Artykuł sponsorowany

Biegunka może być niebezpieczna nawet dla osób dorosłych, jednak skrajnie niebezpieczna może okazać się dla najmłodszych, w tym dla niemowlaków. Co warto wiedzieć o biegunce, co na nią podawać, ale także czym różni się biegunka u dziecka karmionego mlekiem modyfikowanym od dziecka karmionego piersią – na te, i inne pytania dotyczące biegunki odpowiemy w dzisiejszym artykule.

Reklama

Stolec – to on informuje nas o stanie zdrowia dziecka

Dziecko, w tym niemowlak, nie poinformuje nas o tym, że w jego organizmie dzieje się coś złego. Sam płacz natomiast wcale nie musi spowodowany być bólem czy dyskomfortem, dlatego czasem trudno ocenić, czy z dzieckiem dzieje się coś złego. Prawdziwym źródłem informacji o tym będzie jednak m.in. jego stolec – warto go obserwować, gdy interesuje nas stan zdrowia dziecka lub już martwimy się czymś konkretnym.

Dziecko karmione piersią a biegunka

Jeżeli dziecko karmione jest piersią, to jego stolec będzie wyglądał zupełnie inaczej pod kątem konsystencji, niż stolec dziecka karmionego czy to pokarmami stałymi, czy to mlekiem modyfikowanym. Olbrzymie znacznie będzie miała tutaj jego konsystencja. Z racji tego, że dziecko karmione jest płynem, jego stolec zawsze będzie rzadki, a jednocześnie trudno będzie rozróżnić jego konsystencję w przypadku, gdy ma ono biegunkę, od sytuacji, gdy ona nie występuje.

Dlatego właśnie w przypadku dzieci karmionych piersią, należy zwracać uwagę nie tyle na konsystencję stolca, na ilość wypróżnień w trakcie jednej doby. Należy jednak pamiętać, że i ona jest większa, niż u dzieci karmionych czy to mlekiem modyfikowanym, czy pokarmami stałymi, i u zdrowego dziecka może dochodzić nawet do 10 wypróżnień na dobę, jeżeli jest ono karmione piersią. Jeżeli jednak jest ich już więcej – wtedy jest to biegunka u niemowlaka.

Rozpoznawanie biegunki u dziecka karmionego piersią

Rozpoznanie biegunki u dziecka karmionego piersią nie jest łatwe, dlatego warto zwracać uwagę na inne, istotne objawy, które mogą wskazywać na to, że nasze dziecko boryka się właśnie z biegunką. Po pierwsze, warto zwrócić uwagę na stolec dziecka – to, co opisywaliśmy już wcześniej. Stolec będzie i w tym przypadku prawdziwym źródłem informacji dla nas, jako rodziców. W przypadku dziecka, które karmione jest piersią, standardowo stolec powinien być niemal bezzapachowy. Jeżeli jednak jest inaczej, a stolec ma nawet naprawdę ostry i intensywny zapach, może to wskazywać, że dziecko ma problem z biegunką.

Wzdęty brzuszek, płaczliwości, gorączka lub stan podgorączkowy – to kolejne objawy, na które warto zwracać uwagę. Jeżeli ilość stolców zbliża się do 10 na dobę, a ich zapach wydaje nam się niepokojący, warto sprawdzić m.in. brzuszek dziecka, ale również temperaturę jego ciała.

To, co od początku powinno skłonić nas do skontaktowania się z lekarzem, jest pojawianie się krwi w stolcu dziecka. W tym wypadku konsultacja jest konieczna, nawet w przypadku, gdy nie obserwujemy innych objawów, w tym przypadku związanych stricte z biegunką.

Biegunka u dziecka karmionego mlekiem modyfikowanym

W tym przypadku ilość stolców oddawanych przez dziecko znacząco spada względem momentu karmienia piersią, nawet do około 3 na dobę. Jeżeli ilość ta mocno wzrośnie, a jednocześnie konsystencja stolca będzie bardziej rzadka, dziecko może mieć właśnie problem z biegunką. Widać więc, że ilość stolców, która u dziecka karmionego piersią będzie absolutnie normalna, będzie już naprawdę niepokojąca w przypadku dziecka, które albo karmione jest mlekiem modyfikowanym, albo już stałymi produktami.

W przypadku dzieci karmionych mlekiem modyfikowanym, jednym z problemów może być konkretna mieszanka, a konkretnie alergia na nią. Jeżeli więc biegunka pojawi się w momencie, gdy dziecko zaczyna otrzymywać inne mleko modyfikowane, należy (o ile to możliwe) wrócić do poprzedniej mieszanki, obserwować, czy problem nadal się pojawia, a następnie jeszcze raz spróbować nowej mieszanki – koniecznie jest sprawdzenie, czy biegunka znów się pojawi, czy też nie.

Inne przyczyny biegunki u dziecka

Powodów biegunki może być bardzo wiele. Może być ona spowodowana przez zatrucie pokarmowe, ale również przez wirusy, bakterie czy nawet pasożyty. Oczywiście, problemem może być również alergia, i to nie tylko na konkretną mieszankę mleka modyfikowanego.

Jeżeli to alergia lub nietolerancja jest powodem biegunki, ich obserwacja jest naprawdę prosta. Wystarczy odczekać jakiś czas (biegunka powinna ustępować), a następnie warto jeszcze raz podać dziecku produkt, który był podawany wcześniej, przed pojawianiem się biegunki. Jej nawrót jest dla nas doskonałą informacją, że to właśnie alergie i nietolerancje mogą być problemem, który dotyczy naszego dziecka.

Reklama

Co podać na biegunkę u dziecka i niemowlaka?

Jeżeli dziecko ma biegunkę, powinniśmy w pierwszej kolejności zadbać o jego odpowiednie nawodnienie, i niedoprowadzenie do odwodnienia się organizmu. Dziecko, jeżeli ma mniej, niż 6 miesięcy, nie powinno być nawadniane ani wodą, ani herbatkami, ale jedynie mlekiem matki. Warto często przerywać karmienie i karmić dziecko po trochę, bo gdy dziecko zaczyna ssać pokarm matki, wtedy jest on – na samym początku – bardziej wodnisty, dzięki czemu będzie lepiej nawadniał organizm danego dziecka.

Jeżeli dziecko ma jednak więcej, niż 6 miesięcy, warto podawać mu wodę, herbatki (oczywiście odpowiednio lekkie), ale również elektrolity odpowiednie dla dzieci w takim wieku.

Wielu specjalistów poleca również stosować suplementy probiotyczne w trakcie biegunki, gdyż może ona doprowadzić do tego, że mikroflora jelitowa dziecka ucierpi właśnie podczas biegunki.

Wiele osób zmaga się z bólami stóp, nie do końca zdając sobie sprawę, czym spowodowane są ich dolegliwości i jak można je leczyć. Jedną z takich przypadłości jest ostroga piętowa. W dzisiejszym wpisie przedstawimy Wam charakterystykę tej dolegliwości, możliwości leczenia, a także samą profilaktykę.

Reklama

Ostroga piętowa – co to jest i jak powstaje?

Ostroga piętowa jest to zmiana zwyrodnieniowa. Najczęściej jest ona wynikiem długotrwałego stanu zapalnego w obrębie rozcięgna podeszwowego. Warto w tym przypadku wiedzieć, że rola rozcięgna jest bardzo istotna, gdyż łączy ono guza kości piętowej z nasadą palców stopy. Jest to elastyczna struktura zbudowana z tkanki łącznej, która napina się i rozluźnia podczas chodzenia.

W ten sposób stopa podczas stawiania każdego kroku jest sprężysta, a sam łuk sklepienia podłużnego nie spłaszcza się. Ostroga najczęściej pojawia się w okolicy guza piętowego kości piętowej, czyli tam, gdzie leży przyczep rozcięgna podeszwowego. Tworzy ona nienaturalną narośl kostną. Warto poznać mechanizm jej powstawania.

Otóż jeżeli dojdzie do stanu zapalnego w okolicy przyczepu rozcięgna i ten stan zapalny nie będzie leczony, to w tym miejscu powstanie nadprogramowa tkanka kostna. To właśnie ostroga piętowa. Uważa się, że mikrozwapnienia, które powstają w miejscach uszkodzenia pojedynczych włókien, rozcięgna przekształcają się właśnie w ostrogę. Zatem dzieje się to na skutek odkładania się złogów wapnia dookoła przyczepu guza piętowego. Należy zdawać sobie sprawę, że nie jest to jednak przyczyna choroby, ale objaw.

Objawy i diagnoza

Objawy ostrogi piętowej są dosyć charakterystyczne, jednak bardzo często bagatelizowane. Najczęściej pojawiają się uporczywe dolegliwości bólowe, które odczuwane są w okolicach pięty. Jednak odczuwanie bólu, a także sytuacje, w których się pojawia, ulegają zmianie. Na samym początku ból pojawia się tylko w momencie dużego wysiłku.

Może pojawić się również przy unoszeniu palców stóp, jednak wraz z postępowaniem choroby, dolegliwości przyjmują charakter ciągły, a nawet spoczynkowy, czyli występuje nawet wtedy, gdy się nie ruszamy. Najczęściej można ból można zlokalizować w centralnej części pięty. Może być zarówno punktowy, jak i pulsujący. Bywa, że promieniuje na całą powierzchnię pięty.

Pacjenci opisują ból jako piekący, a nawet palący. Ból może być na tyle uciążliwy, że pacjent może mieć problemy z chodzeniem czy nawet zakładaniem butów. W takim przypadku absolutnie nie można bagatelizować tej dolegliwości i co gorsza wypracowywać nowego stylu chodzenia, gdyż może to doprowadzić do zmian zwyrodnieniowych także w kręgosłupie.

Jak wygląda ostroga piętowa?

Według lekarzy tylko 50% ostróg w piętach widocznych jest na zdjęciach RTG, a 20% osób, które posiadają ostrogę nie zdawało sobie sprawy z jej posiadania. Jak wygląda ostroga piętowa – można zobaczyć na zdjęciu RTG pod tym adresem. Haczyk widoczny na zdjęciu RTG wskazuje, że mamy do czynienia z ostrogą piętową. Wykonuje się także USG, by dobrze zlokalizować zmianę.

Reklama

Leczenie ostrogi piętowej

Jeszcze do niedawna leczenie ostrogi piętowej opierało się na operacji, jednak takie działanie wcale nie sprawiało, że dolegliwości mijały, a wręcz nasilały się, a to dlatego, że podczas operacji usuwano także unikalną tkankę tłuszczową, która amortyzuje wstrząsy. Obecnie uważa, że, że najbardziej skuteczna jest fizjoterapia, która łączy w sobie fizykoterapię i ćwiczenia kinezyterapeutyczne.

Stosuje się tutaj falę uderzeniową, która daje najlepsze efekty, choć sam zabieg może być nieco bolesny. Stosuje się także fonoforezę, czyli ultradźwięki o dużym natężeniu. Krioterapia, czyli leczenie zimnem także przynosi dobre efekty, podobnie jak magnetoterapia czy jonoforeza. Można także stosować specjalne wkładki ortopedyczne.

Choć najlepsze efekty jednak przynosi połączenie fizjoterapii z kuracją farmakologiczną. Można stosować iniekcję miejscową w postaci zastrzyków sterydowych. Ale można też podać pacjentowi niesterydowe doustne leki przeciwzapalne. Jednak przy dużym natężeniu bólu leki sterydowe są konieczne.

Profilaktyka

Leczenie ostrogi piętowej często jest bardzo trudne, czasochłonne i nie zawsze przynosi należyte efekty, dlatego tak ważna jest profilaktyka. Niewątpliwie bardzo ważne jest noszenie wygodnego obuwia, które powinno być dobrze dopasowane, ale i wyprofilowane. Zaś sama podeszwa powinna być miękka i stabilna. Na pewno należy unikać chodzenia w szpilkach, gdyż nadwyrężają one rozcięgno podeszwowe.

Niezbędne jest też utrzymanie odpowiedniej masy ciała, gdyż przy nadwadze występują duże obciążenia właśnie na pięty, a to sprzyja stanom zapalnym. Także osoby bardzo aktywne wbrew pozorom narażone są na ostrogi piętowe, a to dlatego, że ich stopy ulegają dużym obciążeniom. Zatem, aby zminimalizować ryzyko powstania tej choroby, należy pamiętać o dobrym treningu i rozciąganiu się.

Artykuł powstał na podstawie informacji z PolecanyOrtopeda.pl – konsultacje ortopedyczne – prywatnie Warszawa.

Coraz więcej osób zmaga się z alergią. Badania wykazują, że nie jest to już tylko i wyłącznie sezonowa alergia na pyłki, która uaktywnia się wiosną. Uczulać może też szereg produktów spożywczych, ale nie każdy jest tego świadomy. Warto wiedzieć, że objawy nie muszą wystąpić od razu po zjedzeniu czegoś, co powoduje alergię, ale dopiero następnego dnia, co utrudnia znalezienie alergenu.

Aby poznać źródło problemu, często konieczne jest wykonanie odpowiednich testów i zastosowanie diety eliminacyjnej. W niektórych przypadkach organizm może bardzo gwałtownie zareagować na substancję uczulającą, łącznie z wystąpieniem wstrząsu anafilaktycznego, który stanowi zagrożenie nie tylko dla zdrowia, ale też życia. Trzeba wiedzieć, jak sobie poradzić w takiej sytuacji.

Reklama

Silna reakcja alergiczna – czym się objawia i co robić?

Wstrząs anafilaktyczny to silna reakcja alergiczna, do której dochodzi na skutek użądlenia przez owada, spożycia pokarmu lub zażycia leków. Objawia się świądem, pokrzywką, spuchniętymi wargami i nabrzmiałym językiem. Często dochodzi do wystąpienia duszności, suchego kaszlu, świszczącego oddechu, kataru siennego, nudności, biegunki, bólu brzucha, pocenia się, a nawet wymiotów. Charakterystyczny jest również spadek ciśnienia tętniczego krwi, przyspieszona akcja serca oraz (w niektórych przypadkach) arytmia. Mogą pojawić się problemy z widzeniem, ból głowy. U niektórych osób dochodzi do utraty przytomności. Kluczowe jest przerwanie kontaktu z alergenem i wezwanie pogotowia ratunkowego. Wiele osób zmagających się z alergią ma przy sobie zawsze lek z adrenaliną do wstrzyknięcia w mięsień uda na wypadek wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego, który należy podać. Przy braku wymiotów wystarczy ułożenie chorego na plecach z uniesionymi kończynami dolnymi.

Reakcja uczuleniowa – jakie produkty są najbardziej problematyczne?

Kluczową kwestią w przypadku każdej alergii jest to, aby wykluczyć z diety i swojego otoczenia produkty uczulające. Najbardziej problematyczne okazują się jajka, łubin, mięczaki, mleko, musztarda, orzechy ziemne, ryby, seler, skorupiaki, soja, zboża zawierające gluten, ziarna sezamu.

Co warto jeść, aby przeciwdziałać alergii?

Natura zadbała też o produkty przeciwalergiczne, które warto regularnie spożywać, aby przeciwdziałać nieprzyjemnym objawom. Wspaniale sprawdzą się jabłka zawierające sporo kwercetyny, która wzmacnia naczynia krwionośne i błony komórkowe, wykazuje też działanie antyhistaminowe. Nieoceniona jest kurkuma, która redukuje stany zapalne w organizmie, działa antyoksydacyjnie, zmniejsza ryzyko alergii. Czosnek również przeciwdziała stanom zapalnym, działa antybakteryjnie i przeciwwirusowo. Alergiom zapobiega również cytryna i limonka oraz inne źródła naturalnej witaminy C, która uszczelnia naczynia krwionośne.

Pomocne będą dobrej jakości ryby, obfitujące w kwasy oemga-3. Znajdujące się w nich DHA EPA mają korzystny wpływ na pracę układu oddechowego, niwelują symptomy astmy. Godna polecenia będzie zielona herbata o działaniu antyoksydacyjnym, przeciwzapalnym i przeciwhistaminowym. Imbir ma właściwości przeciwalergiczne i przeciwhistaminowe, udrażnia przewód oddechowy. Warto włączyć swojej diety jarmuż, nasiona lnu, bataty. Naturalnymi środkami antyhistaminowymi są  teżananasy, cebula i ocet jabłkowy.

Skuteczne i pomocne preparaty, które pomogą w niwelowaniu skutków alergii dostępne na stronie aptekadlapacjenta.pl