nienarażonym na działanie słońca. Dobrze przechowany zachowuje właściwości nawet do 2 miesięcy.

Kobieta ubrana w piżamę trzyma w rękach szklankę z wodą utlenioną do picia która jest trucizną i może doprowadzić do śmierci

Picie wody utlenionej

Coraz częściej słyszymy o wodzie utlenionej, jej właściwości doceniane stają się przez lekarzy, stomatologów oraz farmaceutów i kosmetologów. Jej lecznicze działanie nie polega tylko na dezynfekcji ran, coraz częściej słyszymy, że woda utleniona wykorzystywana jest do płukania ust, w kosmetykach na twarz, a niektórzy postanowili się w niej kąpać. Czy te wszystkie działania mają rację bytu czy jest to gruba przesada? Przyjrzyjmy się jak działa woda utleniona, jakie ma właściwości i czy płukanie jamy ustnej oraz picie wody utlenionej na pewno jest bezpieczne.

Woda utleniona – właściwości

Pora na odrobinę chemii, zapewne każdy z was przypomina sobie wzór wody utlenionej, czyli 3% wodnego roztworu nadtlenku wodoru. Dla tych którzy zapomnieli przypominamy: H2O2. Jak widzimy cząsteczka wody utlenionej składa się z dwóch atomów tlenu oraz dwóch atomów wodoru. Taka budowa sprawia, że nadtlenek wodoru w temperaturze pokojowej jest gęstą, syropowatą i bezbarwną cieczą. Roztwór nadtlenku wodoru wykazuje właściwości odkażające, przeciwbakteryjne, ale również wybielające co ma szczególne zastosowanie w przemyśle kosmetycznym.

Kobieta ubrana w piżamę trzyma w rękach szklankę z wodą utlenioną do picia która jest trucizną i może doprowadzić do śmierci

Płukanie zębów wodą utlenioną

Stomatolodzy często zalecają płukanie zęba wodą utlenioną, jeżeli zastanawiacie się po co, już spieszymy z wyjaśnieniem. Płukanie wodą utlenioną jamy ustnej pozwala pozbyć się chorób przyzębia i zniwelować stany zapalne kieszonek dziąsłowych. Periodontolodzy zalecają płukanie ust wodą utlenioną, żeby pozbyć się przykrego zapachu z ust. Aby przygotować taką płukankę należy rozcieńczyć 1 łyżeczkę (5ml) wody utlenionej w 250 ml wody. Możemy dodać do tego kilka kropel olejku miętowego. Taką płukankę stosujemy wedle potrzeby kilka razy na dobę. Woda utleniona do płukania jamy ustnej niweluje nieświeży zapach z ust o poranku, ale także pomaga pozbyć się zapachu czosnku oraz cebuli.

Woda utleniona zastosowanie w bólu gardła

Podobnie jak do płukania jamy ustnej, nadtlenek wodoru znajdzie też zastosowanie w chorobach i stanach zapalnych błony śluzowej gardła. Żeby wykonać taką płukankę należy rozcieńczyć 1 łyżkę stołową około 15 ml wody utlenionej w 300 ml wody, możemy do tego dodać zmielone goździki o właściwościach przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Taka płukanka z wody utlenionej może być używana na gardło kilka razy dziennie.

Właściwości wody utlenionej – odkażanie ran

kobieta czyści i odkaża za pomocą gazika i wody utlenionej kolano swojego dziecka

Odkażanie ran nadtlenkiem kojarzy nam się przede wszystkim z wystąpieniem piany. Powstaje ona na skutek działania nadtlenku wodoru na błony komórkowe. Podczas takiego działania dochodzi do degradacji lipidów budujących otoczki komórek. Na skutek takiego działania dochodzi do zniszczenia ściany komórki i na zewnątrz wydostaje się jej zawartość, m. in enzym katalaza wchodzący w reakcję z nadtlenkiem wodoru. Produktem tej reakcji jest tlen i dzięki niemu widzimy na powierzchni skóry charakterystyczną pianę. W przypadku polania nieuszkodzonej skóry nadtlenkiem wodoru nie dochodzi do żadnej reakcji i nie zaobserwujemy wówczas charakterystycznego pienienia.

Woda utleniona na katar, chore zatoki, grzybicę ucha

Woda utleniona pomoże nam przy katarze, problemach z zatokami a także przy schorzeniach przewodu słuchowego. W tym wypadku musimy pamiętać, że wodę utlenioną w tym wypadku możemy używać tylko i wyłącznie w rozcieńczeniu. Konieczne będzie sporządzenie odpowiedniego roztworu, w tym celu 5 ml 0,9% NaCl czyli roztworu soli fizjologicznej musimy zmieszać z 7 kroplami wody utlenionej. Za pomocą pipetki możemy wlewać taki roztwór do nosa czy ucha uważając przy tym, żeby nie uszkodzić skóry.

Kąpiele w wodzie utlenionej

W celu zażycia kąpieli musimy użyć 5-6 buteleczek wody utlenionej dolewając je do ciepłej wody, aby utrzymać stałą temperaturę. Czas kąpieli powinien wynosić 30-40 minut, w tym czasie nasze ciało powinno się zrelaksować. Kąpiele z dodatkiem nadtlenku wodoru poprawią twoje zdrowie, ponadto pomogą w dolegliwościach takich jak: łuszczyca, egzema, zapalenie skóry, wrzody troficzne, załagodzą bóle mięśni, kręgosłupa oraz stawów. Po takiej kąpieli warto wypłukać ciało letnią wodą z kranu.

Woda utleniona na twarz

Zapewne każdy z was słyszał o właściwościach rozjaśniających wody utlenionej. Niechciane włoski na twarzy możesz rozjaśnić za pomocą roztworu nadtlenku wodoru, w tym celu kilka kropli należy nakropić na wacik i przecierać nim niechciane na twarzy włoski, aż ich kolor zmieni się na jasny i prawie niezauważalny. Tą metodą znajdziesz opisaną już w poradnikach naszych mam i babć, bowiem sposób ten znany jest już od pokoleń. Właściwości rozjaśniające ma też sok z cytryny oraz woda z ogórka.

Kobieta trzyma w ręce szklankę z wodą utlenioną do picia aby wypłukać jamę ustną

Picie wody utlenionej a odchudzanie

Na pytanie czy można pić wodę utlenioną? Odpowiadam kategorycznie NIE!!! Nawet nie próbujcie tego robić, wypicie wody utlenionej może doprowadzić nawet do śmierci. Dr Benjamin Hatten z University of Colorado School of Medicine w swoich badaniach naukowych raz i na zawsze rozwiał wątpliwości dotyczące tego czy woda utleniona do picia to dobry pomysł. Picie nadtlenku wodoru o wysokim stężeniu może doprowadzić do trwałego kalectwa a w najgorszym przypadku nawet do zgonu. Dzieje się tak dlatego, że woda utleniona szkodzi na układ nerwowy, oddechowy i może spowodować zator zaburzający funkcjonowanie serca. Nadtlenek nigdy i pod żadnym wypadkiem nie powinien być stosowany doustnie. Musicie pamiętać o tym, że woda utleniona do picia się po prostu nie nadaje. A na pewno nie działa na odchudzanie.

Leczenie wodą utlenioną skutki uboczne

Pamiętajcie, że woda utleniona nadaje się wyłącznie do celów dezynfekcyjnych, użytku zewnętrznego. Znane są szerokie skutki uboczne jej wewnętrznego stosowania, to żrąca ciecz i absolutnie nie wolno jej pić. Bezpośrednie skutki, które może spowodować wypicie tego płynu to: drgawki,  udar mózgu, zawał serca, zator tętnicy płucnej, duszności oraz możliwość wystąpienia objawów psychicznych. Istnieją również przypadki śmiertelne po sożywaniu doustym wody utlenionej.

Podsumowując, umiejętnie wykorzystując wodę utlenioną możemy za jej pomocą osiągnąć wiele pozytywnych działań dla naszego zdrowia. Jej działanie możesz wykorzystać przy bolącym gardle, nieświeżym oddechu, a także do rozjaśniania włosków na twarzy oraz do kąpieli. W każdej z tych sytuacji będzie dla ciebie pomocna, jednak wybór czy zastosować ją wewnętrznie jest jasny – ABSOLUTNIE NIE! Wbrew internetowym mitom woda utleniona na żylaki też nie działa. Pamiętaj, że na naszym blogu znajdziesz tylko sprawdzone informacje, bo twoje zdrowie jest dla nas najważniejsze. Dostęp do tego i wielu innych artykułów pomoże ci rozwiać wątpliwości na temat leczenia dolegliwości, które masz ty lub twoje dzieci. Skuteczność w leczeniu chorób musi opierać się na podstawie badań klinicznych oraz w oparciu o artykuł naukowy.

Dlaczego wieprzowina jest niezdrowa?

Dlaczego wieprzowina jest niezdrowa?

Wieprzowina – czego nie da się ukryć – jest jednym z najchętniej kupowanych mięs zarówno na świecie, jak i w Polsce. Niestety, wiele osób nie ma pojęcia, że jej często spożywanie może powodować poważne problemy na tle zdrowotnym. Te jednak nie wiążą się tylko i wyłącznie z podwyższonym poziomem cholesterolu czy większym ryzykiem chorób serca.

Po pierwsze – większe ryzyko zachorowania na zapalenie wątroby typu E

Produkty wieprzowe bardzo często są nośnikami wirusa zapalenia wątroby typu E, czyli HEV. To właśnie spożywanie tego mięsa jest najczęstszą przyczyną zachorowania na tę chorobę. Zwykle zapalenie przebiega bezobjawowo. Może jednak wywołać – u osób z niską odpornością – gorączkę, osłabienie, wymioty, żółtaczkę i tym podobne. HEV jest szczególnie niebezpieczny dla kobiet w ciąży.

Po drugie – zakażenia bakteryjne i toksyny

Dla wszystkich organizmów pot usuwa z organizmu wszelkie toksyny. Świnia, w przeciwieństwie do innych zwierząt hodowanych dla mięsa, nie poci się. Może to oznaczać więc, że wszystkie toksyny zostają zgromadzone w ciele świni (zamiast uciec na zewnątrz), a co za tym idzie – zostają też w jej mięsie.
Wieprzowina jest niezdrowa również, jeśli nie zostanie odpowiednio przygotowana. Nie wolno spożywać mięsa surowego lub niedogotowanego, ponieważ znajdują się w nim drobnoustroje, które mogą zaatakować organizm ludzki. Należy zatem gotować lub smażyć wieprzowinę, dopóki nie zaniknie różowy kolor mięsa. Dlatego na przykład potrawy surowe, takie jak tatar, wykonuje się zazwyczaj z wołowiny, unikając mięsa wieprzowego.

Po trzecie – nowotwory

Światowa Organizacja Zdrowia uważa, że wieprzowina ( ogólnie czerwone mięso) prawdopodobnie wywołuje nowotwory. Chodzi między innymi o raka jelita grubego, przełyku, płuc oraz trzustki. Według WHO czyli Światowej Organizacji Zdrowia, codzienne spożywanie około 50 gram mięsa czerwonego zwiększa ryzyko zachorowania na raka jelita grubego aż o osiemnaście procent!

Po czwarte – trawienie i tłuszcz

Czyli to, co ma ogromne znaczenie dla osób, które chcą ograniczyć ilość spożywanego tłuszczu. Mięso wieprzowe zawiera ogromne ilości tłuszczu, co nie jest zdrowe ani nie ułatwia odchudzania. Dla porównania, wołowina zawiera ponad 2 razy mniej tłuszczu.

Aby strawić mięso wieprzowe, nasz organizm potrzebuje jedynie 4 godzin. Oznacza to, że toksyny są przyswajane do naszego organizmu, gdyż w tak krótkim czasie wątroba nie zdoła „oczyścić” pokarmu.
Wszyscy wiemy, czym karmione są świnie hodowlane – oczywiście najgorszymi odpadami, których nie można nazwać jedzeniem. Organizm świni również potrzebuje wspomnianych 4 godzin, aby strawić wszelki pokarm.

Oznacza to, że wszystko, co najgorsze w pokarmie świni jest z powrotem zwracane do jej organizmu, a potem – do mięsa. Spożywanie wieprzowiny jest więc niezdrowe. Oprócz tego, spożywanie móżdżku wieprzowego wpływa na atakowanie przez organizm niektórych komórek nerwowych. Dzieje się tak, ponieważ tkanka mózgowa świń jest traktowana jako intruz.

na trójkątnym znaku w koloże żółtym znajduje się trupia czaszka otoczona czarnym trójkątem

Dwutlenek siarki w żywności

Dwutlenek siarki w żywności (znany jako SO2, E220) to bardzo kontrowersyjny temat. Jest konserwantem spożywczym, ale znamy go również z innej strony. To przede wszystkim produkt uboczny przy spalaniu odpadów, jest też jednym ze składników smogu. Jest więc toksyczny zarówno dla środowiska naturalnego, jak i dla człowieka.

Dwutlenek siarki SO2  – składnik chemiczny

Dwutlenek siarki jest mocno drażniący dla skóry, może wywoływać silne mdłości przy wdychaniu. Wdychany długotrwale może prowadzić do śmierci człowieka. Jako ciekawostka, wykorzystuje się go do dezynfekcji uli pszczelich poprzez jego spalanie w zamkniętym ulu.

Powstały przy spalaniu dym zabija wszelkiego rodzaju choroby i drobnoustroje. Jeśli cofniemy się do szkolnych lat, przypomną nam się różnorodne substancje powstające przy eksperymentach na lekcji chemii… SO2 jest jednym z nich, a konkretnie tym o najbardziej drażniącym zapachu. Czy coś, co drażni nawet nasze zmysły może być bezpieczne do spożycia? Zdrowy rozsądek podpowiada, że nie – i w tym przypadku powinniśmy się nim kierować.

Dwutlenek siarki w żywności i jego zastosowanie

Dwutlenek siarki jest składnikiem używanym przeważnie do konserwowania żywności o kwaśnym odczynie pH. Możemy znaleźć go między innymi w dżemach, marmoladach, przecierach, napojach alkoholowych i suszonych owocach. Warto wspomnieć, że może być używany tylko do przetworów. Świeże warzywa i owoce z pewnością nie będą konserwowane dwutlenkiem siarki, gdyż jest to zabronione.
Co najdziwniejsze, określona jest ilość w jakiej człowiek może spożywać dwutlenek siarki. Jest to 0,7 mg/kg masy ludzkiego ciała czyli dla osoby o wadze 80 kg będzie to 56 mg . Producenci nie podają jednak, ile gram lub procent dwutlenku znajduje się w danym produkcie! Nic więc nie da nam ta świadomość, jeśli i tak nie możemy obliczyć, ile dwutlenku zjedliśmy. Być może wraz z rozwojem świadomości konsumentów, firmy zaczną zamieszczać na etykietach tak istotne informacje.

Skutki przedawkowania dwutlenku siarki

U osób z chorobami układu oddechowego (np. u astmatyków), mogą wystąpić mocne ataki duszności. U zdrowego człowieka dwutlenek siarki może natomiast wywołać np. zapalenie oskrzeli, wymioty, ataki migreny. Jest to składnik zdecydowanie odradzany dla kobiet w ciąży! Skoro dziecko pobiera składniki odżywcze, które spożywa matka, wyobraźmy sobie pewną zależność… Dla dorosłego człowieka 0,7mg/kg jest bezpieczne, ale dla nienarodzonego dziecka o niewielkiej wadze, spożyta przez matkę ilość może być silnie szkodliwa. Na świecie wystąpiło nawet kilka przypadków śmierci, spowodowanych wstrząsem wywołanym przez dwutlenek siarki

Co możemy zrobić, aby ustrzec się przed E220?

Owoce to witaminy. W różnych przetworach wykonanych z owoców również poszukujemy tych drogocennych składników! A co, jeśli dowiecie się, że dwutlenek siarki niszczy większość witamin w produkcie? Jedzenie np. dżemu – z zawartością E220 mija się więc z celem, bo niby jemy produkt wytworzony z owoców, a jednak witamin prawie w nim brak…
Co więc należy zrobić? Wystarczy zapamiętać nazwę E220. Unikając produktów z tym składnikiem na etykietach, dbamy o swoje zdrowie. Zamiast gotowych przecierów bądź dżemów można przyrządzić własne przetwory owocowe. A, jako że świeże owoce i warzywa są wolne od dwutlenku siarki – czas zacząć spożywać ich więcej dla naszego zdrowia!

pomidor jest trzymany w różowych rękawiczkach, w którego jest wstrzykiwana substancja chemiczna

Substancje konserwujące w żywności

Co pierwsze przychodzi nam na myśl, kiedy myślimy o konserwantach

Wiele osób kojarzy substancje konserwujące w żywności jako niebezpieczne dla zdrowia składniki chemiczne. Mają one zastosowanie w produktach, które muszą zachować długi termin ważności. Stosuje się je przede wszystkim po to, aby nie dopuścić do powstania drobnoustrojów i zepsucia produktu, co wydłuża termin zdatny do spożycia.

Czy substancje konserwujące są szkodliwe dla zdrowia?

Tak naprawdę wszystko zależy od rodzaju użytej substancji konserwującej. Możemy rozróżnić dwa typy substancji stosowanych podczas produkcji żywności a mianowicie:

  • Te pochodzące z natury są mniej szkodliwe dla człowieka, ale w mniejszym stopniu przedłużają trwałość jedzenia.
  • Chemiczne substancje z kolei te zapewniają większą ochronę żywności, ale spożywane w nadmiarze mogą być szkodliwe.

Konserwanty chemiczne – czy są złe?

Konserwanty jako składniki chemiczne używane przy produkcji jedzenia, są dokładnie przebadane. Wszystko, co spożywamy, musi przecież przejść szczegółowe badania i zdobyć odpowiednie certyfikaty. W końcu nie chcemy stwarzać zagrożenia dla organizmu. Jak wiadomo – wszystkie substancje na świecie, nawet te naturalne, mogą być szkodliwe w zależności od tego, ile ich spożyjemy. W tym tkwi klucz do tego wszystkiego: konserwantów procentowo jest niewiele w gotowym produkcie. Jeśli spożywamy wiele produktów z zawartością konserwantów, mogą w końcu wpłynąć niekorzystnie na nasz organizm. Ilość wchłanianych substancji konserwujących będzie po prostu większa, niż przy spożywaniu zakonserwowanych pokarmów raz na jakiś czas.

Nazewnictwo konserwantów chemicznych

Identyfikator dla substancji konserwujących to litera E. Każdy składnik konserwujący zaczyna się więc na literę E, po której następuje odpowiedni numer. Określona też jest ilość maksymalna danego składniku w produkcie (w mg).
Do najbardziej szkodliwych konserwantów zalicza się przykładowo:

– E220 (używane do konserwowania np. suszonych owoców) – w nadmiarze przyczynia się do reakcji uczuleniowych i zaostrzenia chorób oddechowych
– E210 (występuje np. w dżemach) – przedawkowanie prowadzi do bólu głowy i wymiotów
– E173 – znane nam także jako… aluminium! (używany przy konserwowaniu ciast) – może być niebezpieczny dla układów: krwionośnego, rozrodczego i nerwowego

Które substancje konserwujące w żywności nam nie zagrażają?

Konserwant kryjący się pod tajemniczą nazwą E101 to nic innego, jak witamina B12. Konserwant, który wspomaga układ nerwowy? Jesteśmy na tak!
Z kolei E406 – agar, może być źródłem cennych składników odżywczych. Ciekawostka dla wielbicieli wegańskiej kuchni: za pomocą agaru można zrobić wegańską galaretkę. Jak widać, substancje konserwujące nie tylko zapobiegają psuciu produktu. Niektóre z nich, pod swoją drugą nazwą pozbawioną literki E, mogą być pełnowymiarowym składnikiem.

Więc jak postępować?

Warto zagłębić się w podział na dobre i złe konserwanty. Mając umiejętność rozpoznawania poszczególnych skrótów, nauczymy się świadomie czytać skład produktu. Należy też pamiętać o istotnej kwestii… Wszystko w nadmiarze może prowadzić do skutków ubocznych. Spożywane czegoś z głową z pewnością nie wyrządzi nam krzywdy. Jest też inne wyjście z tej sytuacji. Może, zamiast kupować gotowe produkty, zaczniemy więcej gotować z użyciem świeżych produktów? Wtedy będziemy wolni od konserwantów, najedzeni i szczęśliwi. Nie ma w końcu lepszej frajdy niż przyrządzanie pysznej potrawy samemu!